ਮਨ੍ਦਾਕਿਨ੍ਯਾਃ ਸਿਤਂ ਵਾਰਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਗृਹਾਣਾਚਮਨੀਯਂ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦਾ ਸਫੈਦ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਚਮਨ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਃ ਪृਥਿਵੀ ਚੈਵ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵਾਯੁਰ੍ ਏਵ ਚ ਲੋਕੇਸ਼ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਾਰਿਣਾ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਤੂੰ ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਚਾਨਣ ਤੇ ਹਵਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਦੇਵਤਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤ ਯਜ੍ਞਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਪ੍ਰਭੇ ਦੇਵ ਵਾਸਸੀ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੇਰੇ ਵਸਤ੍ਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਤੱਤ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਚੇष੍ਟਾਂ ਚੈਵ ਚ ਕੇਸ਼ਵ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤੋ ਗਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਵਿਲਿਪ੍ਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਗੰਧ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਲਗਾ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵृਤਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਉਪਵੀਤਂ ਤਵਾਰ੍ਪਯੇ
ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਤੋਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਗਾਂਠ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਨੇਊ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤ ਵਹ੍ਨਿਭਾਨੁਸਮਪ੍ਰਭ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੁ ਸਾਲਂਕਾਰਾਣਿ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਦਿਵਿਆ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਆਭੂਸਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਚਮਕਦੇ ਰਹਣ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਃ ਸੁਰਭਿਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧੂਪੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਵਨਸਪਤੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਭਰਿਆ ਧੂਪ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਵਿਦ੍ਯੁਦਗ੍ਨ੍ਯੋਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਦੇਵ ਦੀਪੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਚਾਨਣ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਚਾਨਣਾਂ ਦਾ ਚਾਨਣ ਹੈਂ—ਇਹ ਦੀਵਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਨ੍ਨਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਚੈਵ ਰਸੈਃ षਡ੍ਭਿਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਛੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨੈਵੈਦਿਆ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਦਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਯਾਮ੍ਯੇ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ
ਪੂਰਬ ਵਾਲੀ ਪੰਖੜੀ 'ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਦੱਖਣ 'ਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪੱਛਮ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਉੱਤਰ 'ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਰੱਖੋ।
ਵਾਰਾਹਂ ਚ ਤਥਾਗ੍ਨੇਯੇ ਨਰਸਿਂਹਂ ਚ ਨੈਰृਤੇ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਮਾਧਵਂ ਚੈਵ ਤਥੈਸ਼ਾਨੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਅਗਨੀ ਕੋਣ 'ਤੇ ਵਾਰਾਹ, ਨੈਰ੍ਰਤਿ 'ਤੇ ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਯਵ 'ਤੇ ਮਾਧਵ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਰੱਖੋ।
ਤਥਾष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਦੇਵਸ੍ਯ ਗਰੁਡਂ ਪੁਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਚੱਕਰ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ੰਖ ਰੱਖੋ।
ਤਥਾ ਮਹਾਗਦਾਂ ਚੈਵ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਤਃ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਧਨੁਰ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਮਤਃ
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਮਹਾ ਗਦਾ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਵਿਦਵਾਨ ਰੱਖੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੇषੁਧੀ ਦਿਵ੍ਯੇ ਖਡ੍ਗਂ ਵਾਮੇ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੁष੍ਟਿਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦਿਵਿਆ ਤੀਰ-ਕੁੰਚਾ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤਲਵਾਰ; ਸ੍ਰੀ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ।
ਵਨਮਾਲਾਂ ਚ ਪੁਰਤਸ੍ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਕੌਸ੍ਤੁਭੌ ਵਿਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਧृਦਯਾਦੀਨਿ ਪੂਰ੍ਵਾਦਿषੁ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਸਾਹਮਣੇ ਵਨਮਾਲਾ, ਫਿਰ ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਤੇ ਕੌਸਤੁਭ; ਹਿਰਦਾ ਤੇ ਹੋਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ 'ਚ ਰੱਖੋ।
ਤਤੋ ऽਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਕੋਣੇ ਚੈਵ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਯਮਂ ਚੈਵ ਨੈਰृਤਂ ਵਰੁਣਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਅਸਤਰ ਕੋਣਾਂ 'ਚ ਰੱਖੋ; ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਯਮ, ਨੈਰ੍ਰਤਿ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਵੀ ਰੱਖੋ।
ਵਾਯੁਂ ਧਨਦਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਹ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਤਾਨ੍ਤ੍ਰਿਕੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਧਸ਼੍ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਵਾਯੂ, ਕੁਬੇਰ, ਈਸ਼ਾਨ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਤੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉਪਰ ਪੂਜੋ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਲਭੇਦ੍ ਅਭਿਮਤਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਨਰੋ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਪੂਜਿਤਂ ਯਃ ਸਂਪਸ਼੍ਯੇਤ ਸ ਵਿਸ਼ੇਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਚਿਤੋ ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਕੇਸ਼ਵਃ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਇਸ ਰੀਤ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਪੂਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਮਰੇਤ੍ ਸਤਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰਾਯਣਮ੍ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਅਨ੍ਵਹਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਸਾਯ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਵਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਓਂਕਾਰਾਦਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਮਃਕਾਰਾਨ੍ਤਦੀਪਿਤਮ੍ ਤਨ੍ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਧੀਯਤੇ
ਓਂਕਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 'ਨਮਸਕਾਰ' ਉੱਤੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, 'ਨਮਸ' ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਉਹ ਨਾਮ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਮੰਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਏਕੈਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਇਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ, ਹਰ ਇਕ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੀ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਤੋ ਨਿਬਧ੍ਨੀਯਾਦ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਕ੍ਰਮਚੋਦਿਤਾਃ ਜਪਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਮ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮুদ্রਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਮੰਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦੀ ਜਪ ਕਰੇ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍ ਅष੍ਟੌ ਵਾ ਸ਼ਤਮ੍ ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਤਥਾ ਕਾਮੇषੁ ਚ ਯਥਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਅਠਾਈ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਜਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮਂ ਸ਼ਙ੍ਖਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸੋ ਗਦਾ ਗਰੁਡ ਏਵ ਚ ਚਕ੍ਰਂ ਖਡ੍ਗਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਂ ਚ ਅष੍ਟੌ ਮੁਦ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪਦਮ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ, ਗਦਾ, ਗਰੁੜ, ਚੱਕਰ, ਖੜਗ ਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ — ਇਹ ਅੱਠ ਮুদ্রਾਵਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ।
ਗਚ੍ਛ ਗਚ੍ਛ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਰਾਣਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾ ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਚਲੋ, ਚਲੋ, ਪਰਮ ਥਾਂ ਵੱਲ, ਹੇ ਪੁਰਾਣ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਪਰਮ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਚਨਂ ਯੇ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਹਰੇਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਜਯਨ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੰਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਚੁਤ ਨੂੰ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਣ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸਾਗਰਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਿਰ ਨਮਾਉਣ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯੋਨਿਸ਼੍ ਚ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤੇ ਤੀਰ੍ਥਰਾਜ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਪ੍ਰਿਯ
ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈਂ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਅਚੁਤ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।