ਮਯਾ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਯੁਤਾਨਿ ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਸਂਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਮੈਂ ਅਨੇਕਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਵੇਦਾਃ ਸਾਙ੍ਗਾ ਮਯਾਧੀਤਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣ, ਤੇ ਕਈ ਕਲਾ-ਕੁਨਸਤ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ।
ਅਸਂਤੋषਾਸ਼੍ ਚ ਸਂਤੋषਾਃ ਸਂਚਯਾਪਚਯਾ ਵ੍ਯਯਾਃ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੇਤਰਾਃ
ਅਸੰਤੋਖ ਤੇ ਸੰਤੋਖ, ਇਕੱਠ ਤੇ ਘਾਟ, ਖਰਚ—all ਇਹ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਾਧਾ, ਘਟਾਅ ਤੇ ਜੋ ਨਾ ਵਾਧਾ ਨਾ ਘਟਾਅ।
ਭਾਰ੍ਯਾਰਿਮਿਤ੍ਰਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵਿਯੋਗਾਃ ਸਂਗਮਾਸ੍ ਤਥਾ ਪਿਤਰੋ ਵਿਵਿਧਾ ਦृष੍ਟਾ ਮਾਤਰਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਮਯਾ
ਪਤਨੀ, ਵੈਰੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਤੇ ਮਿਲਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਾਨਿ ਚਾਨੁਭੂਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸੌਖ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਜ੍ਞਾਤਯਸ੍ ਤਥਾ
ਦੁੱਖ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ; ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ ਤੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਮਯੋषਿਤਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕੋष੍ਠੇ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਪਿਚ੍ਛਲੇ ਗਰ੍ਭਵਾਸੇ ਮਹਾਦੁਃਖਮ੍ ਅਨੁਭੂਤਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਦਗੀ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਬਾਲ੍ਯਯੌਵਨਗੋਚਰੇ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਿ ਵੈ ਮਯਾ
ਹੇ ਹਰੀ, ਮੈਂ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਮਰਣੇ ਯਾਨਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ਯਮਾਲਯੇ ਮਯਾ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਨਰਕੇ ਯਾਤਨਾਸ੍ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ, ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਵੀ ਭੋਗ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਕृਮਿਕੀਟਦ੍ਰੁਮਾਣਾਂ ਚ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਮਹਿषੋष੍ਟ੍ਰਗਵਾਂ ਚੈਵ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਨੌਕਸਾਮ੍
ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ, ਪੌਦਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਿਰਣਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਊਠਾਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜੀ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਯੋਨਿषੁ ਧਨਿਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ, ਅਮੀਰਾਂ, ਯੋਧਿਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਨृਪਾਣਾਂ ਨृਪਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ ਗृਹੇषੁ ਤੇषਾਮ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵ ਚਾਹਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਰਾਜਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦਾਸਤਾਂ ਨਾਥ ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਹੁਸ਼ੋ ਨृਣਾਮ੍ ਦਰਿਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਚੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਗਤਃ
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਗਰੀਬੀ, ਰਾਜ, ਤੇ ਮਾਲਕਪਣ ਵੀ ਭੋਗ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਹਤੋ ਮਯਾ ਹਤਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਘਾਤਿਤੋ ਘਾਤਿਤਾਸ੍ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਂ ਮਮਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਰਵਾਇਆ; ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁ ਵਾਰੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਮਾਤृਸੁਹृਦ੍ਭ੍ਰਾਤृਕਲਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕृਤੇਨ ਚ ਧਨਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦੋਸਤ, ਭਰਾ, ਪਤਨੀ, ਅਮੀਰ, ਗਿਆਨੀ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ—
ਉਕ੍ਤਂ ਦੈਨ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਦੇਵਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸ੍ਥਾਵਰੇषੁ ਚਰੇषੁ ਚ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਲੱਜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਸ਼ੂ, ਮਨੁੱਖ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਚਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਨ ਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ਕਦਾ ਮੇ ਨਰਕੇ ਵਾਸਃ ਕਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਨਾ ਗਿਆ ਹੋਵਾਂ; ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ, ਕਦੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ?
