ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਧੀਵਰਗ੍ਰਾਮਂ ਸਪ੍ਰਤੋਲਿਵਿਟਙ੍ਕਿਨਮ੍ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ऽਸੌ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਧੀਵਰਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ, ਜਿੱਥੇ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਰਾਹ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਤਸਂਬਾਧਂ ਮਣਿਪ੍ਰਵਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਦ੍ਮਨਿਭਂ ਰਮ੍ਯਂ ਹੇਮਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਕੀਮਤੀ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ।
ਸ੍ਤਮ੍ਭਾਨ੍ ਕਨਕਚਿਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਤੋਰਣਾਨਿ ਬृਹਨ੍ਤਿ ਚ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਦੇਸ਼ੇषੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਤੰਭ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਰਖੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਬਣਵਾਏ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮੀਯੁषਾਮ੍ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਿਧਿਵਚ੍ ਛਾਲਾਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ, ਲਈ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਈ ਹਾਲ ਬਣਵਾਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਰ੍ ਆਯਯੁਰ੍ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਾਃ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨ੍ਯ੍ ਆਦਾਯ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚਾਯਯੁਰ੍ ਉਤ੍ਸਵੇ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਕਈ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਆਈਆਂ।
ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਤਾਂ ਸ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਿਬਿਰੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਨਦਤਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਗ੍ ਅਭਵਦ੍ ਧ੍ਵਨਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਉਥੇ ਧੁਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਆਸਮਾਨ ਤੱਕ ਗਈ।
ਤੇषਾਮ੍ ਅਭ੍ਯਾਗਤਾਨਾਂ ਚ ਸ ਰਾਜਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ਾਯਤਨਾਨਿ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਉਪਚਾਰਤਃ
ਜੋ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਿਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਘਰ ਤੇ ਸੋਣ ਲਈ ਬਿਸਤਰੇ ਦਿੱਤੇ।
ਭੋਜਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਲੀਕ੍ਸ਼ੁਯਵਗੋਰਸੈਃ ਉਪੇਤ੍ਯ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਸ੍ਵਯਂ ਤਦਾ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਦ ਚਾਵ ਨਾਲ ਚੌਲ, ਗੰਨੇ, ਜੌ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤਥਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਬਹਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ ਯੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਦਕ ਤੇ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ।
ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਤਾਨ੍ ਅਨੁਯਯੌ ਯਾਵਦ੍ ਆਵਸਥਾਨ੍ ਇਤਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨ ਤੱਕ ਛੱਡ ਕੇ ਆਇਆ।
ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਮ੍ਭਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨੋ ऽਨ੍ਯੇ ਚ ਯੇ ਤਦਾ
ਉੱਚ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਖੁਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯਜ੍ਞਵਿਧਿਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਹृष੍ਟਰੋਮਾਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਵਾਗ੍ਮਿਨੋ ਹੇਤੁਵਾਦਿਭਿਃ ਹੇਤੁਵਾਦਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਆਹੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਵਃ
ਜਦ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਵਾਦਕ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾਜਸਿਂਹੇਨ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ ਤੋਰਣਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਮਯਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵੇਖੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹੋਣ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਵਿਕਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਰਤ੍ਨਸਂਚਯਾਨ੍ ਘਟਪਾਤ੍ਰੀਕਟਾਹਾਨਿ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ ਵਰ੍ਧਮਾਨਕਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਬਿਸਤਰੇ, ਆਸਣ, ਸੋਫੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਘੜੇ, ਬਰਤਨ, ਕਟੋਰੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਕਲਸ਼ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਨਹਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਸੌਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ ਯੂਪਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਠਿਤਾਨ੍ ਦਾਰਵਾਨ੍ ਹੇਮਭੂषਿਤਾਨ੍
ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ; ਯਜਨ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੋਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਪਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨ੍ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭੂਰਿਵਰ੍ਚਸਃ ਸ੍ਥਲਜਾ ਜਲਜਾ ਯੇ ਚ ਪਸ਼ਵਃ ਕੇਚਨ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆਏ ਗਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਏਵ ਸਮਾਨੀਤਾਨ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਨृਪਾਃ ਗਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਹਿषੀਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪਿ ਚ
ਉਥੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸਨ: ਗਾਂ, ਮਹਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਉਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ।
ਔਦਕਾਨਿ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਿ ਵਯਾਂਸਿ ਚ ਜਰਾਯੁਜਾਣ੍ਡਜਾਤਾਨਿ ਸ੍ਵੇਦਜਾਨ੍ਯ੍ ਉਦ੍ਭਿਦਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ, ਜਿਹੜੇ ਪੇਟ, ਅੰਡੇ, ਪਸੀਨੇ ਜਾਂ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਯ੍ ਉਪਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਏਵਂ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਸ਼ੁਤੋ ਧਨਧਾਨ੍ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ, ਅਨਾਜ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਜਿਹੜੇ ਪਸ਼ੂ, ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਨृਪਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਚੈਵ ਬਹੁਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਮ੍ ऋਦ੍ਧਿਮਤ੍
ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤਤ੍ਰ ਭੁਞ੍ਜਤਾਮ੍ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਰ੍ ਮੇਘਨਿਰ੍ਘੋषਾਨ੍ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ ਅਥਾਕਰੋਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਬ ਡੋਲ ਵੱਜਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ।
ਵਿਨਨਾਦਾਸਕृਚ੍ ਚਾਪਿ ਦਿਵਸੇ ਦਿਵਸੇ ਗਤੇ ਏਵਂ ਸ ਵਵृਧੇ ਯਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤੁ ਧੀਮਤਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਯਜਨ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਤ੍ਸਰ੍ਗਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਗਤੋਪਮਾਨ੍ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਯਸਸ਼੍ ਚ ਹ੍ਰਦਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਖਾਣੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਦਹੀਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਝੀਲਾਂ ਵੇਖੀਆਂ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪੋ ਹਿ ਸਕਲੋ ਨਾਨਾਜਨਪਦੈਰ੍ ਯੁਤਃ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਮਖੇ
ਸਾਰੀ ਜੰਬੂਦਵੀਪ, ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਯਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਤਤਸ੍ ਤਤਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਾਜਨਂ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਬਹੂਨਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਭਾਂਡਾ ਲੈ ਕੇ, ਚਲੇ ਗਏ—ਕਈ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ਼੍ਰਾਵਿਣਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ਪਰ੍ਯਵੇषਯਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਞ੍ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ, ਚਮਕਦੇ ਮਣੀ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੁਪਾਨਾਨਿ ਪੁਰੁषਾ ਯੇ ऽਨੁਯਾਯਿਨਃ ਤੇ ਵੈ ਨृਪੋਪਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦੁਃ ਸਹ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਸਮੇਤ, ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸਮਾਗਤਾਨ੍ ਵੇਦਵਿਦੋ ਰਾਜ੍ਞਸ਼੍ ਚ ਪृਥਿਵੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾ ਤੇषਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਠੀਕ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।