ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਹਂ ਤੇ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ ਯਦ੍ ਇष੍ਟਂ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਹृਦਿ ਯਤ੍ ਤੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗ, ਨੇਕ ਜੀਵ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਅਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ऽਪਿ ਨ ਜਾਯਤੇ ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰ੍ ਦृਢਭਕ੍ਤਿਤ੍ਵਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ ਅਸਿ
ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਅਯੋਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਪਰ ਤੂੰ, ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਰੋਮਾਞ੍ਚਿਤਤਨੁਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਜਗੌ ਨृਪਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂ-ਰੋਮ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਗਾਈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਕਾਨ੍ਤ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਪਤੇ ਪੀਤਵਾਸਸੇ ਸ਼੍ਰੀਦ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਨਿਕੇਤਨ
ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਵਾਸ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ।
ਆਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਮ੍ ਈਸ਼ਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍ ਨਿष੍ਕਲਂ ਪਰਮਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਮੈਂ ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਅਟੱਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾਤੀਤਂ ਗੁਣਾਤੀਤਂ ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਨਿਰ੍ਲੇਪਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵਨਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਨਿਰਗੁਣ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਵृਣ੍ਮੇਘਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਹਿਤੇ ਰਤਮ੍ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਵ ਗੋਪ੍ਤਾਰਂ ਵ੍ਯਾਪਿਨਂ ਸਰ੍ਵਭਾਵਿਨਮ੍
ਜੋ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਦਾ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਧਰਂ ਦੇਵਂ ਗਦਾਮੁਸ਼ਲਧਾਰਿਣਮ੍ ਨਮਸ੍ਯੇ ਵਰਦਂ ਦੇਵਂ ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਦਲਚ੍ਛਵਿਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਫੜਦਾ, ਗਦਾ ਤੇ ਮੁਸ਼ਲ ਵੀ ਫੜਦਾ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਨੀਲ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਨਾਗਪਰ੍ਯਙ੍ਕਸ਼ਯਨਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਾਰ੍ਣਵਸ਼ਾਯਿਨਮ੍ ਨਮਸ੍ਯੇ ऽਹਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਹਰਿਮ੍
ਮੈਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੱਪ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪੁਨਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨਮਸ੍ਯੇ ਵਰਦਂ ਵਿਭੁਮ੍ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਾਤਾ, ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੇ ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਨਿਪਤ੍ਯ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੇ।
ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਸਿ ਯਦਿ ਮੇ ਨਾਥ ਵृਣੋਮਿ ਵਰਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਦੇਵਾਸੁਰਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ੋਮਹੋਰਗਾਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਮਹਾ-ਨਾਗ—
ਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਕਿਂਨਰਾ ਗੁਹ੍ਯਕਾਸ੍ ਤਥਾ ऋषਯੋ ਯੇ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨਾਨਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਸਾਧਿਆ, ਕਿੰਨਰ, ਗੁਹ੍ਯਕ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ—
ਪਰਿਵ੍ਰਾਡ੍ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਚਿਨ੍ਤਕਾਃ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਵਿਦੋ ਯੇ ऽਨ੍ਯੇ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਵਿਰਕਤ ਹੋ ਕੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਪਰਮ ਪਦ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਯਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਨਃ ਤਤ੍ ਪਦਂ ਗਨ੍ਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਨਿਰਗੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਪਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਪਦ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਥੇष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਪ੍ਨੁਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਥਾਕਾਮਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾ ਲੈ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਨਵ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੇ ਨੌ ਸੌ ਹੋਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਰਾਜਾ।
ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਸਿ ਪਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਯਤ੍ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਗੁਹ੍ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਪਦ ਪਾਏਂਗਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਸ਼ਾਂਤ, ਗੁਪਤ, ਅਪਰਗਟ ਤੇ ਅਟੱਲ।
ਪਰਾਤ੍ ਪਰਤਰਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਨਿਰ੍ਲੇਪਂ ਨਿष੍ਕਲਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰਿਯਾਕਾਰਣਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ, ਪਵਿੱਤਰ, ਅਟੱਲ, ਅੰਗ-ਭਾਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਕਰਮ ਤੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਅਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਞੇਯਾਖ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਤੂੰ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗਤੀ ਪਾਏਂਗਾ।
ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਮਹੀਤਲੇ ਯਾਵਦ੍ ਘਨਾ ਨਭੋ ਯਾਵਦ੍ ਯਾਵਚ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਤਾਰਕਮ੍
ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਨੀ ਚਿਰ ਰਹੇਗੀ ਜਿੰਨੀ ਚਿਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ, ਚੰਨ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਾਰੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸਪ੍ਤੈਵ ਯਾਵਨ੍ ਮੇਰ੍ਵਾਦਿਪਰ੍ਵਤਾਃ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦਿਵਿ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਤਾਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਚਾਵ੍ਯਯਾ
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਮੇਰੂ ਆਦਿ ਪਹਾੜ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਤਨਾ ਚਿਰ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਥਾਂ, ਅਟੱਲ ਰਹੇਗੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਰੋ ਨਾਮ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਸਂਭਵਮ੍ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਕृਲ੍ ਲੋਕਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਉਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਾਪਯਿष੍ਯਤਿ ਯਃ ਪਿਣ੍ਡਾਂਸ੍ ਤਟੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਰਸਃ ਸ਼ੁਭੇ ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਸੋਹਣੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਦੀ ਇਕਵੀਹ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕੇ ਇੰਦਰ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਗੀਤਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਸੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਉਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ, ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਨੈਰृਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤੇ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਿष੍ਠਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਮਣ੍ਡਪਃ
ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਨੈਰਤਿ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੋਹੜਾ ਰੁੱਖ ਖੜਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਮੰਡਪ ਹੈ।
ਕੇਤਕੀਵਨਸਂਛਨ੍ਨੋ ਨਾਨਾਪਾਦਪਸਂਕੁਲਃ ਨਾਰਿਕੇਲੈਰ੍ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੈਸ਼੍ ਚਮ੍ਪਕੈਰ੍ ਬਕੁਲਾਵृਤੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾਰੀਅਲ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਬਕੁਲ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਸ਼ੋਕੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਪੁਂਨਾਗੈਰ੍ ਨਾਗਕੇਸਰੈਃ ਪਾਟਲਾਮ੍ਰਾਤਸਰਲੈਸ਼੍ ਚਨ੍ਦਨੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ
ਉਥੇ ਅਸ਼ੋਕ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਗਕੇਸਰ, ਪਾਟਲ, ਆਮ, ਅਤਿਸਰ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਾਸ਼੍ਵਤ੍ਥਖਦਿਰੈਃ ਪਾਰਿਜਾਤੈਃ ਸਹਾਰ੍ਜੁਨੈਃ ਹਿਨ੍ਤਾਲੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਂਸ਼ਪੈਰ੍ ਬਦਰੈਸ੍ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਬੋਹੜ, ਪੀਪਲ, ਖਦੀਰ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਅਰਜੁਨ, ਹਿੰਤਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਲ, ਸ਼ਿੰਸ਼ਪਾ ਤੇ ਬੇਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਕਰਞ੍ਜੈਰ੍ ਲਕੁਚੈਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪਨਸੈਰ੍ ਬਿਲ੍ਵਧਾਤੁਕੈਃ ਅਨ੍ਯੈਰ੍ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਕਰੰਜ, ਲਕੁਚ, ਪਲਕਸ਼, ਪਨਸ, ਬੈਲ, ਧਾਤਕੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।