ਨਮਸ੍ ਤੇ ਨੀਲਮੇਘਾਭ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਚਿਤ ਤ੍ਰਾਹਿ ਵਿष੍ਣੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਮਗ੍ਨਂ ਮਾਂ ਭਵਸਾਗਰੇ
ਨੀਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਭਵ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਸਂਕਾਸ਼ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਦਿਤਿਜਾਨ੍ਤਕ ਨਰਸਿਂਹ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੀਪ੍ਤਲੋਚਨ
ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਰਸਿੰਘ, ਮਹਾਂਵੀਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਯਥਾ ਰਸਾਤਲਾਦ੍ ਉਰ੍ਵੀ ਤ੍ਵਯਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾ ਪੁਰਾ ਤਥਾ ਮਹਾਵਰਾਹਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੁਃਖਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉੱਠਾਇਆ ਸੀ, ਓ ਮਹਾਂਵਰਾਹ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤਵੈਤਾ ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਕृष੍ਣ ਵਰਦਾਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਮਯਾ ਤਵੇਮੇ ਬਲਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਪृਥਗ੍ਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਲਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਗਰੁਤ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੋ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਃ ਸਾਯੁਧਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੇਸ਼ਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ ਤਥਾਚ੍ਯੁਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਗਰੁੜ ਤੇ ਹੋਰ ਹਨ। ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਚੁਤ ਤੱਕ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਭੇਦਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਤੇ ऽਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਤਲੋਚਨ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਰੂਪ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆਲੂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਮਯਾਰ੍ਚਿਤਾਃ ਸ੍ਤੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤਾਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ ਵਰਂ ਮਹ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਸਤਿ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿਓ ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਭੇਦਾਸ੍ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਹਰੇ ਸਂਕਰ੍षਣਾਦਯਃ ਤਵ ਪੂਜਾਰ੍ਥਸਂਭੂਤਾਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਹਰੇ, ਤੇਰੇ ਜਿਹੜੇ ਰੂਪ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਆਖਿਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ ਭੇਦਸ੍ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਵਿਵਿਧਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਮ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ ਉਪਚਾਰਤਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਬਹੁਤਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਜੋ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਪਮਾ ਵਜੋਂ ਹੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਵੈਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਂ ਦ੍ਵੈਤਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ਏਕਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਹਰੇ ਵ੍ਯਾਪੀ ਚਿਤ੍ਸ੍ਵਭਾਵੋ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਜੋ ਇਕ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰਾਪਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਹਰੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ।
ਪਰਮਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਨਿਰ੍ਲੇਪਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕੂਟਸ੍ਥਮ੍ ਅਚਲਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੇ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਰਗੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਟੱਲ, ਅਚਲ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਤਾਮਾਤ੍ਰਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤਦ੍ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਜਾਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਅਪਰਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਮੁਕੁਟਾਙ੍ਗਦਧਾਰਿਣਮ੍
ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਮਕੁਟ ਤੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸੋਰਸ੍ਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਤਦ੍ ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਵਿਬੁਧਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਵ ਸਂਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਇਹ ਰੂਪ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦੇਵ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਯਪ੍ਰਦ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਮਗ੍ਨਂ ਵਿषਯਸਾਗਰੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਯਸ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇ ਤ੍ਵਾਮ੍ ऋਤੇ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਸਕਾਂ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਧੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ਤੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਨਾਦੁਃਖੈਰ੍ ਨਿਪੀਡਿਤਃ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਾਨ੍ਵਿਤੋ ਮੂਢਃ ਕਰ੍ਮਪਾਸ਼ੈਃ ਸੁਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਮੂਰਖਤਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਕੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਤਿਤੋ ऽਹਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਘੋਰੇ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਵਿषਮੋਦਕਦੁष੍ਪਾਰੇ ਰਾਗਦ੍ਵੇषਝषਾਕੁਲੇ
ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਗ ਤੇ ਵੈਰ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਵਰ੍ਤਗਮ੍ਭੀਰੇ ਤृष੍ਣਾਸ਼ੋਕੋਰ੍ਮਿਸਂਕੁਲੇ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯੇ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇ ਨਿਃਸਾਰੇ ऽਤ੍ਯਨ੍ਤਚਞ੍ਚਲੇ
ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭਵਰਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ, ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਜਾਂ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਰ ਨਹੀਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਥਿਰ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਭੋ ਨਾਨਾਜਾਤਿਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਹਿਮ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਯਾ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਯੁਤਾਨਿ ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਸਂਸਾਰੇ ऽਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਮੈਂ ਅਨੇਕਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਵੇਦਾਃ ਸਾਙ੍ਗਾ ਮਯਾਧੀਤਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਤਥਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣ, ਤੇ ਕਈ ਕਲਾ-ਕੁਨਸਤ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ।
ਅਸਂਤੋषਾਸ਼੍ ਚ ਸਂਤੋषਾਃ ਸਂਚਯਾਪਚਯਾ ਵ੍ਯਯਾਃ ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯੇਤਰਾਃ
ਅਸੰਤੋਖ ਤੇ ਸੰਤੋਖ, ਇਕੱਠ ਤੇ ਘਾਟ, ਖਰਚ—all ਇਹ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਵਾਧਾ, ਘਟਾਅ ਤੇ ਜੋ ਨਾ ਵਾਧਾ ਨਾ ਘਟਾਅ।
ਭਾਰ੍ਯਾਰਿਮਿਤ੍ਰਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਵਿਯੋਗਾਃ ਸਂਗਮਾਸ੍ ਤਥਾ ਪਿਤਰੋ ਵਿਵਿਧਾ ਦृष੍ਟਾ ਮਾਤਰਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਮਯਾ
ਪਤਨੀ, ਵੈਰੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਤੇ ਮਿਲਾਪ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਾਨਿ ਚਾਨੁਭੂਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸੌਖ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਜ੍ਞਾਤਯਸ੍ ਤਥਾ
ਦੁੱਖ ਵੀ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ; ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪੁੱਤਰ, ਭਰਾ ਤੇ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਮਯੋषਿਤਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਕੋष੍ਠੇ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਪਿਚ੍ਛਲੇ ਗਰ੍ਭਵਾਸੇ ਮਹਾਦੁਃਖਮ੍ ਅਨੁਭੂਤਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਗੰਦਗੀ, ਪੇਸ਼ਾਬ ਤੇ ਗੂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਵੀ ਮੈਂ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦੁਃਖਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਬਾਲ੍ਯਯੌਵਨਗੋਚਰੇ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਿ ਵੈ ਮਯਾ
ਹੇ ਹਰੀ, ਮੈਂ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਮਰਣੇ ਯਾਨਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ਯਮਾਲਯੇ ਮਯਾ ਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਭੂਤਾਨਿ ਨਰਕੇ ਯਾਤਨਾਸ੍ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ, ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਯਾਤਨਾਵਾਂ ਵੀ ਭੋਗ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਕृਮਿਕੀਟਦ੍ਰੁਮਾਣਾਂ ਚ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਮृਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਮਹਿषੋष੍ਟ੍ਰਗਵਾਂ ਚੈਵ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਵਨੌਕਸਾਮ੍
ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ, ਪੌਦਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਿਰਣਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਊਠਾਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਜੀ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਯੋਨਿषੁ ਧਨਿਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਚ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ, ਅਮੀਰਾਂ, ਯੋਧਿਆਂ, ਗਰੀਬਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।