ਉਦਕੇ ਨੋਦਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਿਤृਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਕਦਾਚਨ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਉਦਕਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਾਰ ਲੰਘ ਕੇ, ਸਾਫ ਥਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਤਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨੋਦਕੇषੁ ਨ ਪਾਤ੍ਰੇषੁ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨੈਕਪਾਣਿਨਾ ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ਤਤ੍ ਤੋਯਂ ਯਦ੍ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਨ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਪਾਣੀ ਵਿਚ, ਬਰਤਨ ਵਿਚ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਜਾਂ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ; ਜੋ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਹੀ ਦਤ੍ਤਾ ਮਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਅਟੱਲ ਠਿਕਾਣਾ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕਰੇ।
ਭੂਮਿਪृष੍ਠੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਚ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਲਯਂ ਯਾਤਾ ਭੂਮੌ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤਤੋ ਜਲਮ੍
ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੰਮਦੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਦੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਚ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਸਾਗ੍ਰਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਆਵਾਹ੍ਯ ਸ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਗ੍ਰੇषੁ ਵੈ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਾਮ੍ਯਾਗ੍ਰੇषੁ ਤਥਾ ਪਿਤॄਨ੍
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇ ਸਿਰੇ ਸਹੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵਾਲੇ ਸਿਰਿਆਂ ਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸਿਰਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਦੇਵਾਨ੍ ਪਿਤॄਂਸ੍ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯਾਚਮ੍ਯ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਂ ਚਤੁष੍ਕੋਣਂ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਚੌਕੋਣ, ਚਾਰ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੋਹਣਾ ਥਾਂ ਬਣਾਓ।
ਪੁਰਂ ਵਿਲਿਖ੍ਯ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤੀਰੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹੋਦਧੇਃ ਮਧ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਲਿਖੇਤ੍ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਸ਼ਹਿਰ' ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿਚ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।
ਏਵਂ ਮਣ੍ਡਲਮ੍ ਆਲਿਖ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਧਾਨੇਨ ਨਾਰਾਯਣਮ੍ ਅਜਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਡਲ ਬਣਾਕੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਉਥੇ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਅਜਨਮਾ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਕਾਰਂ ਹृਦਯੇ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰਰੇਖਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸ਼ੁਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ 'ਅ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਚੱਕਰ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਸਮੇਤ।
ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਂ ਚੈਵ ਦਹਨ੍ਤਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਂ ਰਾਕਾਰਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦ ਰਹੀ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 'ਰਾ' ਅੱਖਰ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਵਰ੍षਨ੍ਤਮ੍ ਅਮृਤਂ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ ਮਹੀਮ੍ ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਧੂਤਪਾਪਸ੍ ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਦੇਹਸ੍ ਤਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਸਾਉਂਦਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਸਰੀਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਏਵਾਤ੍ਮਨੋ ਬੁਧਃ ਵਾਮਪਾਦਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਫਿਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਅੱਠ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾਏ, ਖੱਬੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ।
ਪਞ੍ਚਾਙ੍ਗਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਵ੍ਯੂਹਂ ਤਥੈਵ ਚ ਕਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਾਧਕਃ
ਸਾਧਕ ਨੇ ਪੰਜ ਵੈਸ਼ਨਵ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਚਾਰ ਵਿਊਹ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਂ ਚੈਵ ਵਰ੍ਣਂ ਤੁ ਅਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਓਂਕਾਰਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂ ਵਾਮਪਾਦੇ ਤੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਂਗਲੀਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ 'ਓਂ' ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ, ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਨਕਾਰਃ ਸ਼ਾਂਭਵਃ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤੁ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਮੋਕਾਰਂ ਕਾਲਮ੍ ਏਵਾਹੁਰ੍ ਵਾਮਕਟ੍ਯਾਂ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
'ਨ' ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਤੇ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਜੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ; 'ਮੋ' ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਖੱਬੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਨਾਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵਬੀਜਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਰਾਕਾਰਸ੍ ਤੇਜ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਨਾਭਿਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