ਕਦਾ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇषੁ ਕਦਾ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਗਤੇषੁ ਚ ਜਲਯਨ੍ਤ੍ਰੇ ਯਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਘਟੀ ਰਜ੍ਜੁਨਿਬਨ੍ਧਨਾ
ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਕਦੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ, ਘੜਾ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਂਗ ਹੋਇਆ?
ਯਾਤਿ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਦਾ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਥਾ ਚਾਹਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਮਰਜ੍ਜੁਸਮਾਵृਤਃ
ਉਹ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਕਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਐਸੇ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਕਰਮ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਧਸ਼੍ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਥਾ ਮਧ੍ਯੇ ਭ੍ਰਮਨ੍ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯੋਗਤਃ ਏਵਂ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਭੈਰਵੇ ਰੋਮਹਰ੍षਣੇ
ਹੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਨਾਨ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ਨ ਜਾਨੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਹਰੇ ਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਹੇ ਹਰੀ, ਮੇਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ ਬੇਚੈਨੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਸ਼ੋਕਤृष੍ਣਾਭਿਭੂਤੋ ऽਹਂ ਕਾਂਦਿਸ਼ੀਕੋ ਵਿਚੇਤਨਃ ਇਦਾਨੀਂ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਹਂ ਦੇਵ ਵਿਹ੍ਵਲਃ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਦੁਖ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਹ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੁਃਖਿਤਂ ਕृष੍ਣ ਮਗ੍ਨਂ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਭਕ੍ਤਂ ਮਾਂ ਯਦਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੋ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ; ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆ ਕਰੋ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਗਤ ਮੰਨਦੇ ਹੋ।
ਤ੍ਵਦृਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ ਯੋ ऽਸੌ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਦੇਵ ਤ੍ਵਾਂ ਨਾਥਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਨ ਭਯਂ ਮੇ ऽਸ੍ਤਿ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰੇ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਜੀਵਿਤੇ ਮਰਣੇ ਚੈਵ ਯੋਗਕ੍ਸ਼ੇਮੇ ऽਥਵਾ ਪ੍ਰਭੋ ਯੇ ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦੇਵ ਨਾਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਜੀਵਨ ਤੇ ਮੌਤ ਵਿਚ, ਸੁਖ-ਦੁਖ ਵਿਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪੂਜਦੇ, ਉਹ ਨਿਕੰਮੇ ਹਨ।
ਸੁਗਤਿਸ੍ ਤੁ ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਭਵੇਤ੍ ਸਂਸਾਰਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ ਕਿਂ ਤੇषਾਂ ਕੁਲਸ਼ੀਲੇਨ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਜੀਵਿਤੇਨ ਚ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ, ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਵਿਦਿਆ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ?
ਯੇषਾਂ ਨ ਜਾਯਤੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਜਗਦ੍ਧਾਤਰਿ ਕੇਸ਼ਵੇ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੁਰੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ ਉਪਜਦੀ, ਜੋ ਭਟਕ ਕੇ ਅਸੁਰ-ਸਭਾ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਪਾ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪਤਨ੍ਤਿ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਜਾਯਮਾਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਨ ਤੇषਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਯੇ ਦੂषਯਨ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵ ਪੁਰੁषਾਧਮਾਃ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਜ੍ ਜਨ੍ਮ ਮਮ ਕਰ੍ਮਨਿਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਜੋ ਮਾੜੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਨਮ ਹੋਵੇ—
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਹਰੇ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਚਾਸ੍ਤੁ ਦृਢਾ ਸਦਾ ਆਰਾਧ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਨਰਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਸਂਯਤਾਃ
ਹੇ ਹਰੀ, ਉੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਦਾ ਪੱਕੀ ਭਕਤੀ ਰਹੇ; ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਪਰਮ ਸਿਧੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਅਵਾਪੁਃ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਦੇਵ ਨ ਪੂਜਯੇਤ੍ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਹਰੇ
ਕੌਣ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਦੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਮਿਲ ਗਈ ਹੋਵੇ? ਹੇ ਹਰੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।