ਵृਥਾ ਮੇ ਤਪਸੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਵृਥਾ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵृਥਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਵृਥਾ ਮੇ ਜੀਵਿਤਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਵृਥਾ ਮਾਨੁष੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ
ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਈ, ਮੇਰਾ ਗਿਆਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੇ ਕਰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਏ; ਮੇਰੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਯੋ ऽਹਂ ਸੁਪ੍ਤਂ ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਦਿਵ੍ਯਬਾਲਕਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਸੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਦਿਵਿਆ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਏਵਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਲਵਮਾਨੋ ਵਿਚੇਤਨਃ ਤ੍ਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਵਿਹ੍ਵਲਸ਼੍ ਚਾਸੌ ਨਿਰ੍ਵੇਦਂ ਗਤਵਾਂਸ੍ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਮੁਨੀ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਤਰਦਾ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਲੋੜ ਵਿਚ ਪਿਆ, ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਬਾਲਾਰ੍ਕਸਂਕਾਸ਼ਂ ਸ੍ਵਮਹਿਮ੍ਨਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਤੇਜੋਮਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਭਿਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਬਾਲ-ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਂ ਸ ਬਾਲਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਸ੍ ਤਦਾ ਮੇਘੌਘਨਿਸ੍ਵਨਃ
ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਵਤ੍ਸ ਜਾਨਾਮਿ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤ੍ਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਮਾਮ੍ ਉਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਿਸ਼ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਸ੍ ਤੇ ਮਯੋਦਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ; ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆ ਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਰਾਮ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂਚਿਨ੍ ਨੋਵਾਚ ਮੋਹਿਤਃ ਵਿਵੇਸ਼ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਵृਤਂ ਚਾਵਸ਼ੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਮੋਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਕੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯੋਦਰੇ ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਨਾਨਾਜਨਪਦੈਰ੍ ਵृਤਾਮ੍
ਉਹ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਲਵਣੇਕ੍ਸ਼ੁਸੁਰਾਸਰ੍ਪਿਰ੍ਦਧਿਦੁਗ੍ਧਜਲੋਦਧੀਨ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਾਨ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਜਮ੍ਬੁ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੂਣ, ਇਖ, ਸ਼ਰਾਬ, ਘਿਉ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇਖੇ, ਤੇ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ, ਜੰਬੂ, ਪਲਕਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਕੁਸ਼ਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਂ ਚ ਸ਼ਾਕਂ ਚ ਪੁष੍ਕਰਂ ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ ਭਾਰਤਾਦੀਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੁਸ਼, ਕ੍ਰੌਂਚ, ਸ਼ਾਕ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਦੇਖੇ, ਭਾਰਤ ਆਦਿ ਖੇਤਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਮੇਰੁਂ ਚ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਕਨਕਾਚਲਮ੍ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਰ੍ ਭੂषਿਤਂ ਬਹੁਕਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਰੂ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਚੋਟੀਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਪਥਰ ਲਗੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਫ਼ਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਸਨ।
ਨਾਨਾਮੁਨਿਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਵृਕ੍ਸ਼ਵਨਾਕੁਲਮ੍ ਨਾਨਾਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਪਰਬਤ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅਜੋਕੇ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਃ ਸਿਂਹੈਰ੍ ਵਰਾਹੈਸ਼੍ ਚ ਚਾਮਰੈਰ੍ ਮਹਿषੈਰ੍ ਗਜੈਃ ਮृਗੈਃ ਸ਼ਾਖਾਮृਗੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਭੂषਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਬਾਘਾਂ, ਸ਼ੇਰਾਂ, ਸੂਅਰਾਂ, ਚਾਮਰ, ਭੈਂਸਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਹਿਰਣਾਂ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਦੇਵੈਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਪਨ੍ਨਗੈਃ ਮੁਨਿਯਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਵृਤੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਃ ਸੁਰਾਲਯੈਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤੇ, ਸਿਧ, ਚਾਰਣ, ਨਾਗ, ਰਿਸ਼ੀ, ਯਕਸ਼, ਅਪਸਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਏਵਂ ਸੁਮੇਰੁਂ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਤਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ ਸ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਚੋਦਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਸੁਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ।
ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਹੇਮਕੂਟਂ ਨਿषਧਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਨੀਲਂ ਕੈਲਾਸਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਿਮਵੰਤ, ਹੇਮਕੂਟ, ਨਿਸ਼ਧ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਸ਼ਵੇਤ, ਦੁਰਧਰ, ਨੀਲਾ, ਕੈਲਾਸ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਲਯਂ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਂ ਤਥਾਰ੍ਬੁਦਮ੍ ਸਹ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਚ ਮੈਨਾਕਂ ਵਕ੍ਰਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿੰਦਰ, ਮਲਯ, ਵਿਂਧਿਆ, ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਅਰਬੁਦਾ, ਸਹਿਆ, ਸ਼ੁਕਤਿਮਾਨ, ਮੈਨਾਕ ਤੇ ਵਕ੍ਰ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਏਤਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਬਹਵੋ ਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪृਥਿਵੀਧਰਾਃ ਤਤਸ੍ ਤਾਂਸ੍ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸੋ ऽਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਰਤ੍ਨਭੂषਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰਬਤ, ਜਿਹੜੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦੇਖੇ, ਤੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨ੍ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਦ੍ਰਾਨ੍ ਸਕੇਕਯਾਨ੍ ਬਾਹ੍ਲੀਕਾਨ੍ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਾਂਸ੍ ਤਙ੍ਗਣਾਨ੍ ਖਸਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਕੁਰੁਖੇਤਰ, ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ, ਮਦਰਾ, ਕੇਕਯ, ਬਾਹਲੀਕ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਤੰਗਣ ਤੇ ਖਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਨ੍ ਕਿਰਾਤਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਰ੍ਣਪ੍ਰਾਵਰਣਾਨ੍ ਮਰੂਨ੍ ਅਨ੍ਤ੍ਯਜਾਨ੍ ਅਨ੍ਤ੍ਯਜਾਤੀਂਸ਼੍ ਚ ਸੋ ऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਚੋਦਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਾਤ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਗਹਣੇ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਰੂ ਲੋਕ, ਅੰਤਜ ਤੇ ਹੋਰ ਅੰਤਜ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।
ਮृਗਾਞ੍ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਾਨ੍ ਸਿਂਹਾਨ੍ ਵਰਾਹਾਨ੍ ਸृਮਰਾਞ੍ ਸ਼ਸ਼ਾਨ੍ ਗਜਾਂਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ ਸੋ ऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਚੋਦਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਹਿਰਣ, ਬਾਂਦਰ, ਸ਼ੇਰ, ਸੂਅਰ, ਸ੍ਰਮਰ, ਖਰਗੋਸ਼, ਹਾਥੀ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ ਕृषਿਗੋਰਕ੍ਸ਼ਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਕ੍ਰਯਵਿਕ੍ਰਯਣਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਖੇਤੀ, ਪਸ਼ੂ-ਪਾਲਣ, ਵਪਾਰ ਤੇ ਖਰੀਦ-ਵੇਚ ਵੀ ਦੇਖੀ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ ਵਿਬੁਧਾਞ੍ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਿਵੌਕਸਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸੋ ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ऋषੀਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਨਾਤਨਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤੇ, ਹੋਰ ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਸਂਘਾਂਸ਼੍ ਚ ਨਾਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਸਿਂਹਿਕਾਤਨਯਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸੁਰਸ਼ਤ੍ਰਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਨਾਗ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੰਹਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤੇਨ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਸ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਚਲ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਅਥਵਾ ਕਿਂ ਬਹੂਕ੍ਤੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਤੇਨ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਫਿਰ, ਵਧੇਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ? ਬਾਰ-ਬਾਰ ਗਿਣਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਤਕ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਚਲ—
ਭੂਰ੍ਲੋਕਂ ਚ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਮਹਰ੍ ਜਨਸ੍ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਮ੍ ਅਤਲਂ ਵਿਤਲਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਭੂਲੋਕ, ਭੁਵਰਲੋਕ, ਸਵਰਲੋਕ, ਮਹਰ, ਜਨਸ, ਤਪ, ਸਤ੍ਯ, ਅਤਲ ਤੇ ਵਿਤਲ ਲੋਕ ਵੀ ਦੇਖੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਪਾਤਾਲਂ ਸੁਤਲਂ ਚੈਵ ਵਿਤਲਂ ਚ ਰਸਾਤਲਮ੍ ਮਹਾਤਲਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਚੋਦਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਤਾਲ, ਸੁਤਲ, ਵਿਤਲ, ਰਸਾਤਲ, ਮਹਾਤਲ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।
ਅਵ੍ਯਾਹਤਾ ਗਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਤਦਾਭੂਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ੍ਮृਤਿਲੋਪਸ਼੍ ਚ ਨਾਭਵਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਲ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਭ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ ਤਦਾ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਜਗਦ੍ ਇਦਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਨਾਨ੍ਤਂ ਜਗਾਮ ਦੇਹਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਦਾਚਨ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਖ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ।