ਜ੍ਞਾਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਦੇਵ ਤ੍ਵਾਂ ਮਾਯਾਂ ਵੈ ਤਵ ਚੋਤ੍ਤਮਾਮ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ ਨ ਪਰਿਹੀਯਤੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਤਮ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਬ, ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਕਦੇ ਨਾ ਡਿਗੇ।
ਦ੍ਰੁਤਮ੍ ਅਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਸਤਤਂ ਪਰ੍ਯਵਰ੍ਤਿਤਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਹੇ ਕੰਵਾਂ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇ ਸਦਾ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਕਿਂ ਭਵਾਨ੍ ਅਵਤਿष੍ਠਤੇ ਪੀਤ੍ਵਾ ਜਗਦ੍ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਤਦ੍ ਆਖ੍ਯਾਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਇੱਥੇ ਸਿੱਧਾ ਬੱਚਾ ਬਣ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਟਿਕੇ ਹੋ, ਜਦ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ? ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਜਗਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਂ ਤਵਾਨਘ ਕਿਯਨ੍ਤਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਲਮ੍ ਇਹ ਸ੍ਥੇਯਮ੍ ਅਰਿਂਦਮ
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਹੈ? ਤੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਜ੍ਞਾਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਕਮਲਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾਤਥਮ੍ ਮਹਦ੍ ਏਤਦ੍ ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਚ ਯਦ੍ ਅਹਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਬ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਹੇ ਕੰਵਾਂ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਜੋ ਇਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਕਲਪਨੀਆ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਃ ਸ ਤਦਾ ਤੇਨ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ ਸ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਉਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਾਹਿਬ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲੇ।
ਕਾਮਂ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਮਾਂ ਵਿਪ੍ਰ ਨਹਿ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਤਵ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਥੇਦਂ ਵਿਸृਜਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਪਰ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਮਾਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ ਤਤੋ ਦृष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿੱਧਾ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਤੇਰਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਆਪੋ ਨਾਰਾ ਇਤਿ ਪੁਰਾ ਸਂਜ੍ਞਾਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਮਯਾ ਤੇਨ ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੋ ਮਮ ਤਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਯਨਂ ਸਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਨਾਮ ਤੇ ਪਛਾਣ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਸਦਾ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਭਵਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ऽਵ੍ਯਯਃ ਵਿਧਾਤਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੱਲ ਸਰੋਤ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਸੁਰਾਧਿਪਃ ਅਹਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਰਾਜਾ ਯਮਃ ਪ੍ਰੇਤਾਧਿਪਸ੍ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸ਼ਕਰ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਰਾਜਾ ਹਾਂ ਤੇ ਯਮ, ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਸ਼ਿਵਸ਼੍ ਚ ਸੋਮਸ਼੍ ਚ ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਅਹਂ ਧਾਤਾ ਵਿਧਾਤਾ ਚ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚਾਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਸ਼ਿਵ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੋਮ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਿਬ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਧਾਤਾ, ਵਿਧਾਤਾ ਤੇ ਯਜਨ ਵੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਸ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਃ ਪਾਦੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਚ ਲੋਚਨੇ ਦ੍ਯੌਰ੍ ਮੂਰ੍ਧਾ ਖਂ ਦਿਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਤਥਾਪਃ ਸ੍ਵੇਦਸਂਭਵਾਃ
ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਅੱਗ ਹੈ, ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਹਨ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ; ਅਸਮਾਨ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਖੇੜਾ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਪसीਨੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਦਿਸ਼ਂ ਚ ਨਭਃ ਕਾਯੋ ਵਾਯੁਰ੍ ਮਨਸਿ ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਮਯਾ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਰ੍ ਇष੍ਟਂ ਬਹੁਭਿਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਖੇੜਾ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹਨ, ਹਵਾ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਸੈਂਕੜੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਯਜਨ੍ਤੇ ਵੇਦਵਿਦੁषੋ ਮਾਂ ਦੇਵਯਜਨੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਯਜਨ੍ਤੇ ਮਾਂ ਤਥਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਜਿਗੀषਵਃ ਚਤੁਃਸਮੁਦ੍ਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਭੂषਣਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਮੇਰਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਮੇਰੂ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼ੇषੋ ਭੂਤ੍ਵਾਹਮ੍ ਏਕੋ ਹਿ ਧਾਰਯਾਮਿ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍ ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਮਮੇਯਂ ਜਗਤੀ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਇੱਕਲਾ ਸ਼ੇਸ਼ ਬਣ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹਾਂ; ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮੇਰਾ ਸੀ।
