ਬਹੁਰਾਗਾਰ੍ਥਕਾਮੈਰ੍ ਵਾ ਨ ਵਨ੍ਯੈਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗੈਃ ਬਭੂਵ ਤਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਰ੍ ਮਨਸਸ੍ ਤੁष੍ਟਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਨਾ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਸਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਜੰਗਲੀ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਵਧੇਰੇ ਸੰਤੋਖ ਪਾਇਆ।
ਸ਼ੈਲਮृਦ੍ਦਾਰੁਜਾਤੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਕਿਂ ਮਹੀਤਲੇ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਤਿਮਾਯੋਗ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਪਹਾੜੀ ਪੱਥਰ, ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜਾ ਚੀਜ਼ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ?
ਏਤੈਰ੍ ਏਵ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਤੁ ਦਯਿਤਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਪ੍ਰੀਤਿਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋ ऽਭਵਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਚਿਨ੍ਤਾਵਿष੍ਟੋ ਮਹੀਪਾਲਃ ਸਂਸ੍ਤੋਤੁਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਪੰਜਰਾਤਰ ਦੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਰਣ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਜਨ੍ਮਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਿਰ੍ਮਲਾਮ੍ਬਰਸਂਕਾਸ਼ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ ਸਂਕਰ੍षਣ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਧਰਣੀਧਰ
ਸਾਫ ਚੋਲੇ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋत्तਮ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਹੇਮਗਰ੍ਭਾਭ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਮਕਰਧ੍ਵਜ ਰਤਿਕਾਨ੍ਤ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸਂਵਰਾਨ੍ਤਕ
ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮਕਰਧਵਜ, ਰਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਞ੍ਜਨਸਂਕਾਸ਼ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲ ਅਨਿਰੁਦ੍ਧ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਵਰਦੋ ਭਵ
ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਨਿਰੁੱਧ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਵਿਬੁਧਾਵਾਸ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਵਿਬੁਧਪ੍ਰਿਯ ਨਾਰਾਯਣ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਰਾਇਣ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਮੈਂ ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਲਾਙ੍ਗਲਾਯੁਧ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖ ਜਗਦ੍ਧਾਮ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ
ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚਾਰ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਗਤ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਦੇ ਪੂਰਵਜ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਨੀਲਮੇਘਾਭ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਚਿਤ ਤ੍ਰਾਹਿ ਵਿष੍ਣੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਮਗ੍ਨਂ ਮਾਂ ਭਵਸਾਗਰੇ
ਨੀਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਭਵ-ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਸਂਕਾਸ਼ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਦਿਤਿਜਾਨ੍ਤਕ ਨਰਸਿਂਹ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੀਪ੍ਤਲੋਚਨ
ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਰਸਿੰਘ, ਮਹਾਂਵੀਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਯਥਾ ਰਸਾਤਲਾਦ੍ ਉਰ੍ਵੀ ਤ੍ਵਯਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਾ ਪੁਰਾ ਤਥਾ ਮਹਾਵਰਾਹਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੁਃਖਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਉੱਠਾਇਆ ਸੀ, ਓ ਮਹਾਂਵਰਾਹ, ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਤਵੈਤਾ ਮੂਰ੍ਤਯਃ ਕृष੍ਣ ਵਰਦਾਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਮਯਾ ਤਵੇਮੇ ਬਲਦੇਵਾਦ੍ਯਾਃ ਪृਥਗ੍ਰੂਪੇਣ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਲਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਜੂਦ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਅਙ੍ਗਾਨਿ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਗਰੁਤ੍ਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੋ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਃ ਸਾਯੁਧਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੇਸ਼ਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ ਤਥਾਚ੍ਯੁਤ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਗਰੁੜ ਤੇ ਹੋਰ ਹਨ। ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੇਸ਼ਵ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਚੁਤ ਤੱਕ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਭੇਦਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਨੀषਿਭਿਃ ਤੇ ऽਪਿ ਸਰ੍ਵੇ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਤਲੋਚਨ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਰੂਪ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦਇਆਲੂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਸਭ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਮਯਾਰ੍ਚਿਤਾਃ ਸ੍ਤੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥਾ ਯੂਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤਾਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ ਵਰਂ ਮਹ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪੂਜਿਆ ਤੇ ਸਤਿ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿਓ ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਭੇਦਾਸ੍ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਹਰੇ ਸਂਕਰ੍षਣਾਦਯਃ ਤਵ ਪੂਜਾਰ੍ਥਸਂਭੂਤਾਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਹਰੇ, ਤੇਰੇ ਜਿਹੜੇ ਰੂਪ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਆਖਿਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ ਭੇਦਸ੍ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਵਿਵਿਧਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਮ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਤਦ੍ ਉਪਚਾਰਤਃ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ। ਤੇਰੇ ਬਹੁਤਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਜੋ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਪਮਾ ਵਜੋਂ ਹੀ ਹੈ।
ਅਦ੍ਵੈਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕਥਂ ਦ੍ਵੈਤਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ਏਕਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਹਰੇ ਵ੍ਯਾਪੀ ਚਿਤ੍ਸ੍ਵਭਾਵੋ ਨਿਰਞ੍ਜਨਃ
ਜੋ ਇਕ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੋਹਰਾਪਣ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਹਰੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ, ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ।
ਪਰਮਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਨਿਰ੍ਲੇਪਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕੂਟਸ੍ਥਮ੍ ਅਚਲਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੇ ਗੈਰ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਰਗੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਟੱਲ, ਅਚਲ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਾਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਸਤ੍ਤਾਮਾਤ੍ਰਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤਦ੍ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕਥਂ ਜਾਨਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਅਪਰਂ ਤਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਮ੍ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਮੁਕੁਟਾਙ੍ਗਦਧਾਰਿਣਮ੍
ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਰੂਪ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਮਕੁਟ ਤੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸੋਰਸ੍ਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਤਦ੍ ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤਿ ਵਿਬੁਧਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਵ ਸਂਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਇਹ ਰੂਪ ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਦੇਵ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਯਪ੍ਰਦ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਮਗ੍ਨਂ ਵਿषਯਸਾਗਰੇ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਯਸ੍ਯਾਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜੇ ਤ੍ਵਾਮ੍ ऋਤੇ ਕਮਲਾਕਾਨ੍ਤ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਸਕਾਂ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਧੂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ਤੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਨਾਦੁਃਖੈਰ੍ ਨਿਪੀਡਿਤਃ ਹਰ੍षਸ਼ੋਕਾਨ੍ਵਿਤੋ ਮੂਢਃ ਕਰ੍ਮਪਾਸ਼ੈਃ ਸੁਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗਮ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ, ਮੂਰਖਤਾ ਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਕੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਤਿਤੋ ऽਹਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰੇ ਘੋਰੇ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਵਿषਮੋਦਕਦੁष੍ਪਾਰੇ ਰਾਗਦ੍ਵੇषਝषਾਕੁਲੇ
ਮੈਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਰਾਗ ਤੇ ਵੈਰ ਦੇ ਮੱਛੀਆਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਵਰ੍ਤਗਮ੍ਭੀਰੇ ਤृष੍ਣਾਸ਼ੋਕੋਰ੍ਮਿਸਂਕੁਲੇ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯੇ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇ ਨਿਃਸਾਰੇ ऽਤ੍ਯਨ੍ਤਚਞ੍ਚਲੇ
ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਭਵਰਾਂ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ, ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਜਾਂ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਰ ਨਹੀਂ, ਬਿਲਕੁਲ ਅਸਥਿਰ।
ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭ੍ਰਮਾਮਿ ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਭੋ ਨਾਨਾਜਾਤਿਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮਾਇਆ ਦੇ ਵਹਿਮ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਥੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭਟਕਦਾ ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।