ਯਦਾਸੌ ਨਾਗਤਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਦੇਹਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਦਾ ਤਂ ਵਰਦਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਵਾਨ੍ ਮੁਨਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮুনি ਉਸ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ऽਸੌ ਸਹਸਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਾਯੁਵੇਗੇਨ ਨਿਃਸृਤਃ ਮਹਾਤ੍ਮਨੋ ਮੁਖਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਿਵृਤਾਤ੍ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਸਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਵਾਯੂ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਅਚਾਨਕ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਸ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯੋਦਰਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ ਚੈਕਾਰ੍ਣਵਾਮ੍ ਉਰ੍ਵੀਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਜ੍ ਜਨਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਮੂਲ ਮੂਨੀ ਫਿਰ ਇਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਲੀ, ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਦृष੍ਟਂ ਚ ਤਂ ਦੇਵਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪਿਣਮ੍ ਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਵਟਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵਟ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਦੇਵਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਜਗਦ੍ ਆਦਾਯ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀਵਤਸ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋ ऽਪਿ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਲਵਮਾਨਮ੍ ਅਚੇਤਨਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਖਾਦ੍ ਵਿਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨ੍ ਇਵ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਦਾ, ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਤੈਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ ਤ੍ਵਯੋषਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਚ ਮਮੋਦਰੇ ਭ੍ਰਮਮਾਣਸ਼੍ ਚ ਕਿਂ ਤਤ੍ਰ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ ਅਸਿ
ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਆਰਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ? ਜਦ ਤੂੰ ਉਥੇ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ?
ਭਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਮੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ऽਸਿ ਚ ਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਾਯ ਸਂਭਾषੇ ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਮ੍ ਇਹ
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਹੈਂ, ਮੂਨੀ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਂ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਂ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਦਿਵਿਆ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਦृष੍ਟਿਰ੍ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਪੁਨਰ੍ ਨਵਾ
ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿਤਰ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਫਿਰ ਆਈ।
ਰਕ੍ਤਾਙ੍ਗੁਲਿਤਲੌ ਪਾਦੌ ਤਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤੌ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਹਰ੍षਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਂਗਲੀਆਂ ਲਾਲ ਸਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜੇ ਹੋਏ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੁਕ ਰੁਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਸ੍ ਤਦਾ ਹृष੍ਟੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਂਸ੍ਤੋਤੁਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਮਾਯਾਬਾਲਵਪੁਰ੍ਧਰ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਚਾਰੁਪਦ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ ਦੁਃਖਿਤਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ।
ਸਂਤਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਂਵਰ੍ਤਾਖ੍ਯੇਨ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਅਙ੍ਗਾਰਵਰ੍षਭੀਤਂ ਚ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ, ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੰਵਰਤਕ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਅੰਗਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ।
ਸ਼ੋषਿਤਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੇਨ ਵਾਯੁਨਾ ਜਗਦਾਯੁਨਾ ਵਿਹ੍ਵਲੋ ऽਹਂ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਜਗਤ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਨਾਲ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਤੇ ਥੱਕਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ।
ਤਾਪਿਤਸ਼੍ ਚ ਤਸ਼ਾਮਾਤ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਲਯਾਵਰ੍ਤਕਾਦਿਭਿਃ ਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪ੍ਰਲੈ ਦੀਆਂ ਘੁੰਮੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ—ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ।
ਤृषਿਤਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਵਿष੍ਟੋ ਦੁਃਖਿਤਸ਼੍ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਪਿਆਸਾ ਹਾਂ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਦੁੱਖੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਰੱਖਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਕਾਰ੍ਣਵੇ ਘੋਰੇ ਵਿਨष੍ਟੇ ਸਚਰਾਚਰੇ ਨ ਚਾਨ੍ਤਮ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ, ਇਕੱਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁਕੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ।
ਤਵੋਦਰੇ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ऽਹਂ ਵਿषਣ੍ਣਸ਼੍ ਚ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਵੇਖ ਲਏ ਹਨ; ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਦਾਸ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ।
ਸਂਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਪ੍ਰਸੀਦ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਸੀਦ ਵਿਬੁਧਪ੍ਰਿਯ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਵਿਬੁਧਾਂ ਨਾਥ ਪ੍ਰਸੀਦ ਵਿਬੁਧਾਲਯ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਜਗਤ੍ਕਾਰਣਕਾਰਣ
ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਾਰਣ ਦਾ ਕਾਰਣ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਰ੍ਵਕृਦ੍ ਦੇਵ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਮ ਭੂਧਰ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਲਿਲਾਵਾਸ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਧੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤ ਪ੍ਰਸੀਦ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰ ਪ੍ਰਸੀਦ ਕਂਸਕੇਸ਼ੀਘ੍ਨ ਪ੍ਰਸੀਦਾਰਿष੍ਟਨਾਸ਼ਨ
ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਕਾਂਸ ਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਅਰਿਸ਼ਟ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਕृष੍ਣ ਦੈਤ੍ਯਘ੍ਨ ਪ੍ਰਸੀਦ ਦਨੁਜਾਨ੍ਤਕ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਥੁਰਾਵਾਸ ਪ੍ਰਸੀਦ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨ
ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਸ਼ਕ੍ਰਾਵਰਜ ਪ੍ਰਸੀਦ ਵਰਦਾਵ੍ਯਯ ਤ੍ਵਂ ਮਹੀ ਤ੍ਵਂ ਜਲਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਮੀਰਣਃ
ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ; ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਅਟੱਲ; ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਤੂੰ ਅੱਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹਵਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਨਭਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਨਸ਼੍ ਚੈਵ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਹਂਕਾਰ ਏਵ ਚ ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਬੁੱਧੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਤਵ ਆਦਿ ਗੁਣ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਪੁਰੁषਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪੀ ਪੁਰੁषਾਦ੍ ਅਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦ੍ਯਾ ਵਿषਯਾਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੂੰ ਪੁਰਖ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਪੁਰਖਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ਬਦ ਆਦਿ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤ੍ਵਂ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਸ਼੍ ਚ ਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ ਚ ਵੇਦਾ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵੋ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਹਵਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਤੂੰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਧਰਮ, ਵੇਦ, ਯਜਨ ਤੇ ਸਹੀ ਦਾਨ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਤੂੰ ਹਵਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤੇ ਅੱਗ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਯਮਃ ਪਿਤृਰਾਟ੍ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਿਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਵਰੁਣਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਪਾਂ ਨਾਥ ਤ੍ਵਂ ਵਾਯੁਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤੂੰ ਯਮ ਹੈਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ; ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵਰੁਣ ਹੈਂ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਤੂੰ ਵਾਯੁ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ ਚ षਣ੍ਮੁਖਃ ਵਸਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਖੇਚਰਾਃ
ਤੂੰ ਈਸ਼ਾਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅਨੰਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਛੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਵਸੁ ਹੈਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।