ਪਿਤॄਣਾਂ ਰਾਜਤਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਯਮੋ ਵਤ੍ਸਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਅਨ੍ਤਕਸ਼੍ ਚਾਭਵਦ੍ ਦੋਗ੍ਧਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤੇषਾਂ ਸੁਧਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪਾਤਰ ਚਾਂਦੀ ਸੀ, ਯਮ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੱਛਾ ਸੀ, ਅੰਤਕਾ ਦੁੱਧਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਮ੍ਰਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਗਾਨਾਂ ਤਕ੍ਸ਼ਕੋ ਵਤ੍ਸਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਚਾਲਾਬੁਸਂਜ੍ਞਕਮ੍ ਦੋਗ੍ਧਾ ਤ੍ਵ੍ ਐਰਾਵਤੋ ਨਾਗਸ੍ ਤੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਵਿषਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਨਾਗਾਂ ਲਈ ਤਕਸ਼ਕ ਵੱਛਾ ਸੀ, ਪਾਤਰ ਅਲਾਬੂ ਸੀ; ਏਰਾਵਤ ਨਾਗ ਦੁੱਧਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਿਸ਼ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਮਧੁਰ੍ ਦੋਗ੍ਧਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਮਾਯਾਮਯਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਵਿਰੋਚਨਸ੍ ਤੁ ਵਤ੍ਸੋ ऽਭੂਦ੍ ਆਯਸਂ ਪਾਤ੍ਰਮ੍ ਏਵ ਚ
ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਮੱਧੁਰ ਗੋਆਲ ਸੀ; ਦੁੱਧ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਰੋਚਨ ਬੱਝਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਤਰ ਲੋਹਾ ਸੀ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਮ੍ ਆਮਪਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਤ੍ਸੋ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਦੋਗ੍ਧਾ ਰਜਤਨਾਭਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਮ੍ ਏਵ ਚ
ਯਕਸ਼ਾਂ ਲਈ ਪਾਤਰ ਕੱਚਾ ਮਟਕਾ ਸੀ; ਬੱਝਾ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਸੀ। ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਮਾਲੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਵਤ੍ਸਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍ ਦੋਗ੍ਧਾ ਰਜਤਨਾਭਸ੍ ਤੁ ਕਪਾਲਂ ਪਾਤ੍ਰਮ੍ ਏਵ ਚ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸੁਮਾਲੀ ਬੱਝਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲਹੂ ਸੀ। ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਚਾਂਦੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਤਰ ਖੋਪੜੀ ਸੀ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਚਿਤ੍ਰਰਥੋ ਵਤ੍ਸਃ ਪਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪਙ੍ਕਜਮ੍ ਦੋਗ੍ਧਾ ਚ ਸੁਰੁਚਿਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤੇषਾਂ ਗਨ੍ਧਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਲਈ ਚਿਤਰਥ ਬੱਝਾ ਸੀ, ਪਾਤਰ ਕਮਲ ਸੀ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਸੁਰੁਚਿ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਸੁੱਚਾ ਸੁਗੰਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੈਲਂ ਪਾਤ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਰਤ੍ਨੌषਧੀਸ੍ ਤਥਾ ਵਤ੍ਸਸ੍ ਤੁ ਹਿਮਵਾਨ੍ ਆਸੀਦ੍ ਦੋਗ੍ਧਾ ਮੇਰੁਰ੍ ਮਹਾਗਿਰਿਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਲਈ ਪਾਤਰ ਪੱਥਰ ਸੀ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਕੀਮਤੀ ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਰਤਨ ਸੀ। ਬੱਝਾ ਹਿਮਵਾਨ ਸੀ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਮੇਰੂ ਸੀ।
ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਵਤ੍ਸਸ੍ ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਦੋਗ੍ਧਾ ਸ਼ਾਲਸ੍ ਤੁ ਪੁष੍ਪਿਤਃ ਪਾਲਾਸ਼ਪਾਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਚ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਦਗ੍ਧਪ੍ਰਰੋਹਣਮ੍
ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚ ਪਲਕਸ਼ ਬੱਝਾ ਸੀ, ਫੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਾਲਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਾਤਰ ਪਲਾਸ਼ ਦਾ ਪੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਦੁੱਧ ਉਹ ਨਵੇਂ ਉੱਗੇ ਹੋਏ, ਕੱਟੇ, ਜਲਾਏ ਜਾਂ ਮੁੜ ਉੱਗੇ ਅੰਕੁਰ ਸੀ।
ਸੇਯਂ ਧਾਤ੍ਰੀ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਚ ਪਾਵਨੀ ਚ ਵਸੁਂਧਰਾ ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਯੋਨਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੇ ਜਣਨੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਦੁਘਾ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਪ੍ਰਰੋਹਣੀ ਆਸੀਦ੍ ਇਯਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮੇਦਿਨੀ ਪਰਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਉਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਬਣੀ; ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਇਹ ਮੈਦਨੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਮਧੁਕੈਟਭਯੋਃ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਮੇਦਸਾ ਸਮਭਿਪ੍ਲੁਤਾ ਤੇਨੇਯਂ ਮੇਦਿਨੀ ਦੇਵੀ ਉਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੈਦਨੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਭ੍ਯੁਪਗਮਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪृਥੋਰ੍ ਵੈਣ੍ਯਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦੁਹਿਤृਤ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵੀ ਪृਥ੍ਵੀਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਥੂ ਵੈਣੀ ਦੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ, ਇਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਧੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪृਥੁਨਾ ਪ੍ਰਵਿਭਕ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ੋਧਿਤਾ ਚ ਵਸੁਂਧਰਾ ਸਸ੍ਯਾਕਰਵਤੀ ਸ੍ਫੀਤਾ ਪੁਰਪਤ੍ਤਨਸ਼ਾਲਿਨੀ
