ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਾਮ੍ਨੇ ਚ ਸਾਮਗੀਤਾਯ ੴ ਨਮਃ ਸਾਮਧਾਰਿਣੇ ਸਾਮਯਜ੍ਞਵਿਦੇ ਚੈਵ ਨਮਃ ਸਾਮਕਰਾਯ ਚ

ਸਾਮ ਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤ ਨੂੰ, ਓਂ, ਸਾਮ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਮ ਯਜਨ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸਾਮ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸੇ ਨਮੋ ऽਥਰ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਥਰ੍ਵਪਾਦਾਯ ਨਮੋ ऽਥਰ੍ਵਕਰਾਯ ਚ

ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਥਰਵ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਥਰਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਥਰਵ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ੴ ਨਮੋ ਵਜ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਾਯ ਮਧੁਕੈਟਭਘਾਤਿਨੇ ਮਹੋਦਧਿਜਲਸ੍ਥਾਯ ਵੇਦਾਹਰਣਕਾਰਿਣੇ

ਓਂ, ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਮੋ ਦੀਪ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ

ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨਾਰਾਯਣ ਨਮਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮੋ ਲੋਕਹਿਤਾਯ ਚ ੴ ਨਮੋ ਮੋਹਨਾਸ਼ਾਯ ਭਵਭਙ੍ਗਕਰਾਯ ਚ

ਨਾਰਾਇਣ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਓਮ, ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਗਤਿਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਨਮੋ ਨਮੋ ਬਨ੍ਧਹਰਾਯ ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਤੇਜਸਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮਸ੍ ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਿਣੇ

ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬੰਧਨ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਰਾਮਾਯੋਤ੍ਤਰਣਾਯ ਚ ਸੁਖਾਯ ਸੁਖਨੇਤ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ਸੁਕृਤਧਾਰਿਣੇ

ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਰਾਮ ਉੱਤਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾਯ ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਦੇਹਿਨਾਂ ਦੇਹਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਭੇਦਭਙ੍ਗਕਰਾਯ ਚ

ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵੰਦਦੇ ਹਨ, ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇਪਣ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਦੇਵੈਰ੍ ਵਨ੍ਦਿਤਦੇਹਾਯ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਮੌਲਿਨੇ ਨਮੋ ਵਾਸਨਿਵਾਸਾਯ ਵਾਸਵ੍ਯਵਹਰਾਯ ਚ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਦਿਵਿਆ ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ੴ ਨਮੋ ਵਸੁਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵਸੁਵਾਸਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਨਮੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਯਜ੍ਞੇਸ਼ਾਯ ਚ ਯੋਗਿਨੇ

ਓਮ, ਦੌਲਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਦੌਲਤ ਦੇ ਵਾਸ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਜਨ ਸਰੂਪ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਯਤਿਯੋਗਕਰੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਧਾਰਿਣੇ ਸਂਕਰ੍षਣਾਯ ਚ ਨਮਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਮਥਨਾਯ ਚ

ਵਿਰਾਗ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੰਬ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਮੇਘਘੋषਸ੍ਵਨੋਤ੍ਤੀਰ੍ਣਵੇਗਲਾਙ੍ਗਲਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣ

ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਹਲ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਬਾਦਲ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਰੂਪ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਨ ਮੇ ऽਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਮ੍ ऋਤੇ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ ਨਰਕੋਤ੍ਤਾਰਣੇ ਪ੍ਰਭੋ ਅਤਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਣਤੋ ਨਤਵਤ੍ਸਲ

ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਮੈਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨ, ਦਿਲ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।

ਮਲਂ ਯਤ੍ ਕਾਯਜਂ ਵਾਪਿ ਮਾਨਸਂ ਚੈਵ ਕੇਸ਼ਵ ਨ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਕ੍ਸ਼ਾਲਕਸ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍ ऋਤੇ ऽਚ੍ਯੁਤ

ਕੇਸ਼ਵ, ਜੇ ਸ਼ਰੀਰ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਮਲ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਅਚੁਤ।

ਸਂਸਰ੍ਗਾਣਿ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਵਿਹਾਯ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ ਸਙ੍ਗੋ ਮੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਆਤ੍ਮਲਾਭਾਯ ਕੇਸ਼ਵ

ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਸੰਸਾਰਕ ਸਬੰਧ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਸਬੰਧ ਸਿਰਫ ਤੈਥੋਂ ਹੋਵੇ, ਕੇਸ਼ਵ, ਆਤਮਕ ਲਾਭ ਲਈ।

ਕष੍ਟਮ੍ ਆਪਤ੍ ਸੁਦੁष੍ਪਾਰਂ ਸਂਸਾਰਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਕੇਸ਼ਵ ਤਾਪਤ੍ਰਯਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਸ੍ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ

ਕੇਸ਼ਵ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਬੜਾ ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।

ਏषਣਾਭਿਰ੍ ਜਗਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਮੋਹਿਤਂ ਮਾਯਯਾ ਤਵ ਆਕਰ੍षਿਤਂ ਚ ਲੋਭਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਅਤਸ੍ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤਃ

ਇੱਛਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੋਭ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।

ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸੁਖਂ ਵਿष੍ਣੋ ਸਂਸਾਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਦੇਹਿਨਃ ਯਥਾ ਯਥਾ ਹਿ ਯਜ੍ਞੇਸ਼ ਤ੍ਵਯਿ ਚੇਤਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ

ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੜਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਤਥਾ ਫਲਵਿਹੀਨਂ ਤੁ ਸੁਖਮ੍ ਆਤ੍ਯਨ੍ਤਿਕਂ ਲਭੇਤ੍ ਨष੍ਟੋ ਵਿਵੇਕਸ਼ੂਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਜਗਦ੍ ਆਤੁਰਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਲ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅੰਤਮ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਿਵੇਕ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੁਖੀ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।

ਗੋਵਿਨ੍ਦ ਤ੍ਰਾਹਿ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ ਮਾਮ੍ ਉਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਮਗ੍ਨਸ੍ਯ ਮੋਹਸਲਿਲੇ ਨਿਰੁਤ੍ਤਾਰੇ ਭਵਾਰ੍ਣਵੇ ਉਦ੍ਧਰ੍ਤਾ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਾਮ੍ ऋਤੇ ऽਨ੍ਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ

ਗੋਵਿੰਦ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਗਹਿਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼, ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉੱਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।

ਇਤ੍ਥਂ ਸ੍ਤੁਤਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਵੇਤ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ, ਉਸ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ...

ਭਕ੍ਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਃ ਆਜਗਾਮ ਨृਪਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਦੇਵੈਰ੍ ਵृਤੋ ਹਰਿਃ

ਉਸ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਜਗਤ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਹਰੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।

ਨੀਲਜੀਮੂਤਸਂਕਾਸ਼ਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਦਧਤ੍ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਧੀਮਾਨ੍ ਕਰਾਗ੍ਰੇ ਦੀਪ੍ਤਮਣ੍ਡਲਮ੍

ਉਹ ਕਾਲੀ ਬਦਲੀ ਵਾਂਗੂ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੁਲੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਅੰਗੂਠੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ।

ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਜਲਸਂਕਾਸ਼ੋ ਵਿਮਲਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਨਿਭਃ ਰਰਾਜ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇ ऽਸ੍ਯ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਦੂਧੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ; ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਰੌਣਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਜਧ੍ਵਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਗਦਾਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਾਸਿਧृਕ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ਉਵਾਚ ਸਾਧੁ ਭੋ ਰਾਜਨ੍ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਮਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਾ ਯਦ੍ ਇष੍ਟਂ ਵਰ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਵਾਨਘ

ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਗਦਾ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਰਾਜਾ! ਤੇਰਾ ਮਨ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ। ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ।'

ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਪਰਮਾਮृਤਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸੋਵਾਚ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਇਹ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ, ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਬੋਲੇ।

ਯਦ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਭਗਵਨ੍ ਭਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਵਰਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਭਵਨਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍

ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੰਨ: ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਉੱਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਅਟੱਲ ਸਥਾਨ।

ਵਿਮਲਂ ਵਿਰਜਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸਂਸਾਰਾਸਙ੍ਗਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਤਤ੍ ਪਦਂ ਗਨ੍ਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਜ੍ ਜਗਤ੍ਪਤੇ

ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਮਲ, ਸਾਫ ਸਥਾਨ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ।

ਯਤ੍ ਪਦਂ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਃ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨਃ ਨਾਭਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਦ੍ ਰਮ੍ਯਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਅਨਾਮਯਮ੍

ਉਹ ਥਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਜੋ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਦੁਖ-ਰਹਿਤ ਹੈ।