ਮਜ੍ਜਮਾਨਾ ਜਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵੀਰ੍ਯੇਣਾਸ੍ਮਿ ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾ ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ ਚ ਵਾਡਵੋ ਵਿਪ੍ਰ ਭੂਤ੍ਵਾਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ; ਅਤੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ।
ਪਿਬਾਮ੍ਯ੍ ਅਪਃ ਸਮਾਵਿष੍ਟਸ੍ ਤਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਸृਜਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਭੁਜੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮ੍ ਊਰੂ ਮੇ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਵਿਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਹਨ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਮੇਰੇ ਬਾਂਹ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਮੇਰੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਦੌ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਭਵਨ੍ਤੀਮੇ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ ऋਗ੍ਵੇਦਃ ਸਾਮਵੇਦਸ਼੍ ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਥਰ੍ਵਣਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ; ਰਿਗਵੇਦ, ਸਾਮਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਅਤੇ ਅਥਰਵਵੇਦ—
ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਮਾਮ੍ ਏਵ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਯਤਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਪਰਮਾ ਯਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਬੁਭੁਤ੍ਸਵਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਯਤੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਦ੍ਵੇषਮੁਕ੍ਤਾ ਨਿਃਸਙ੍ਗਾ ਵੀਤਕਲ੍ਮषਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸ੍ਥਾ ਨਿਰਹਂਕਾਰਾ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਕੋਵਿਦਾਃ
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਵੈਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਨਿਰਲੇਪ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਤਗੁਣ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ—
ਮਾਮ੍ ਏਵ ਸਤਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤ ਉਪਾਸਤੇ ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ऽਨਲਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਹਂ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ऽਨਿਲਃ ਤਾਰਾਰੂਪਾਣਿ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਏਤਾਨਿ ਨਭਸ੍ਤਲੇ
ਮੈਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਵੀ ਤਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਖਦੇ ਹਨ—
ਮਮ ਵੈ ਰੋਮਕੂਪਾਣਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ ਰਤ੍ਨਾਕਰਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਃ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਦੁਜਾਤੀ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਰਤਨ-ਖਾਣੀਆਂ ਮੇਰੇ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਹਨ।
ਵਸਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਚੈਵ ਨਿਲਯਂ ਚੈਵ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮੇ ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧਸ਼੍ ਚ ਹਰ੍षਸ਼੍ ਚ ਭਯਂ ਮੋਹਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਖੁਸ਼ੀ, ਡਰ ਅਤੇ ਭਟਕਣਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਸੇਜ ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ।
ਮਮੈਵ ਵਿਦ੍ਧਿ ਰੂਪਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯ੍ ਏਤਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੇ ਉੱਤਮ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਹਨ; ਲੋਕ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਂ ਤਪਸ਼੍ ਚੋਗ੍ਰਮ੍ ਅਹਿਂਸਾਂ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁषੁ ਮਦ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਹਿਤਾ ਮਮ ਦੇਹਵਿਚਾਰਿਣਃ
ਸੱਚ, ਦਾਨ, ਤੀਬਰ ਤਪ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਅਹਿੰਸਾ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਮਯਾਭਿਭੂਤਵਿਜ੍ਞਾਨਾਸ਼੍ ਚੇष੍ਟਯਨ੍ਤਿ ਨ ਕਾਮਤਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵੇਦਮ੍ ਅਧੀਯਾਨਾ ਯਜਨ੍ਤੋ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਮਖੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਜੋ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਨ ਚੈਵਾਹਂ ਨਰੈਰ੍ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਗੁੱਸਾ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁਜਾਤੀ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।