ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਦ੍ ਘਨਾ ਨਭੋ ਯਾਵਦ੍ ਯਾਵਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਤਾਰਕਮ੍
ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਨੀ ਚਿਰ ਰਹੇਗੀ ਜਿੰਨੀ ਚਿਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ, ਚੰਨ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਯਾਵਨ੍ ਮੇਰ੍ਵਾਦਿਪਰ੍ਵਤਾਃ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਤਾਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਚਾਵ੍ਯਯਾ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਮੇਰੂ ਆਦਿ ਪਹਾੜ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਚਿਰ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਥਾਂ, ਅਟੱਲ ਰਹੇਗੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਰੋ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਸਂਭਵਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਕृਲ੍ ਲੋਕਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਪਯਿष੍ਯਤਿ ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ੍ ਤਟੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਰਸਃ ਸ਼ੁਭੇ ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਇਕਵੀਹ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕੇ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਗੀਤਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਸੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਨੈਰृਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੇ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਮਣ੍ਡਪਃ
ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਨੈਰਤਿ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੋਹੜਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਮੰਡਪ ਹੈ।
ਕੇਤਕੀਵਨਸਂਛਨ੍ਨੋ ਨਾਨਾਪਾਦਪਸਂਕੁਲਃ ਨਾਰਿਕੇਲੈਰ੍ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੈਸ਼੍ ਚਮ੍ਪਕੈਰ੍ ਬਕੁਲਾਵृਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾਰੀਅਲ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਬਕੁਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਸ਼ੋਕੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਪੁਂਨਾਗੈਰ੍ ਨਾਗਕੇਸਰੈਃ ਪਾਟਲਾਮ੍ਰਾਤਸਰਲੈਸ਼੍ ਚਨ੍ਦਨੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਾਟਲ, ਆਮ, ਅਤਿਸਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਖਦਿਰੈਃ ਪਾਰਿਜਾਤੈਃ ਸਹਾਰ੍ਜੁਨੈਃ ਹਿਨ੍ਤਾਲੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਂਸ਼ਪੈਰ੍ ਬਦਰੈਸ੍ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਬੋਹੜ, ਪੀਪਲ, ਖਦੀਰ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਅਰਜੁਨ, ਹਿੰਤਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਲ, ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਤੇ ਬੇਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਕਰਞ੍ਜੈਰ੍ ਲਕੁਚੈਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਨਸੈਰ੍ ਬਿਲ੍ਵਧਾਤੁਕੈਃ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਕਰੰਜ, ਲਕੁਚ, ਪਲਕਸ਼, ਪਨਸ, ਬੈਲ, ਧਾਤਕੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਆषਾਢਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਪਿਤृਦੈਵਤੇ ऋਕ੍ਸ਼ੇ ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨੀਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤ ਦਿਨਾਨਿ ਵੈ
ਆਸ਼ਾੜ੍ਹ ਦੇ ਸਫੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮਣ੍ਡਪੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਵੇਸ਼੍ਯਾਭਿਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ ਕ੍ਰੀਡਾਵਿਸ਼ੇषਬਹੁਲੈਰ੍ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਮਨੋਹਰੈਃ
ਮੰਡਪ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿਲਾਸਿਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਈ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਨ੍ਰਿਤ-ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਮਰੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਵ੍ਯਜਨੈ ਰਤ੍ਨਭੂषਣੈਃ ਵੀਜਯਨ੍ਤਸ੍ ਤਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਙ੍ਗਲਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਮਰਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪੱਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੜਕੀਆਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਯਤਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ੍ਨਾਤਕਾਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾ ਗृਹਸ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਯਤੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਦਵਿਜ, ਵਣਵਾਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਪਦੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਰਾਜਨ੍ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵਯੋਃ ਪੁਨਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸਂਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਨਰੋ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਧਰਿਪੁਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹੇ ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਹਰਿ ਦੇ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਗੀਤਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਹਰੇਰ੍ ਅਨੁਚਰਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਰਤ੍ਨਹਾਰੇਣ ਭ੍ਰਾਜਤਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰ੍ ਮਹਾਭੋਗੈਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੇ ਭੁਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ, ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਪਃਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਗਤ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭਵੇਤ੍ ਕੋਟੀਧਨਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਤਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮਯਂ ਹਰਿਃ ਜਗਾਮਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਹਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਹਰਿ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਤਦਾ ਹृष੍ਟੋ ਰੋਮਾਞ੍ਚਿਤਤਨੂਰੁਹਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਮ੍ ਇਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮੇਨੇ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ ਧਰੇਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਹਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਰਾਮਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਵਰਪ੍ਰਦਾਮ੍ ਰਥੈਰ੍ ਵਿਮਾਨਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਿਹਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਸਂਵਾਹ੍ਯ ਤਾਸ੍ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਮਙ੍ਗਲਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ ਆਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਸਾਮਾਤ੍ਯਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ।
ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਨਾਨਾਵੇਦਸ੍ਵਨੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚ ਸ਼ੁਭੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ
ਕਈ ਵਾਦਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਤਿਥੌ ਕਾਲੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਸੁਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਤਿਥ ਤੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਗੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਮੂਹੂਰਤ 'ਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ।
ਯਥੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਆਚਾਰ੍ਯਾਨੁਮਤੇਨੈਵ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਅਚਾਰਯ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾਯ ਤਦਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਥਾਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਚਾਰਯ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਰਿਵਾਜ ਮੁਤਾਬਕ, ਰਿਤਵਿਗਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਭਵਨੋਤ੍ਤਮੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉੱਚੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਨਾਨਾਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਫਿਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਸੋਨਾ, ਮਣਕੇ, ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਆਸਨੈਰ੍ ਗ੍ਰਾਮਪਤ੍ਤਨੈਃ ਦਦੌ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਸ ਵਿषਯਾਨ੍ ਪੁਰਾਣਿ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਯ ਰਤਨਾਂ, ਆਸਨਾਂ, ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਰ ਇਲਾਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।