ਪਰਮਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਨਿਰ੍ਲੇਪਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕੂਟਸ੍ਥਮ੍ ਅਚਲਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੇ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਰਗੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਟੱਲ, ਅਚਲ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਤਾਮਾਤ੍ਰਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤਦ੍ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਜਾਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਅਪਰਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਮੁਕੁਟਾਙ੍ਗਦਧਾਰਿਣਮ੍
ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਮਕੁਟ ਤੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸੋਰਸ੍ਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਤਦ੍ ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਵਿਬੁਧਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਵ ਸਂਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਇਹ ਰੂਪ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦੇਵ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਯਪ੍ਰਦ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਮਗ੍ਨਂ ਵਿषਯਸਾਗਰੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਯਸ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇ ਤ੍ਵਾਮ੍ ऋਤੇ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਸਕਾਂ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਧੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ਤੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਨਾਦੁਃਖੈਰ੍ ਨਿਪੀਡਿਤਃ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਾਨ੍ਵਿਤੋ ਮੂਢਃ ਕਰ੍ਮਪਾਸ਼ੈਃ ਸੁਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਮੂਰਖਤਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਕੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਤਿਤੋ ऽਹਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਘੋਰੇ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਵਿषਮੋਦਕਦੁष੍ਪਾਰੇ ਰਾਗਦ੍ਵੇषਝषਾਕੁਲੇ
ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਗ ਤੇ ਵੈਰ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਵਰ੍ਤਗਮ੍ਭੀਰੇ ਤृष੍ਣਾਸ਼ੋਕੋਰ੍ਮਿਸਂਕੁਲੇ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯੇ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇ ਨਿਃਸਾਰੇ ऽਤ੍ਯਨ੍ਤਚਞ੍ਚਲੇ
ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭਵਰਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ, ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਜਾਂ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਰ ਨਹੀਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਥਿਰ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਭੋ ਨਾਨਾਜਾਤਿਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਹਿਮ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਯਾ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਯੁਤਾਨਿ ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਸਂਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਮੈਂ ਅਨੇਕਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਵੇਦਾਃ ਸਾਙ੍ਗਾ ਮਯਾਧੀਤਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣ, ਤੇ ਕਈ ਕਲਾ-ਕੁਨਸਤ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ।
ਅਸਂਤੋषਾਸ਼੍ ਚ ਸਂਤੋषਾਃ ਸਂਚਯਾਪਚਯਾ ਵ੍ਯਯਾਃ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੇਤਰਾਃ
ਅਸੰਤੋਖ ਤੇ ਸੰਤੋਖ, ਇਕੱਠ ਤੇ ਘਾਟ, ਖਰਚ—all ਇਹ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਾਧਾ, ਘਟਾਅ ਤੇ ਜੋ ਨਾ ਵਾਧਾ ਨਾ ਘਟਾਅ।
ਭਾਰ੍ਯਾਰਿਮਿਤ੍ਰਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵਿਯੋਗਾਃ ਸਂਗਮਾਸ੍ ਤਥਾ ਪਿਤਰੋ ਵਿਵਿਧਾ ਦृष੍ਟਾ ਮਾਤਰਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਮਯਾ
ਪਤਨੀ, ਵੈਰੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਤੇ ਮਿਲਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਾਨਿ ਚਾਨੁਭੂਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸੌਖ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਜ੍ਞਾਤਯਸ੍ ਤਥਾ
ਦੁੱਖ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ; ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ ਤੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਮਯੋषਿਤਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕੋष੍ਠੇ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਪਿਚ੍ਛਲੇ ਗਰ੍ਭਵਾਸੇ ਮਹਾਦੁਃਖਮ੍ ਅਨੁਭੂਤਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਦਗੀ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਬਾਲ੍ਯਯੌਵਨਗੋਚਰੇ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਿ ਵੈ ਮਯਾ
ਹੇ ਹਰੀ, ਮੈਂ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਮਰਣੇ ਯਾਨਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ਯਮਾਲਯੇ ਮਯਾ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਨਰਕੇ ਯਾਤਨਾਸ੍ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ, ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਵੀ ਭੋਗ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਕृਮਿਕੀਟਦ੍ਰੁਮਾਣਾਂ ਚ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਮਹਿषੋष੍ਟ੍ਰਗਵਾਂ ਚੈਵ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਨੌਕਸਾਮ੍
ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ, ਪੌਦਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਿਰਣਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਊਠਾਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜੀ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਯੋਨਿषੁ ਧਨਿਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ, ਅਮੀਰਾਂ, ਯੋਧਿਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਨृਪਾਣਾਂ ਨृਪਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ ਗृਹੇषੁ ਤੇषਾਮ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੇਵ ਚਾਹਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਰਾਜਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਦਾਸਤਾਂ ਨਾਥ ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਹੁਸ਼ੋ ਨृਣਾਮ੍ ਦਰਿਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਚੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮਿਤ੍ਵਂ ਚ ਤਥਾ ਗਤਃ
ਹੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੌਕਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਗਰੀਬੀ, ਰਾਜ, ਤੇ ਮਾਲਕਪਣ ਵੀ ਭੋਗ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਹਤੋ ਮਯਾ ਹਤਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਘਾਤਿਤੋ ਘਾਤਿਤਾਸ੍ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਂ ਮਮਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਰਵਾਇਆ; ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁ ਵਾਰੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਮਾਤृਸੁਹृਦ੍ਭ੍ਰਾਤृਕਲਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕृਤੇਨ ਚ ਧਨਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦੋਸਤ, ਭਰਾ, ਪਤਨੀ, ਅਮੀਰ, ਗਿਆਨੀ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ—
ਉਕ੍ਤਂ ਦੈਨ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਜ੍ਜਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਦੇਵਤਿਰ੍ਯਙ੍ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸ੍ਥਾਵਰੇषੁ ਚਰੇषੁ ਚ
ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਲੱਜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਸ਼ੂ, ਮਨੁੱਖ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਚਲਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਨ ਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ ਕਦਾ ਮੇ ਨਰਕੇ ਵਾਸਃ ਕਦਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਨਾ ਗਿਆ ਹੋਵਾਂ; ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ, ਕਦੋਂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ?
ਕਦਾ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇषੁ ਕਦਾ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਗਤੇषੁ ਚ ਜਲਯਨ੍ਤ੍ਰੇ ਯਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਘਟੀ ਰਜ੍ਜੁਨਿਬਨ੍ਧਨਾ
ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਕਦੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ, ਘੜਾ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਂਗ ਹੋਇਆ?
ਯਾਤਿ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਦਾ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਥਾ ਚਾਹਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਮਰਜ੍ਜੁਸਮਾਵृਤਃ
ਉਹ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਕਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਐਸੇ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਕਰਮ ਦੀ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਧਸ਼੍ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤਥਾ ਮਧ੍ਯੇ ਭ੍ਰਮਨ੍ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯੋਗਤਃ ਏਵਂ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਭੈਰਵੇ ਰੋਮਹਰ੍षਣੇ
ਹੇ ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਯੋਗ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਨਾਨ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ ਨ ਜਾਨੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਹਰੇ ਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਹੇ ਹਰੀ, ਮੇਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ ਬੇਚੈਨੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਅੱਜ ਕੀ ਕਰਾਂ।