ਦਿਗ੍ਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਸਂਗ੍ਰਾਮਸ਼ਾਲਿਨਃ ਨਟਨਰ੍ਤਕਕਾਦੀਂਸ਼੍ ਚ ਗੀਤਸ੍ਤੁਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਚੌਂਕਾਂ-ਚੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਯੋਧੇ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਸ্তুਤੀ ਦੇ ਮਾਹਰ ਵੀ ਰਾਜੇ ਲਈ ਉਥੇ ਸਨ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਮਨੋਰਮਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾਃ ਇਨ੍ਦੀਵਰਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਪਲਾਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਸਰਦ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕੁਲਸ਼ੀਲਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰੈਕਂ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍ ਏਵਂ ਤਦ੍ਭੂਪਪਰਮਪਤ੍ਨੀਗਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉੱਚ ਕੁਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ, ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਕੁਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸੇਵਿਤਮ੍ ਰਤ੍ਨਹਾਰਯੁਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਰਤਨ-ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕਰਿਣਃ ਪਰ੍ਵਤਾਕਾਰਾਨ੍ ਮਦਸਿਕ੍ਤਾਨ੍ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਕੋਟਿਸਂਘਾਤੈਰ੍ ਦਨ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਦਨ੍ਤਭੂषਣੈਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਵੱਡੇ, ਮਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਾਤਵੇਗਜਵੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਸਿਨ੍ਧੁਜਾਤੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵੈਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਕੋਟ੍ਯਨੇਕੈਰ੍ ਜਵਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਸਿੰਧ ਦੇ ਜਨਮੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਘੋੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਬੇਅੰਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਂਨਦ੍ਧਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤੈਃ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੈਃ ਪਦਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮੈਸ੍ ਤਥਾ
ਅਣਗਿਣਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਮੁਦਂ ਲੇਭੇ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਆਨਯਧ੍ਵਂ ਹਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਚਾਰਯਧ੍ਵਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵੈ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਸਂਯਤਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਲਿਆਓ; ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਣ।
ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਅਤ੍ਰ ਹੋਮੋ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ਕृष੍ਣਚ੍ਛਾਗਂ ਚ ਮਹਿषਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਮृਗਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਥੇ ਯਜਨ ਕਰਣ; ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲਈ ਕਾਲਾ ਬੱਕਰਾ, ਮੱਝ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ ਲਿਆਓ।
ਅਨਡ੍ਵਾਹਂ ਚ ਗਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਸ਼ੁਪਾਲਕਾਨ੍ ਇष੍ਟਯਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਤਤਃ
ਬਲਦ, ਗਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਲਿਆਓ; ਜੋ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੇਟਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪੰਡਾਲ ਬਣਾਓ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਤਚ੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦੀਯਤਾਂ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚ ਰਤ੍ਨਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ: ਔਰਤਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਮृਦ੍ਧਭੂਮ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿषਯਾਸ਼੍ ਚੈਵਮ੍ ਅਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਜਾਤਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਸਮਰੱਥ ਜ਼ਮੀਨ, ਖੇਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਾਚਮਾਨਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਨ੍ ਨ ਭਾषਯੇਤ੍ ਤਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਂ ਯਜ੍ਞੋ ਯਾਵਦ੍ ਦੇਵਃ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵ੍ ਇਹ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮ ਚਾਭ੍ਯੇਤਿ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਮੰਗੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰੋ; ਯਜਨ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਦੇਵਤਾ ਖੁਦ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਯਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਾਜਸਿਂਹੋ ਮਹਾਭੁਜਃ ਦਦੌ ਸੁਵਰ੍ਣਸਂਘਾਤਂ ਕੋਟੀਨਾਂ ਚੈਵ ਭੂषਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗੂੰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕਰੇਣੁਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਵਾਜਿਨੋ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ ਅਰ੍ਬੁਦਂ ਚੈਵ ਵृषਭਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੀਸ਼੍ ਚ ਧੇਨੁਕਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਅਰਬਾਂ ਬਲਦ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸੁਰੂਪਾਃ ਸੁਰਭੀਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਃ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ ਸ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਭ੍ਯੋ ਮੁਦਾ ਯੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਗਾਂ, ਜੋ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿਚ ਦੂਧ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ ਸਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਚ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਾਙ੍ਕਵਾਸ੍ਤਰਣਾਨਿ ਚ ਸੁਸ਼ੁਕ੍ਲਾਨਿ ਚ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਾਲਮਣਿਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ, ਰੰਗਕਾਂ ਦੇ ਕੰਬਲ, ਸੁੱਚੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੋਤੀ ਤੇ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਦਦਾਤ੍ ਸ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਵਜ੍ਰਵੈਦੂਰ੍ਯਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਿਕਾਦ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ ਅਲਂਕਾਰਵਤੀਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੀਰੇ, ਨੀਲਮ, ਮਾਣਕ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰਤਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ, ਕਵਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਰਾਜਾ ਹृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪੀਨਪਯੋਭਾਰਾਃ ਕਞ੍ਚੁਕੈਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਨਾਵृਤਾਃ
ਖੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੰਜ ਸੌ ਔਰਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਤਨ ਕੰਜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਮਧ੍ਯਹੀਨਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣ੍ਯਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਹਾਵਭਾਵਾਨ੍ਵਿਤਗ੍ਰੀਵਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯੋ ਵਲਯਭੂषਿਤਾਃ
ਕਈ ਔਰਤਾਂ, ਪਤਲੇ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਵਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਹਾਵ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਗਲਾਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।
ਪਾਦਨੂਪੁਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਪਟ੍ਟਦੁਕੂਲਵਾਸਸਃ ਏਕੈਕਸ਼ੋ ऽਦਦਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਮ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਕਾਮਿਨੀਰ੍ ਬਹੂਃ
ਉਹ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਜੇਬ ਪਾ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਰੇਸ਼ਮੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤੀਆਂ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਰ੍ਥਿਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦਿਭ੍ਯੋ ਹਯਮੇਧੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਸਂਭਾਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਜੋ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ 'ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਰਪੂਰ ਖਾਣਾ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਖਣ੍ਡਕਾਦ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨਿ ਸ੍ਵਿਨ੍ਨਪਕ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਿष੍ਟਕਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਮੇਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਘृਤਪੂਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਖਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਪਕਵਾਨ, ਪਕਾਈ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਭੁੰਨੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਹੋਰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਮਿੱਠੇ ਪਕਵਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਮਧੁਰਾਂਸ੍ ਤਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ ਪੂਪਾਨ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਮृष੍ਟਂ ਸੁਪਾਕਿਕਮ੍ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਦੀਯਤੇ ऽਨ੍ਨਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਤਲੀਆਂ ਪੂਪ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੁਆਦਲਾ ਭੋਜਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦੀਯਮਾਨਸ੍ਯ ਧਨਸ੍ਯਾਨ੍ਤੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਯਜ੍ਞਂ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸਵਾਰਣਾਃ
ਜੋ ਦਾਨ ਤੇ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਧਨ, ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ऋषਯਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਯਾਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰਤੁਵਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸਿੱਧ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਯਜਨ ਦੇਖ ਕੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਪੁਰੋਧਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਰਾਜਾ ਹृष੍ਟਾਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਨ ਤਤ੍ਰ ਮਲਿਨਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਨ ਦੀਨੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੁਜਾਰੀ, ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਉਥੇ ਕੋਈ ਗੰਦਾ, ਦੁਖੀ ਜਾਂ ਭੁੱਖਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨ ਵੋਪਸਰ੍ਗੋ ਨ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ ਨਾਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯਸ੍ ਤਥਾ ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਤਤ੍ਰ ਨ ਦਂਸ਼ੋ ਨ ਗ੍ਰਹਾ ਵਿषਮ੍
ਉਥੇ ਕੋਈ ਦੁਖ, ਥਕਾਵਟ, ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਨਾ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ, ਨਾ ਡਸਣ, ਨਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਪ੍ਰਭਾਵ।