'ਨਾ' ਜੋ ਸਭ ਬੀਜਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਰੱਖੋ; 'ਰਾ' ਜੋ ਅੱਗ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਭੀ ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਵਾਯਵ੍ਯੋ ऽਯਂ ਯਕਾਰਸ੍ ਤੁ ਵਾਮਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਣਾਕਾਰਃ ਸਰ੍ਵਗੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਸੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ ਯਕਾਰੋ ऽਯਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਥਸ਼੍ ਚ ਯਤ੍ਰ ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
'ਯ' ਜੋ ਹਵਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਖੱਬੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖੋ; 'ਣਾ' ਜੋ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਰੱਖੋ; ਇਹ 'ਯ' ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖੋ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮਮਾਗ੍ਰੇ ऽਵਸ੍ਥਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਕੇਸ਼ਵਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵਾਮੇ ਤੁ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਖੜਾ ਹੈ, ਪਿੱਛੇ ਕੇਸ਼ਵ; ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਗੋਵਿੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਉਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ ਤੁ ਵੈਕੁਣ੍ਠੋ ਵਾਰਾਹਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ ਅਵਾਨ੍ਤਰਦਿਸ਼ੋ ਯਾਸ੍ ਤੁ ਤਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਮਾਧਵਃ
ਉਪਰ ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਰਾਹ; ਸਾਰੇ ਵਿਚਲੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛਤਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੋ ਵਾਪਿ ਜਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਵਪਤੋ ऽਪਿ ਵਾ ਨਰਸਿਂਹਕृਤਾ ਗੁਪ੍ਤਿਰ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਮਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਚਲਦੇ, ਖੜੇ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਨਰਸਿੰਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਹਾਂ; ਵਾਸੁਦੇਵ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ ਯਥਾ ਦੇਹੇ ਤਥਾ ਦੇਵੇ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਮਯ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਦੇਵ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਤੱਤ ਜੋੜੋ।
ਤਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਤੁ ਫਟ੍ਕਾਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਹਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਫਿਰ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, 'ਫਟ' ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਛਿੜਕਾਓ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਰ੍ਕਚਨ੍ਦ੍ਰਵਹ੍ਨੀਨਾਂ ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ਪਦ੍ਮਮਧ੍ਯੇ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪਵਨਸ੍ਯਾਮ੍ਬਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੋ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਹਵਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਸਮੇਤ, ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
ਤਤੋ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਹृਦਯ ਓਂਕਾਰਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਿਣਮ੍ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸਮਾਸੀਨਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ, ਦਿਲ ਨੂੰ 'ਓਂ' ਅੱਖਰ ਰੂਪ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਸਦਾ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਧਿਆਨ ਕਰੋ।
ਅष੍ਟਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਚ੍ ਚ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਤੇਨ ਵ੍ਯਸ੍ਤਸਮਸ੍ਤੇਨ ਪੂਜਨਂ ਪਰਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਅਠ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਸ ਨਾਲ ਸਰਵੋਤਮ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਯਜੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਤਤੋ ऽਵਧਾਰ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਬਹਿਰ੍ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਬਾਰਹ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਦਾ-ਸਰੂਪ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਫਿਰ, ਦਿਲ ਦੀ ਕਰਣਿਕਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖੋ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਯੋਗਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਤਤਸ਼੍ ਚਾਵਾਹਯੇਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਰਮੇਣਾਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਾਨਸੇ
ਚਾਰ-ਭੁਜਾ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾ-ਯੋਗੀ, ਸਦਾ ਚਮਕਦੇ ਸਰੂਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਮਨ ਦੇ ਅਗੋਚਰ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਆਵਾਹਨ ਕਰੋ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਸੁਪੀਠੇ ऽਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ਆਸਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਸਨ 'ਤੇ, ਕਮਲ-ਸਰੂਪ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਇੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹੋ।
ੴ ਪਾਦ੍ਯਂ ਪਾਦਯੋਰ੍ ਦੇਵ ਪਦ੍ਮਨਾਭ ਸਨਾਤਨ ਵਿष੍ਣੋ ਕਮਲਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਗृਹਾਣ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਓਂ, ਪਾਦ-ਯੁਜ, ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਪਦਮਨਾਭ, ਸਦਾ-ਸਰੂਪ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕਮਲ-ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਇਹ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਮਹਾਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਃ ਕਲ੍ਪਿਤਂ ਤਵ ਮਯਾ ਨਿਵੇਦਿਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗृਹਾਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਮਹਾਦੇਵ, ਮਧੁ-ਪਾਰਕ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।