ਲੋਭਾਭਿਭੂਤੈਃ ਕृਪਣੈਰ੍ ਅਨਾਰ੍ਯੈਰ੍ ਅਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ ਤਨ੍ ਮਾਂ ਮਹਾਫਲਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨਰਾਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਫਲ ਸਮਝੋ ਜੋ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਫਸੇ, ਨਿਕੰਮੇ, ਅਨਾਚਾਰੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਵਿਮੂਢਾਨਾਂ ਮਾਂ ਕੁਯੋਗਨਿषੇਵਿਣਾਮ੍ ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ ਭਵਤਿ ਸਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਗਲਤ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚੇ, ਤਾਂ—
ਅਭ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸृਜਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾ ਹਿਂਸਾਨੁਰਕ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਅਵਧ੍ਯਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮੈਃ
ਜਦੋਂ ਅਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਦੈਤ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਦੋਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਰੁਣਾਃ ਤਦਾਹਂ ਸਂਪ੍ਰਸੂਯਾਮਿ ਗृਹੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਨੇਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ—
ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਸਂਹਰਾਮ੍ਯ੍ ਆਤ੍ਮਮਾਯਯਾ ਕਰ੍ਮਕਾਲੇ ਪੁਨਰ੍ ਦੇਹਮ੍ ਅਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਸृਜਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਤੇ ਸਥਿਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਕਰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਵਿਸ਼੍ਯ ਮਾਨੁषਂ ਦੇਹਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਬਨ੍ਧਕਾਰਣਾਤ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕृਤਯੁਗੇ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਮਮ
ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਹੱਦਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਧਰਮ ਸਲੇਟੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਾਪਰਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਕृष੍ਣਃ ਕਲਿਯੁਗੇ ਤਥਾ ਤ੍ਰਯੋ ਭਾਗਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ ਕਾਲਾ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤਿੰਨ ਹਿੱਸੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਵਧ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਕਾਲੇ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾਤਿਦਾਰੁਣਃ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯ੍ ਏਕਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅੰਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਾਲ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤ੍ਰਿਧਰ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਃ ਅਭਿਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਗੋ ऽਨਨ੍ਤੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਉਰੁਕ੍ਰਮਃ
ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਧਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਅਟੁੱਟ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਅਨੰਤ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਗ ਵਾਲਾ।
ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਨਯਾਮ੍ਯ੍ ਏਕੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਂ ਮਮੈਵ ਤਤ੍ ਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਕृਤੋਦ੍ਯਮਮ੍
ਮੈਂ ਹੀ ਕਾਲ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਉਹ ਰੂਪ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਉੱਦਮ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ ਮਮਾਤ੍ਮਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਚ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ; ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਚ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਾਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਯਚ੍ ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਯਿ ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਤ੍ਮਕਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਰ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਵੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਕਲੇਸ਼ ਵਾਲਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ—
ਸੁਖੋਦਯਾਯ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਚ ਤਵਾਨਘ ਯਚ੍ ਚ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਲੋਕੇ ਦृष੍ਟਂ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸੁਖ ਤੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਅਚਲ—
ਵਿਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵਾਸੌ ਮਯਾਤ੍ਮਾ ਭੂਤਭਾਵਨਃ ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਾਮ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ
ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਯਾਵਦ੍ ਯੁਗਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ ਤਾਵਤ੍ ਸ੍ਵਪਿਮਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਮੋਹਯਨ੍
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗ ਬੀਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ ਸੁੱਤਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਹਂ ਕਾਲਮ੍ ਇਹਾਸੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ ਅਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪੇਣ ਯਾਵਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਹਾਂ; ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਯਾ ਚ ਦਤ੍ਤੋ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰਸ੍ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਿਣਾ ਅਸਕृਤ੍ ਪਰਿਤੁष੍ਟੇਨ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਗਣਪੂਜਿਤ
ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਕਾਰ੍ਣਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੇ ਨਿਰ੍ਗਤੋ ऽਸਿ ਮਯਾਜ੍ਞਾਤਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਹਿਲਦੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਅਣਜਾਣਾ ਉਭਰਿਆ; ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਭ੍ਯਨ੍ਤਰਂ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ऽਸਿ ਯਦਾ ਮਮ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲੋਕਂ ਸਮਸ੍ਤਂ ਹਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਸੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਤੇ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਿਆ, ਤੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਤਤੋ ऽਸਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਦ੍ਰੁਤਂ ਨਿਃਸਾਰਿਤੋ ਮਯਾ ਆਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤੇ ਮਯਾ ਚਾਤ੍ਮਾ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯੋ ਹਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸਰੂਪ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਲਈ ਜਾਣਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਾਵਤ੍ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਬੁਧ੍ਯੇਤ ਮਹਾਤਪਾਃ ਤਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਹ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਸ਼੍ ਚਰ ਵੈ ਸੁਖਮ੍
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਅਗਾਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਿਸਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤਤੋ ਵਿਬੁਦ੍ਧੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤੁ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪਿਤਾਮਹੇ ਏਕੋ ਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਜਾਗਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਮੈਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਤੇ ਸਰੀਰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਰਚਾਂਗਾ।
ਆਕਾਸ਼ਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਵਾਯੁਃ ਸਲਿਲਮ੍ ਏਵ ਚ ਲੋਕੇ ਯਚ੍ ਚ ਭਵੇਤ੍ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਇਹ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਅਟੱਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਇੱਥੇ ਰਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਨਸ੍ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਮਾਧਵਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਾਧਵ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗ ਪੂਰੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ।
ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਦਰ੍ਥਂ ਮਾਂ ਸ੍ਤੁਤਵਾਨ੍ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਯਚ੍ ਛ੍ਰੇष੍ਠਂ ਦਦਾਮਿ ਨਚਿਰਾਦ੍ ਅਹਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗਣਾ ਹੈ, ਮੰਗ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਅਸਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ ਤੇਨ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਨਰ੍ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ ਆਪ੍ਨੁਹਿ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਣੀਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸ ਤਦਾ ਪੁਨਃ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਨਿਪਤ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਬੋਲੇ।
ਦृष੍ਟਂ ਪਰਂ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਵ ਰੂਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਮੋਹੋ ऽਯਂ ਵਿਗਤਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਤੁ ਮੇ ਹਰੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਮੇਰੀ ਭਟਕਣ ਸਚਮੁਚ ਤੇਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਹਰੀ।
ਏਵਮ੍ ਏਵਮ੍ ਅਹਂ ਨਾਥ ਇਚ੍ਛੇਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਨਾਨਾਭਾਵਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਇਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ: ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ।