ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਪਤ੍ਯ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੇ।
ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਸਿ ਯਦਿ ਮੇ ਨਾਥ ਵृਣੋਮਿ ਵਰਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਦੇਵਾਸੁਰਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋਮਹੋਰਗਾਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਮਹਾ-ਨਾਗ—
ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਕਿਂਨਰਾ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ੍ ਤਥਾ ऋषਯੋ ਯੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਾਧਿਆ, ਕਿੰਨਰ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ—
ਪਰਿਵ੍ਰਾਡ੍ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਚਿਨ੍ਤਕਾਃ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਵਿਦੋ ਯੇ ऽਨ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਕੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਪਰਮ ਪਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਨਃ ਤਤ੍ ਪਦਂ ਗਨ੍ਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਪਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪਦ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥੇष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਥਾਕਾਮਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾ ਲੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਨਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੇ ਨੌ ਸੌ ਹੋਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਸਿ ਪਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਯਤ੍ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਗੁਹ੍ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਪਦ ਪਾਏਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਪਤ, ਅਪਰਗਟ ਤੇ ਅਟੱਲ।
ਪਰਾਤ੍ ਪਰਤਰਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਨਿਰ੍ਲੇਪਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਰਣਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ, ਅੰਗ-ਭਾਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਕਰਮ ਤੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਅਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਞੇਯਾਖ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਤੂੰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਪਾਏਂਗਾ।
ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਦ੍ ਘਨਾ ਨਭੋ ਯਾਵਦ੍ ਯਾਵਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਤਾਰਕਮ੍
ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਨੀ ਚਿਰ ਰਹੇਗੀ ਜਿੰਨੀ ਚਿਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ, ਚੰਨ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਯਾਵਨ੍ ਮੇਰ੍ਵਾਦਿਪਰ੍ਵਤਾਃ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਤਾਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਚਾਵ੍ਯਯਾ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਮੇਰੂ ਆਦਿ ਪਹਾੜ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਚਿਰ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਥਾਂ, ਅਟੱਲ ਰਹੇਗੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਰੋ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਸਂਭਵਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਕृਲ੍ ਲੋਕਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਪਯਿष੍ਯਤਿ ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ੍ ਤਟੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਰਸਃ ਸ਼ੁਭੇ ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਇਕਵੀਹ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕੇ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਗੀਤਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਸੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਨੈਰृਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੇ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਮਣ੍ਡਪਃ
ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਨੈਰਤਿ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੋਹੜਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਮੰਡਪ ਹੈ।
ਕੇਤਕੀਵਨਸਂਛਨ੍ਨੋ ਨਾਨਾਪਾਦਪਸਂਕੁਲਃ ਨਾਰਿਕੇਲੈਰ੍ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੈਸ਼੍ ਚਮ੍ਪਕੈਰ੍ ਬਕੁਲਾਵृਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾਰੀਅਲ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਬਕੁਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਸ਼ੋਕੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਪੁਂਨਾਗੈਰ੍ ਨਾਗਕੇਸਰੈਃ ਪਾਟਲਾਮ੍ਰਾਤਸਰਲੈਸ਼੍ ਚਨ੍ਦਨੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਾਟਲ, ਆਮ, ਅਤਿਸਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਖਦਿਰੈਃ ਪਾਰਿਜਾਤੈਃ ਸਹਾਰ੍ਜੁਨੈਃ ਹਿਨ੍ਤਾਲੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਂਸ਼ਪੈਰ੍ ਬਦਰੈਸ੍ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਬੋਹੜ, ਪੀਪਲ, ਖਦੀਰ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਅਰਜੁਨ, ਹਿੰਤਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਲ, ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਤੇ ਬੇਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਕਰਞ੍ਜੈਰ੍ ਲਕੁਚੈਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਨਸੈਰ੍ ਬਿਲ੍ਵਧਾਤੁਕੈਃ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਕਰੰਜ, ਲਕੁਚ, ਪਲਕਸ਼, ਪਨਸ, ਬੈਲ, ਧਾਤਕੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਆषਾਢਸ੍ਯ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਪਿਤृਦੈਵਤੇ ऋਕ੍ਸ਼ੇ ਨੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨੀਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤ ਦਿਨਾਨਿ ਵੈ
ਆਸ਼ਾੜ੍ਹ ਦੇ ਸਫੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮਣ੍ਡਪੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਵੇਸ਼੍ਯਾਭਿਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ ਕ੍ਰੀਡਾਵਿਸ਼ੇषਬਹੁਲੈਰ੍ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਮਨੋਹਰੈਃ
ਮੰਡਪ ਵਿਚ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿਲਾਸਿਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਈ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਨ੍ਰਿਤ-ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਮਰੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਵ੍ਯਜਨੈ ਰਤ੍ਨਭੂषਣੈਃ ਵੀਜਯਨ੍ਤਸ੍ ਤਥਾਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਙ੍ਗਲਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਾਮਰਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪੱਖੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੜਕੀਆਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਯਤਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ੍ਨਾਤਕਾਸ਼੍ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾ ਗृਹਸ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਯਤੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਦਵਿਜ, ਵਣਵਾਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਸਿਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਪਦੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਰਾਜਨ੍ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵਯੋਃ ਪੁਨਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸਂਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਨਰੋ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਧਰਿਪੁਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਫਿਰ, ਸਤੁਤੀ ਕਰਕੇ, ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਵਰ੍ਹੇ ਸ੍ਰੀਮਾਨ ਹਰਿ ਦੇ ਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਗੀਤਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਹਰੇਰ੍ ਅਨੁਚਰਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰੀਡਤੇ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਵੈ
ਉਹ ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰਿ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਕੇ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਰਤ੍ਨਹਾਰੇਣ ਭ੍ਰਾਜਤਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਰ੍ ਮਹਾਭੋਗੈਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੇ ਭੁਵਨੋਤ੍ਤਮੇ
ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ, ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਪਃਕ੍ਸ਼ਯਾਦਿਹਾਗਤ੍ਯ ਮਨੁष੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਭਵੇਤ੍ ਕੋਟੀਧਨਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਭਵੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਤਪ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮਯਂ ਹਰਿਃ ਜਗਾਮਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਹਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਹਰਿ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।