ਤਤੋ ऽਸਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦ੍ਰੁਤਂ ਨਿਃਸਾਰਿਤੋ ਮਯਾ ਆਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤੇ ਮਯਾ ਚਾਤ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯੋ ਹਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਲਈ ਜਾਣਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਮਹਾਤਪਾਃ ਤਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਸ਼੍ ਚਰ ਵੈ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਅਗਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤਤੋ ਵਿਬੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹੇ ਏਕੋ ਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਮੈਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇ ਸਰੀਰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਚਾਂਗਾ।
ਆਕਾਸ਼ਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਵਾਯੁਃ ਸਲਿਲਮ੍ ਏਵ ਚ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ ਚ ਭਵੇਤ੍ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਇਹ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਅਟੱਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਰਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਨਸ੍ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਾਧਵਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ।
ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਦਰ੍ਥਂ ਮਾਂ ਸ੍ਤੁਤਵਾਨ੍ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਯਚ੍ ਛ੍ਰੇष੍ਠਂ ਦਦਾਮਿ ਨਚਿਰਾਦ੍ ਅਹਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਹੈ, ਮੰਗ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਅਸਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ ਤੇਨ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਨਰ੍ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ ਆਪ੍ਨੁਹਿ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਣੀਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸ ਤਦਾ ਪੁਨਃ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਨਿਪਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਬੋਲੇ।
ਦृष੍ਟਂ ਪਰਂ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਵ ਰੂਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਮੋਹੋ ऽਯਂ ਵਿਗਤਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਤੁ ਮੇ ਹਰੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮੇਰੀ ਭਟਕਣ ਸਚਮੁਚ ਤੇਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਹਰੀ।
ਏਵਮ੍ ਏਵਮ੍ ਅਹਂ ਨਾਥ ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਨਾਨਾਭਾਵਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਇਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ: ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ਼ੈਵਭਾਗਵਤਾਨਾਂ ਚ ਵਾਦਾਰ੍ਥਪ੍ਰਤਿषੇਧਕਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਭਗਵਤ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੱਚੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਯਤਨਂ ਦੇਵ ਕਰੋਮਿ ਪਰਮਂ ਮਹਤ੍ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇਯ ਤਥਾ ਤਤ੍ਰ ਤਵ ਸ੍ਥਾਨੇ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਕਮੂਰ੍ਤੀ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸ ਪੁਨਸ੍ ਤਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍
ਫਿਰ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਹਰੀ ਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਕ ਰੂਪ ਜਾਣਣਗੇ; ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦ੍ ਏਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਕਾਰਣਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਆਰਾਧਨਾਰ੍ਥਾਯ ਨਾਨਾਭਾਵਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਇਹ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਪੂਜਾ ਲਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ।
ਮਮਾਦਿष੍ਟੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਰੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾਚ੍ ਛਿਵਲੋਕੇ ਤਿष੍ਠ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਲਦੀ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਓ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸੇਂਗਾ।
ਸ਼ਿਵੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਮਮ ਸਂਸ੍ਥਾਪਨਂ ਭਵੇਤ੍ ਨਾਵਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਏਕਭਾਵੌ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤੌ
ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਹੀ ਸਰੂਪ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਉਭਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਵਨਾਕਾਸ਼ਯੋਰ੍ ਇਵ
ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹੇਸvara ਹੈ। ਦੋਨਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮੋਹਿਤੋ ਨਾਭਿਜਾਨਾਤਿ ਯ ਏਵ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ ਵृषਧ੍ਵਜਃ ਸ ਏਵੇਤਿ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ਕਿ ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਹੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਵ ਨਾਮਾਙ੍ਕਿਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕੁਰੁ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼ਿਵਾਲਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਰੇ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਕੁਰੁ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਬਣਾਓ; ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਤੀਰਥ ਬਣਾਓ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਹ੍ਰਦੋ ਨਾਮ ਨਰਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸਰੋਵਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਤਦਾ ਦੇਵਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ—ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੂੰ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਵਿਧਿਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯਤ੍ ਫਲਂ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੇਨ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਚ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਹ੍ਰਦਂ ਗਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ ਚੋਦਙ੍ਮੁਖਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਨਿਮਜ੍ਜੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਵਾਰਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਉਦੀਰਯੇਤ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਸਰੋਵਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਪਾਪਗ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ ਅਚੇਤਨਮ੍ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਭਗਨੇਤ੍ਰਘ੍ਨ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਯ ਚ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਮ ਨਸ਼੍ਯਤੁ ਪਾਤਕਮ੍
ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਨ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਾਭਿਮਾਤ੍ਰੇ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦੇਵਤਾ ऋषੀਨ੍ ਤਿਲੋਦਕੇਨ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਪਿਤॄਂਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਨਾਭੀ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਤਿਲ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਚਾਚਮ੍ਯ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਚ੍ ਛਿਵਾਲਯਮ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਦੇਵਤਾਗਾਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਯ ਚੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਅਘੋਰੇਣ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇਤ੍
ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੇ ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੋ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਿਭੂषਣ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਦੇਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਚੰਦਨੁ ਸਜਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਵਿਰੂਪਾਖ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਹ੍ਰਦੇ ਤ੍ਵ੍ ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਦਸ਼ਾਨਾਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।