ਮਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਸ਼੍ ਚਾਸੌ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਵਿਭੀषਣੇਨ ਰਾਮੇਣ ਕਸ੍ ਤਂ ਨਾਰਾਧਯੇਤ੍ ਪੁਮਾਨ੍
ਮੈਂ, ਇੰਦਰ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਫਿਰ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾ ਕਰੇ?
ਸ਼੍ਵੇਤਗਙ੍ਗਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਚ੍ ਛ੍ਵੇਤਮਾਧਵਮ੍ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਮਾਧਵਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਫੈਦ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸਫੈਦ ਮਾਧਵ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਤਸਿਆ ਮਾਧਵ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫੈਦ ਟਾਪੂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਧਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਹਰੇਃ
ਤੂੰ ਸਫੈਦ ਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇ ਜਗਤੀਤਲੇ ਸ਼੍ਵੇਤਾਖ੍ਯਂ ਮਾਧਵਂ ਦੇਵਂ ਕਸ੍ ਤਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਵਾਨ੍ ਪੁਰਾ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਫੈਦ ਮਾਧਵ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ?
ਅਭੂਤ੍ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਨਾਮ ਨृਪੋ ਬਲੀ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਚ੍ ਛੂਰਃ ਸਤ੍ਯਸਂਧੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਫੈਦ ਸੀ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤੁ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਦਸ਼ ਮਾਨਵਾਃ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਯੁष੍ਮਨ੍ਤੋ ਲੋਕਾ ਬਾਲਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨ ਸੀਦਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਭੋਗਦਾ ਸੀ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਕਾਲੇ ਗਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕਪਾਲਗੌਤਮੋ ਨਾਮ ऋषਿਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਕਪਾਲਗੌਤਮ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਸੁਤੋ ऽਸ੍ਯਾਜਾਤਦਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਮृਤਃ ਕਾਲਵਸ਼ਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਮ੍ ਆਦਾਯ ऋषਿਰ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਨृਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ਆਨਯਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਦੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ; ਸਮਝਦਾਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵਂ ਨृਪਤਿਃ ਸੁਪ੍ਤਂ ਕੁਮਾਰਂ ਗਤਚੇਤਸਮ੍ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜੀਵਨਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਸ਼ੋਸ੍ ਤਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਵਚਨ ਕੀਤਾ।
ਯਾਵਦ੍ ਬਾਲਮ੍ ਅਹਂ ਤ੍ਵ੍ ਏਨਂ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨੇ ਗਤਮ੍ ਨਾਨਯੇ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਚਿਤਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਸਮਾਰੁਹੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਾਪਸ ਨਾ ਲਿਆਉਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾਸਿਤੈਃ ਪਦ੍ਮੈਃ ਸ਼ਤੈਰ੍ ਦਸ਼ਸ਼ਤਾਦਿਕੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਮਹਾਦੇਵਂ ਰਾਜਾ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰ੍ ਜਪੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਫੈਦ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ।
ਅਤਿਭਕ੍ਤਿਂ ਤੁ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਤੁष੍ਟੋ ਸ਼੍ਮੀਤ੍ਯ੍ ਉਵਾਚ ਸਹੋਮਯਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਖੁਦ ਆਏ ਅਤੇ ਉਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਗਿਰਮ੍ ਈਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸਹਸਾ ਹਰਮ੍ ਭਸ੍ਮਦਿਗ੍ਧਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਰਤ੍ਕੁਨ੍ਦੇਨ੍ਦੁਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਰਤ ਕੂੰਦ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ ਸੀ,
ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਚਰ੍ਮਵਸਨਂ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਾਙ੍ਕਿਤਮੂਰ੍ਧਜਮ੍ ਮਹੀਂ ਨਿਪਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਲਾ ਕੇਸਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਾਰੁਣ੍ਯਂ ਯਦਿ ਮੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਸਿ ਪ੍ਰਭੋ ਯਦਿ ਕਾਲਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮ੍ ਆਪਨ੍ਨੋ ਬਾਲਕੋ ਦ੍ਵਿਜਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਲ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ,
ਜੀਵਤ੍ਵ੍ ਏष ਪੁਨਰ੍ ਬਾਲ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਆਹਿਤਮ੍ ਅਕਸ੍ਮਾਚ੍ ਚ ਮृਤਂ ਬਾਲਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਯਥੋਕ੍ਤਾਯੁष੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਕੁਰੁ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਹ ਬੱਚਾ ਮੁੜ ਜੀਵੇ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜੇਕਰ ਬੱਚਾ ਅਚਾਨਕ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਤ ਉਮਰ ਦੇ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪ ਹਰਸ੍ ਤਦਾ ਕਾਲਮ੍ ਆਜ੍ਞਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਰ੍ਵਭੂਤਭਯਂਕਰਮ੍
ਸਫੈਦ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਹੈ, ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਯਮ੍ਯ ਕਾਲਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਯਮਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਕਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਬਾਲਂ ਸਂਜੀਵਯਾਮ੍ ਆਸ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ ਮੁਖਗਤਂ ਪੁਨਃ
ਕਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਚਲਦਾ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਰੋਕ ਕੇ, ਹਰਾ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਜਗਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਨੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹੋਮਯਾ ਦੇਵਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਏਵਂ ਸਂਜੀਵਯਾਮ੍ ਆਸ ਮੁਨੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪ੍ਰਭਵਾਵ੍ਯਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਃ ਪਰਮਂ ਤਥ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਟੱਲ ਸਰੋਤ, ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ 'ਸ਼੍ਵੇਤ' ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਹਿਤਾਵਹਮ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਥ ਮਮਾਨਘਾਃ
ਹੇ ਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ, ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹੀ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।
ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ਯਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਭਿਮਤਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸਾਰੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ ऋषਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਧਵਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਾਂ ਕਥਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਭਯਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਡਰ, ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਏਕਾਗ੍ਰ੍ਯਂ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਲੌਕਿਕਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਵੈਦਿਕਾਨ੍ ਨਿਯਮਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਇਕਾਗ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਰਮ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਕੇ।
ਕੇਸ਼ਵਾਰਾਧਨੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਸਾਗਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਪੱਕਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਗਿਆ।
ਤਟੇ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਸ਼ੁਭੇ ਰਮ੍ਯੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚਾਨ੍ਤਿਕੇ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ऽਥ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਤਟ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਮਹਲ ਬਣਵਾਇਆ।
ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਚੈਕਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਤਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼ੈਲਮਯੇਨ ਚ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਸ਼੍ਵੇਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਲ ਬਣਾਇਆ।
ਕृਤਃ ਸ ਭਗਵਾਞ੍ ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਮਾਧਵਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਂਨਿਭਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਿਧਿਵਚ੍ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਾਂ ਸ੍ਵਯਂ ਤੁ ਸਃ
ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਵੇਤ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯੋ ਦੀਨਾਨਾਥਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ਅਥਾਨਨ੍ਤਰਤੋ ਰਾਜਾ ਮਾਧਵਸ੍ਯ ਚ ਸਂਨਿਧੌ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ,