ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਂ ਪਿਤਰਸ੍ ਤੇषਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਵੈ ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖੂਤ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਦਾਨਸ੍ਯ ਚ ਫਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਫਲਦਮ੍ ਆਯੁष੍ਕੀਰ੍ਤਿਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਧਰਮ, ਅਰਥ, ਮੁਕਤੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਂ ਨॄਣਾਂ ਧਨ੍ਯਂ ਦੁਃਸ੍ਵਪ੍ਨਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤਿਕਾਯ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਾਵਦ੍ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੈਃ ਸ੍ਵੈਃ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਸਤਿਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਤਕ ਐਸਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੀਰਥ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਨ੍ ਨ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪੁष੍ਕਰਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਕਂ ਫਲਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਦ ਤਕ ਤੀਰਥ-ਰਾਜ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ ਤੁ ਸ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਃ ਭੂਤਲੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਪਰ ਤੀਰਥ-ਰਾਜ ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਿਤਨੇ ਵੀ ਤੀਰਥ, ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਹਨ—
ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸਾਗਰੇ ਤਾਨਿ ਤੇਨਾਸੌ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਾਂ ਗਤਃ ਰਾਜਾ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਾਗਰਃ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਉਹ ਸਭ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਮਸ੍ਤਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ऽਸੌ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਃ ਤਮੋ ਨਾਸ਼ਂ ਯਥਾਭ੍ਯੇਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ऽਭ੍ਯੁਦਿਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਤਥਾ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਨ ਭੂਤਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੀਰਥ-ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਵੀ ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੀਰਥ-ਰਾਜ ਵਰਗਾ ਤੀਰਥ ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਯਦਾ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਭੋਰ੍ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਵੈ ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਤੀਰਥ-ਰਾਜ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ?
ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਵਨਵਤ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਨ੍ਤਿ ਵੈ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਹੋਮਂ ਜਪ੍ਯਂ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਨਾਨ, ਦਾਨ, ਹੋਮ, ਜਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ—ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਅਖੂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ੍ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਸਂਭਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਰੋ ਨਾਮ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਪਾਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਜਲ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਆਚਮ੍ਯ ਮਨਸਾ ਹਰਿਮ੍ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵੋਪਸ੍ਥਾਯ ਚ ਜਲਮ੍ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਦੀਰਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਜਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜਲ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਙ੍ਗਸਂਭੂਤ ਤੀਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵਾਘਨਾਸ਼ਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਵਯਿ ਕਰੋਮ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਪਾਪਂ ਹਰ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਉਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ऋषੀਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ਤਿਲੋਦਕੇਨ ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯਾਚਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਾਵਰਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਪਰਾਨ੍ ਵਂਸ਼ਾਨ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਦੇਵਵਤ੍ ਕਾਮਗੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੱਤ ਪੂਰਵ ਤੇ ਸੱਤ ਅਗਲੇ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਣੀ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਖਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਤਾਰਕਮ੍ ਚ੍ਯੁਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਇਹਾਯਾਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਥੇ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਸੁਖਦਾਈ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਓਥੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਮੋਖਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥੀਮ੍ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮ੍ ਉਪੋषਿਤਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਕਰਕੇ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਸ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਰੀਡਿਤ੍ਵਾ ਵਾਚ੍ਯੁਤਾਲਯੇ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਾਵਰ੍ਤਤੇ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਅਚਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕੇ, ਉਸ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਜਿਥੋਂ ਮੁੜ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮਾਸਾਨ੍ ਅਨ੍ਯਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਾਘਾਦੀਨ੍ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਸਿ ਕਥਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਜੀ, ਮਾਘ ਆਦਿ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਜੇਠ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਮਾਲਕ, ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਮਾਸਂ ਯਥਾ ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਮਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਧਾਨੋ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਿਉਂ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰਿਤਸ਼੍ ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਸ੍ ਤਡਾਗਾਨਿ ਵਾਪ੍ਯਃ ਕੂਪਾਸ੍ ਤਥਾ ਹ੍ਰਦਾਃ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ ਵਾਲੇ ਪੰਡ, ਤਲਾਬ, ਕੂਏਂ, ਹ੍ਰਦ—
ਨਾਨਾਨਦ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਦਸ਼ਮ੍ਯਾਦਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਿੱਚ ਜੇਠ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਮੀ ਤੋਂ ਸੱਤ ਦਿਨ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ऽਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇਓ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਵੀ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਕਰਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਅਖੁੱਟ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦਸ਼ਮੀ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਹਰਤੇ ਦਸ਼ ਪਾਪਾਨਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਸ਼ਹਰਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਧਾਨੋ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਮੀ ਦਸ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦਸਹਰਾ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਂ ਹਲਿਨਂ ਕृष੍ਣਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਭਦ੍ਰਾਂ ਸੁਸਂਯਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ ਨਰਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦਿਨ, ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਕਾਲਾ ਹਲ ਤੇ ਭਦਰਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਨੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ ਨਰਃ
ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਆਇਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰੋ ਦੋਲਾਗਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਡੋਲੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਗੋਵਿੰਦ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿषੁਵਦ੍ਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥੀਂ ਵਿਧਾਨਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਕृष੍ਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਵਿਸ਼ੁਵਤ ਦਿਨ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਕਰਕੇ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਭਦਰਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇਓ—