ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਵਰ੍षਨ੍ਤਮ੍ ਅਮृਤਂ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ ਮਹੀਮ੍ ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪਸ੍ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਸ੍ ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸਾਉਂਦਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਏਵਾਤ੍ਮਨੋ ਬੁਧਃ ਵਾਮਪਾਦਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾਏ, ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ।
ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਂ ਤਥੈਵ ਚ ਕਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਾਧਕਃ
ਸਾਧਕ ਨੇ ਪੰਜ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਚਾਰ ਵਿਊਹ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਣਂ ਤੁ ਅਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਓਂਕਾਰਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂ ਵਾਮਪਾਦੇ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ 'ਓਂ' ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਨਕਾਰਃ ਸ਼ਾਂਭਵਃ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਮੋਕਾਰਂ ਕਾਲਮ੍ ਏਵਾਹੁਰ੍ ਵਾਮਕਟ੍ਯਾਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
'ਨ' ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਤੇ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਜੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ; 'ਮੋ' ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਖੱਬੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਨਾਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵਬੀਜਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਰਾਕਾਰਸ੍ ਤੇਜ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
'ਨਾ' ਜੋ ਸਭ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ; 'ਰਾ' ਜੋ ਅੱਗ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਭੀ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਵਾਯਵ੍ਯੋ ऽਯਂ ਯਕਾਰਸ੍ ਤੁ ਵਾਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਣਾਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵਗੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਯਕਾਰੋ ऽਯਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਥਸ਼੍ ਚ ਯਤ੍ਰ ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
'ਯ' ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖੋ; 'ਣਾ' ਜੋ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖੋ; ਇਹ 'ਯ' ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮਮਾਗ੍ਰੇ ऽਵਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਕੇਸ਼ਵਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵਾਮੇ ਤੁ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਖੜਾ ਹੈ, ਪਿੱਛੇ ਕੇਸ਼ਵ; ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਉਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ ਤੁ ਵੈਕੁਣ੍ਠੋ ਵਾਰਾਹਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ ਅਵਾਨ੍ਤਰਦਿਸ਼ੋ ਯਾਸ੍ ਤੁ ਤਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਮਾਧਵਃ
ਉਪਰ ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਰਾਹ; ਸਾਰੇ ਵਿਚਲੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਤਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੋ ਵਾਪਿ ਜਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਵਪਤੋ ऽਪਿ ਵਾ ਨਰਸਿਂਹਕृਤਾ ਗੁਪ੍ਤਿਰ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਚਲਦੇ, ਖੜੇ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਹਾਂ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ ਯਥਾ ਦੇਹੇ ਤਥਾ ਦੇਵੇ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਮਯ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਦੇਵ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਜੋੜੋ।
ਤਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ ਫਟ੍ਕਾਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, 'ਫਟ' ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਛਿੜਕਾਓ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਰ੍ਕਚਨ੍ਦ੍ਰਵਹ੍ਨੀਨਾਂ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪਵਨਸ੍ਯਾਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਮੇਤ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਹृਦਯ ਓਂਕਾਰਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਿਣਮ੍ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸਮਾਸੀਨਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ, ਦਿਲ ਨੂੰ 'ਓਂ' ਅੱਖਰ ਰੂਪ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਚ੍ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਤੇਨ ਵ੍ਯਸ੍ਤਸਮਸ੍ਤੇਨ ਪੂਜਨਂ ਪਰਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਅਠ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਰਵੋਤਮ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਤਤੋ ऽਵਧਾਰ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਬਹਿਰ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਬਾਰਹ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਦਾ-ਸਰੂਪ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਦਿਲ ਦੀ ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖੋ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਯੋਗਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਤਤਸ਼੍ ਚਾਵਾਹਯੇਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਰਮੇਣਾਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਾਨਸੇ
ਚਾਰ-ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾ-ਯੋਗੀ, ਸਦਾ ਚਮਕਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਮਨ ਦੇ ਅਗੋਚਰ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸੁਪੀਠੇ ऽਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ਆਸਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਕਮਲ-ਸਰੂਪ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਇੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ੴ ਪਾਦ੍ਯਂ ਪਾਦਯੋਰ੍ ਦੇਵ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਸਨਾਤਨ ਵਿष੍ਣੋ ਕਮਲਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਗृਹਾਣ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਓਂ, ਪਾਦ-ਯੁਜ, ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪਦਮਨਾਭ, ਸਦਾ-ਸਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਮਲ-ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਮਹਾਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਤਵ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹਾਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਮਹਾਦੇਵ, ਮਧੁ-ਪਾਰਕ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਮਨ੍ਦਾਕਿਨ੍ਯਾਃ ਸਿਤਂ ਵਾਰਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਗृਹਾਣਾਚਮਨੀਯਂ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਮ੍
ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦਾ ਸਫੈਦ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਚਮਨ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਆਪਃ ਪृਥਿਵੀ ਚੈਵ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵਾਯੁਰ੍ ਏਵ ਚ ਲੋਕੇਸ਼ ਵृਤ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਵਾਰਿਣਾ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਤੂੰ ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਚਾਨਣ ਤੇ ਹਵਾ ਹੈਂ; ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਦੇਵਤਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤ ਯਜ੍ਞਵਰ੍ਣਸਮਨ੍ਵਿਤ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਪ੍ਰਭੇ ਦੇਵ ਵਾਸਸੀ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੇਰੇ ਵਸਤ੍ਰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਤੱਤ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ।
ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਚੇष੍ਟਾਂ ਚੈਵ ਚ ਕੇਸ਼ਵ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤੋ ਗਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਵਿਲਿਪ੍ਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਗੰਧ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਤੇ ਲਗਾ।
ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵृਤਂ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਨਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਗ੍ਰਨ੍ਥਿਸਂਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਉਪਵੀਤਂ ਤਵਾਰ੍ਪਯੇ
ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਕਮਲ-ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਤੋਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਗਾਂਠ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਨੇਊ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤ ਵਹ੍ਨਿਭਾਨੁਸਮਪ੍ਰਭ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੁ ਸਾਲਂਕਾਰਾਣਿ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਦਿਵਿਆ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਆਭੂਸਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਚਮਕਦੇ ਰਹਣ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਰਸੋ ਦਿਵ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯਃ ਸੁਰਭਿਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧੂਪੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਵਨਸਪਤੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਭਰਿਆ ਧੂਪ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਸਮੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਵਿਦ੍ਯੁਦਗ੍ਨ੍ਯੋਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਦੇਵ ਦੀਪੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਤੇਰਾ ਚਾਨਣ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਚਾਨਣਾਂ ਦਾ ਚਾਨਣ ਹੈਂ—ਇਹ ਦੀਵਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਨ੍ਨਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਚੈਵ ਰਸੈਃ षਡ੍ਭਿਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਛੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨੈਵੈਦਿਆ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਰ੍ਵੇ ਦਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਯਾਮ੍ਯੇ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਤਥੋਤ੍ਤਰੇ
ਪੂਰਬ ਵਾਲੀ ਪੰਖੜੀ 'ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਦੱਖਣ 'ਤੇ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਪੱਛਮ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਉੱਤਰ 'ਤੇ ਅਨਿਰੁੱਧ ਰੱਖੋ।