ਪ੍ਰਿਥੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਤੇ ਸੁਧਾਰਿਆ; ਉਹ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ-ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵੈਣ੍ਯਃ ਸ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ ਨਮਸ੍ਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮੈਰ੍ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵੈਣੀ ਦਾ ਇਹ ਵਡਿਆਈ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ ਪृਥੁਰ੍ ਏਵ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਬ੍ਰਹਮ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਭਾਗੈਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਤ੍ਵਮ੍ ਇਹੇਚ੍ਛੁਭਿਃ ਆਦਿਰਾਜੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯਃ ਪृਥੁਰ੍ ਵੈਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਥੂ ਵੈਣੀ, ਜੋ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ।
ਯੋਧੈਰ੍ ਅਪਿ ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਕਾਮੈਰ੍ ਜਯਂ ਯੁਧਿ ਆਦਿਰਾਜੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਯੋਧਾਨਾਂ ਪ੍ਰਥਮੋ ਨृਪਃ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰਾ ਯੋਧਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਪਹਿਲਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਥੂ, ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ।
ਯੋ ਹਿ ਯੋਦ੍ਧਾ ਰਣਂ ਯਾਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪृਥੁਂ ਨृਪਮ੍ ਸ ਘੋਰਰੂਪਾਤ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਮੀ ਭਵਤਿ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਜੋ ਯੋਧਾ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਿਥੂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੈਰ੍ ਅਪਿ ਚ ਵਿਤ੍ਤਾਢ੍ਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯਵृਤ੍ਤਿਵਿਧਾਯਿਭਿਃ ਪृਥੁਰ੍ ਏਵ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਵृਤ੍ਤਿਦਾਤਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਧਨਵਾਨ ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃ ਸ਼ੁਚਿਭਿਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਣਪਰਿਚਾਰਿਭਿਃ ਪृਥੁਰ੍ ਏਵ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪਰਮ੍ ਇਹੇਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਹੀ ਨਮਸਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਤ੍ਸਵਿਸ਼ੇषਾਸ਼੍ ਚ ਦੋਗ੍ਧਾਰਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮ੍ ਏਵ ਚ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਮਯੋਕ੍ਤਾਨਿ ਕਿਂ ਭੂਯੋ ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਵਃ
ਇਹ ਗੋ-ਵੱਛਿਆਂ, ਦੁੱਧ ਦਿਆਂ, ਦੁੱਧ, ਤੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਦੱਸਾਂ?
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ ਤੇषਾਂ ਪੂਰ੍ਵਵਿਸृष੍ਟਿਂ ਚ ਲੋਮਹਰ੍षਣ ਕੀਰ੍ਤਯ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਸਾਰੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਚਨਾ ਤਫ਼ਸੀਲ ਨਾਲ بیان ਕਰੋ.
ਯਾਵਨ੍ਤੋ ਮਨਵਸ਼੍ ਚੈਵ ਯਾਵਨ੍ਤਂ ਕਾਲਮ੍ ਏਵ ਚ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਿ ਭੋਃ ਸੂਤ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਸੂਤ, ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਮਨੂ ਹੋਏ ਹਨ, ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਕਿੰਨੇ ਹਨ.
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਿਸ੍ਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰ੍ ਅਪਿ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ ਛृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ, ਸਾਰੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਤੁਸੀਂ ਸੰਖੇਪ ਸੁਣੋ.
ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਮਨੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषਸ੍ ਤਥਾ ਉਤ੍ਤਮਸ੍ ਤਾਮਸਸ਼੍ ਚੈਵ ਰੈਵਤਸ਼੍ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ ਤਥਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਸੀ, ਫਿਰ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼, ਉੱਤਮ, ਤਾਮਸ, ਰੈਵਤ ਅਤੇ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਹੋਏ.
ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਮਨੁਰ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸਾਵਰ੍ਣਿਸ਼੍ ਚ ਮਨੁਸ੍ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਰੈਭ੍ਯੋ ਰੌਚ੍ਯਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚਲ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਵਰਣੀ, ਰੈਭਯ ਅਤੇ ਰੌਚਯਸ ਮਨੂ ਵੀ ਹਨ.
ਤਥੈਵ ਮੇਰੁਸਾਵਰ੍ਣ੍ਯਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਨਵਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ ਅਤੀਤਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਤਥੈਵਾਨਾਗਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੁਸਾਵਰਣੀ — ਚਾਰ ਮਨੂ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਪਿਛਲੇ, ਮੌਜੂਦਾ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ.
ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਮਨਵਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਮਯੈਵੈਤੇ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ऋषੀਂਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏषਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਦੇਵਗਣਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਮਨੂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣੇ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ.
ਮਰੀਚਿਰ੍ ਅਤ੍ਰਿਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਾਃ ਪੁਲਹਃ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਾਃ
ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਅੰਗਿਰਾ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਤੇ ਵਸੀਸ਼ਠ — ਇਹ ਸੱਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ.
ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਸ੍ ਤਥਾ ਆਗ੍ਨਿਇਧ੍ਰਸ਼੍ ਚਾਗ੍ਨਿਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਮੇਧ੍ਯੋ ਮੇਧਾਤਿਥਿਰ੍ ਵਸੁਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ, ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ: ਆਗਨੀਧ੍ਰ, ਆਗਨਿਬਾਹੁ, ਮੇਧਯ, ਮੇਧਾਤਿਥਿ ਅਤੇ ਵਸੁ.