ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਤਾਨ੍ ਅਨੁਯਯੌ ਯਾਵਦ੍ ਆਵਸਥਾਨ੍ ਇਤਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨ ਤੱਕ ਛੱਡ ਕੇ ਆਇਆ।
ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਮ੍ਭਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨੋ ऽਨ੍ਯੇ ਚ ਯੇ ਤਦਾ
ਉੱਚ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਖੁਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯਜ੍ਞਵਿਧਿਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਹृष੍ਟਰੋਮਾਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਵਾਗ੍ਮਿਨੋ ਹੇਤੁਵਾਦਿਭਿਃ ਹੇਤੁਵਾਦਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਆਹੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਵਃ
ਜਦ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਵਾਦਕ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾਜਸਿਂਹੇਨ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ ਤੋਰਣਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਮਯਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵੇਖੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹੋਣ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਵਿਕਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਰਤ੍ਨਸਂਚਯਾਨ੍ ਘਟਪਾਤ੍ਰੀਕਟਾਹਾਨਿ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ ਵਰ੍ਧਮਾਨਕਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਬਿਸਤਰੇ, ਆਸਣ, ਸੋਫੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਘੜੇ, ਬਰਤਨ, ਕਟੋਰੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਕਲਸ਼ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਨਹਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਸੌਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ ਯੂਪਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਠਿਤਾਨ੍ ਦਾਰਵਾਨ੍ ਹੇਮਭੂषਿਤਾਨ੍
ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ; ਯਜਨ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੋਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਪਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨ੍ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭੂਰਿਵਰ੍ਚਸਃ ਸ੍ਥਲਜਾ ਜਲਜਾ ਯੇ ਚ ਪਸ਼ਵਃ ਕੇਚਨ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆਏ ਗਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਏਵ ਸਮਾਨੀਤਾਨ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਨृਪਾਃ ਗਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਹਿषੀਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪਿ ਚ
ਉਥੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸਨ: ਗਾਂ, ਮਹਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਉਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ।
ਔਦਕਾਨਿ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਿ ਵਯਾਂਸਿ ਚ ਜਰਾਯੁਜਾਣ੍ਡਜਾਤਾਨਿ ਸ੍ਵੇਦਜਾਨ੍ਯ੍ ਉਦ੍ਭਿਦਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ, ਜਿਹੜੇ ਪੇਟ, ਅੰਡੇ, ਪਸੀਨੇ ਜਾਂ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਯ੍ ਉਪਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਏਵਂ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਤੋ ਧਨਧਾਨ੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜਿਹੜੇ ਪਸ਼ੂ, ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਨृਪਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਬਹੁਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਮ੍ ऋਦ੍ਧਿਮਤ੍
ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭੁਞ੍ਜਤਾਮ੍ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ ਮੇਘਨਿਰ੍ਘੋषਾਨ੍ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਬ ਡੋਲ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ।
ਵਿਨਨਾਦਾਸਕृਚ੍ ਚਾਪਿ ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਗਤੇ ਏਵਂ ਸ ਵਵृਧੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤੁ ਧੀਮਤਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਤ੍ਸਰ੍ਗਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਗਤੋਪਮਾਨ੍ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਯਸਸ਼੍ ਚ ਹ੍ਰਦਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਖਾਣੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਦਹੀਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੋ ਹਿ ਸਕਲੋ ਨਾਨਾਜਨਪਦੈਰ੍ ਯੁਤਃ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਮਖੇ
ਸਾਰੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਤਤਸ੍ ਤਤਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਾਜਨਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਬਹੂਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਭਾਂਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਚਲੇ ਗਏ—ਕਈ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ਼੍ਰਾਵਿਣਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ਪਰ੍ਯਵੇषਯਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਞ੍ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ, ਚਮਕਦੇ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਪਾਨਾਨਿ ਪੁਰੁषਾ ਯੇ ऽਨੁਯਾਯਿਨਃ ਤੇ ਵੈ ਨृਪੋਪਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੁਃ ਸਹ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸਮੇਤ, ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਮਾਗਤਾਨ੍ ਵੇਦਵਿਦੋ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਪृਥਿਵੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾ ਤੇषਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦਿਗ੍ਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਸਂਗ੍ਰਾਮਸ਼ਾਲਿਨਃ ਨਟਨਰ੍ਤਕਕਾਦੀਂਸ਼੍ ਚ ਗੀਤਸ੍ਤੁਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਚੌਂਕਾਂ-ਚੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਯੋਧੇ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਸ্তুਤੀ ਦੇ ਮਾਹਰ ਵੀ ਰਾਜੇ ਲਈ ਉਥੇ ਸਨ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਮਨੋਰਮਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾਃ ਇਨ੍ਦੀਵਰਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਤੇ ਭਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਤੇ ਪਲਾਸ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤੇ ਸਰਦ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕੁਲਸ਼ੀਲਗੁਣੋਪੇਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰੈਕਂ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍ ਏਵਂ ਤਦ੍ਭੂਪਪਰਮਪਤ੍ਨੀਗਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉੱਚ ਕੁਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ, ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਕੁਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸੇਵਿਤਮ੍ ਰਤ੍ਨਹਾਰਯੁਤਂ ਰਮ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਕਾਨ੍ਤਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਦਿਵਿਆ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਰਤਨ-ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ, ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਕਰਿਣਃ ਪਰ੍ਵਤਾਕਾਰਾਨ੍ ਮਦਸਿਕ੍ਤਾਨ੍ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਕੋਟਿਸਂਘਾਤੈਰ੍ ਦਨ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਦਨ੍ਤਭੂषਣੈਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਵੱਡੇ, ਮਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਵਾਤਵੇਗਜਵੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਸਿਨ੍ਧੁਜਾਤੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵੈਃ ਸ਼੍ਯਾਮਕਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਕੋਟ੍ਯਨੇਕੈਰ੍ ਜਵਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਸਿੰਧ ਦੇ ਜਨਮੇ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਘੋੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਬੇਅੰਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਸਂਨਦ੍ਧਬਦ੍ਧਕਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤੈਃ ਅਸਂਖ੍ਯੇਯੈਃ ਪਦਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮੈਸ੍ ਤਥਾ
ਅਣਗਿਣਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਮੁਦਂ ਲੇਭੇ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਆਨਯਧ੍ਵਂ ਹਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ਚਾਰਯਧ੍ਵਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵੈ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਸਂਯਤਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਲਿਆਓ; ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲੈ ਕੇ ਜਾਵਣ।
ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਭਿਸ਼੍ ਚ ਅਤ੍ਰ ਹੋਮੋ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ ਕृष੍ਣਚ੍ਛਾਗਂ ਚ ਮਹਿषਂ ਕृष੍ਣਸਾਰਮृਗਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਥੇ ਯਜਨ ਕਰਣ; ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲਈ ਕਾਲਾ ਬੱਕਰਾ, ਮੱਝ, ਤੇ ਕਾਲਾ ਕਾਲਾ ਹਿਰਨ ਲਿਆਓ।