ਸ਼ੈਵਭਾਗਵਤਾਨਾਂ ਚ ਵਾਦਾਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿषੇਧਕਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਭਗਵਤ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਦੇਵ ਕਰੋਮਿ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇਯ ਤਥਾ ਤਤ੍ਰ ਤਵ ਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਕਮੂਰ੍ਤੀ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ ਪੁਨਸ੍ ਤਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਫਿਰ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਹਰੀ ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਕ ਰੂਪ ਜਾਣਣਗੇ; ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦ੍ ਏਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਕਾਰਣਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਆਰਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਨਾਨਾਭਾਵਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ।
ਮਮਾਦਿष੍ਟੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਰੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ ਛਿਵਲੋਕੇ ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਲਦੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸੇਂਗਾ।
ਸ਼ਿਵੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਮਮ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਭਵੇਤ੍ ਨਾਵਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਏਕਭਾਵੌ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤੌ
ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਰੂਪ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਉਭਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਵਨਾਕਾਸ਼ਯੋਰ੍ ਇਵ
ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹੇਸvara ਹੈ। ਦੋਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮੋਹਿਤੋ ਨਾਭਿਜਾਨਾਤਿ ਯ ਏਵ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਸ ਏਵੇਤਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ਕਿ ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਹੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਵ ਨਾਮਾਙ੍ਕਿਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਰੁ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਰੇ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਕੁਰੁ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਬਣਾਓ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਤੀਰਥ ਬਣਾਓ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਹ੍ਰਦੋ ਨਾਮ ਨਰਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਦਾ ਦੇਵਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ—ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੂੰ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਵਿਧਿਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਹ੍ਰਦਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ ਚੋਦਙ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਨਿਮਜ੍ਜੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਾਰਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਦੀਰਯੇਤ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਪਾਪਗ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ ਅਚੇਤਨਮ੍ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਭਗਨੇਤ੍ਰਘ੍ਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਯ ਚ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਮ ਨਸ਼੍ਯਤੁ ਪਾਤਕਮ੍
ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਨ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਾਭਿਮਾਤ੍ਰੇ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦੇਵਤਾ ऋषੀਨ੍ ਤਿਲੋਦਕੇਨ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਪਿਤॄਂਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਨਾਭੀ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਤਿਲ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਚਾਚਮ੍ਯ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ ਛਿਵਾਲਯਮ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਦੇਵਤਾਗਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਯ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਘੋਰੇਣ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੇ ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਿਭੂषਣ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਚੰਦਨੁ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਖ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਹ੍ਰਦੇ ਤ੍ਵ੍ ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਦਸ਼ਾਨਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਹਲੋਕਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰੋ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਃ ਸ਼ਾਂਕਰਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਂ ਵਟਮ੍
ਫਿਰ ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ਼ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ੴ ਨਮੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਰੂਪਾਯ ਮਹਾਪ੍ਰਲਯਕਾਰਿਣੇ ਮਹਦ੍ਰਸੋਪਵਿष੍ਟਾਯ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਓਮ, ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ ਪ੍ਰਲੈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾ ਰਸ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਮਰਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਕਲ੍ਪੇ ਹਰੇਸ਼੍ ਚਾਯਤਨਂ ਵਟ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੂੰ ਸਦਾ ਅਮਰ ਹੈਂ, ਵਟਾ, ਹਰੀ ਦਾ ਵਾਸਾ। ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ, ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਕਲ੍ਪਵਟਂ ਨਰਃ ਸਹਸਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਪਾਜ੍ ਜੀਰ੍ਣਤ੍ਵਚ ਇਵੋਰਗਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਲਪਵਟਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਚਮੜੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਛਾਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਨਰੋ ਜਹ੍ਯਾਤ੍ ਪਾਪੇष੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯੇषੁ ਕਾ ਕਥਾ
ਕਲਪਵ੍ਰਿਖ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਙ੍ਗਸਂਭੂਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਮਯਂ ਪਰਮ੍ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਕृਤਿਕਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਵਟਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿੱਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ—
ਰਾਜਸੂਯਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਭ੍ਯਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਾਧਿਕਮ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ ਵਿੱਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਨਤੇਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਵਿੱਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।