ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਯ੍ ਉਪਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਏਵਂ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਤੋ ਧਨਧਾਨ੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜਿਹੜੇ ਪਸ਼ੂ, ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਨृਪਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਬਹੁਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਮ੍ ऋਦ੍ਧਿਮਤ੍
ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭੁਞ੍ਜਤਾਮ੍ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ ਮੇਘਨਿਰ੍ਘੋषਾਨ੍ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਬ ਡੋਲ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ।
ਵਿਨਨਾਦਾਸਕृਚ੍ ਚਾਪਿ ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਗਤੇ ਏਵਂ ਸ ਵਵृਧੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤੁ ਧੀਮਤਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਤ੍ਸਰ੍ਗਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਗਤੋਪਮਾਨ੍ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਯਸਸ਼੍ ਚ ਹ੍ਰਦਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਖਾਣੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਦਹੀਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੋ ਹਿ ਸਕਲੋ ਨਾਨਾਜਨਪਦੈਰ੍ ਯੁਤਃ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਮਖੇ
ਸਾਰੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਤਤਸ੍ ਤਤਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਾਜਨਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਬਹੂਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਭਾਂਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਚਲੇ ਗਏ—ਕਈ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ਼੍ਰਾਵਿਣਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ਪਰ੍ਯਵੇषਯਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਞ੍ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ, ਚਮਕਦੇ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਪਾਨਾਨਿ ਪੁਰੁषਾ ਯੇ ऽਨੁਯਾਯਿਨਃ ਤੇ ਵੈ ਨृਪੋਪਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੁਃ ਸਹ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸਮੇਤ, ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਮਾਗਤਾਨ੍ ਵੇਦਵਿਦੋ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਪृਥਿਵੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾ ਤੇषਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦਿਗ੍ਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਸਂਗ੍ਰਾਮਸ਼ਾਲਿਨਃ ਨਟਨਰ੍ਤਕਕਾਦੀਂਸ਼੍ ਚ ਗੀਤਸ੍ਤੁਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਚੌਂਕਾਂ-ਚੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਯੋਧੇ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਸ্তুਤੀ ਦੇ ਮਾਹਰ ਵੀ ਰਾਜੇ ਲਈ ਉਥੇ ਸਨ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਮਨੋਰਮਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾਃ ਇਨ੍ਦੀਵਰਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਪਲਾਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਸਰਦ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕੁਲਸ਼ੀਲਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰੈਕਂ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍ ਏਵਂ ਤਦ੍ਭੂਪਪਰਮਪਤ੍ਨੀਗਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉੱਚ ਕੁਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ, ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਕੁਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸੇਵਿਤਮ੍ ਰਤ੍ਨਹਾਰਯੁਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਰਤਨ-ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕਰਿਣਃ ਪਰ੍ਵਤਾਕਾਰਾਨ੍ ਮਦਸਿਕ੍ਤਾਨ੍ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਕੋਟਿਸਂਘਾਤੈਰ੍ ਦਨ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਦਨ੍ਤਭੂषਣੈਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਵੱਡੇ, ਮਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਾਤਵੇਗਜਵੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਸਿਨ੍ਧੁਜਾਤੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵੈਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਕੋਟ੍ਯਨੇਕੈਰ੍ ਜਵਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਸਿੰਧ ਦੇ ਜਨਮੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਘੋੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਬੇਅੰਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਂਨਦ੍ਧਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤੈਃ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੈਃ ਪਦਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮੈਸ੍ ਤਥਾ
ਅਣਗਿਣਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਮੁਦਂ ਲੇਭੇ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਆਨਯਧ੍ਵਂ ਹਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਚਾਰਯਧ੍ਵਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵੈ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਸਂਯਤਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਲਿਆਓ; ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਣ।
ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਅਤ੍ਰ ਹੋਮੋ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ਕृष੍ਣਚ੍ਛਾਗਂ ਚ ਮਹਿषਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਮृਗਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਥੇ ਯਜਨ ਕਰਣ; ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲਈ ਕਾਲਾ ਬੱਕਰਾ, ਮੱਝ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ ਲਿਆਓ।
ਅਨਡ੍ਵਾਹਂ ਚ ਗਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਪਸ਼ੁਪਾਲਕਾਨ੍ ਇष੍ਟਯਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਤਤਃ
ਬਲਦ, ਗਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਲਿਆਓ; ਜੋ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੇਟਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ; ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪੰਡਾਲ ਬਣਾਓ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਤਚ੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦੀਯਤਾਂ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚ ਰਤ੍ਨਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ: ਔਰਤਾਂ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਮृਦ੍ਧਭੂਮ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿषਯਾਸ਼੍ ਚੈਵਮ੍ ਅਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਜਾਤਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਸਮਰੱਥ ਜ਼ਮੀਨ, ਖੇਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸੁਹਣੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਓ ਜੋ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਾਚਮਾਨਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਏਤਨ੍ ਨ ਭਾषਯੇਤ੍ ਤਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਂ ਯਜ੍ਞੋ ਯਾਵਦ੍ ਦੇਵਃ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵ੍ ਇਹ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮ ਚਾਭ੍ਯੇਤਿ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਮੰਗੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰੋ; ਯਜਨ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇ ਜਦ ਤੱਕ ਦੇਵਤਾ ਖੁਦ ਇੱਥੇ, ਇਸ ਯਜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਰਾਜਸਿਂਹੋ ਮਹਾਭੁਜਃ ਦਦੌ ਸੁਵਰ੍ਣਸਂਘਾਤਂ ਕੋਟੀਨਾਂ ਚੈਵ ਭੂषਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗੂੰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕਰੇਣੁਸ਼ਤਸਾਹਸ੍ਰਂ ਵਾਜਿਨੋ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ ਅਰ੍ਬੁਦਂ ਚੈਵ ਵृषਭਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੀਸ਼੍ ਚ ਧੇਨੁਕਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ, ਅਰਬਾਂ ਬਲਦ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸੁਰੂਪਾਃ ਸੁਰਭੀਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਾਃ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ ਸ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਭ੍ਯੋ ਮੁਦਾ ਯੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਗਾਂ, ਜੋ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਿਆਲਿਆਂ ਵਿਚ ਦੂਧ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣੂ ਸਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਚ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਰਾਙ੍ਕਵਾਸ੍ਤਰਣਾਨਿ ਚ ਸੁਸ਼ੁਕ੍ਲਾਨਿ ਚ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਾਲਮਣਿਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿੰਗੇ ਕਪੜੇ, ਰੰਗਕਾਂ ਦੇ ਕੰਬਲ, ਸੁੱਚੇ ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੋਤੀ ਤੇ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਦਦਾਤ੍ ਸ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਵਜ੍ਰਵੈਦੂਰ੍ਯਮਾਣਿਕ੍ਯਮੁਕ੍ਤਿਕਾਦ੍ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ ਅਲਂਕਾਰਵਤੀਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਹੀਰੇ, ਨੀਲਮ, ਮਾਣਕ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਹੋਰ ਰਤਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ, ਕਵਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।