ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਬਹੁਧਾਨ੍ਯਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤਣ੍ਡੁਲਾਨਾਂ ਚ ਰਾਸ਼ਿਭਿਃ
ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਤੇ ਜੰਗਲੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਚਾਵਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ।
ਗਵ੍ਯਸ੍ਯ ਹਵਿषਃ ਕੁਮ੍ਭੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਘੀ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਪਕਵਾਨ ਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨਾਲ।
ਰਾਜਾਨਃ ਪੂਰਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਯਤ੍ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਭਵੈਃ ਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਸਕਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਯਜਨ ਸਮੱਗਰੀਆਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਪੁਣਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਕੁਸ਼ਲਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਤੇ ਹਰ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ।
ऋषੀਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਹਰ੍षੀਂਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਰ੍षੀਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਾਪਸਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਗृਹਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨ੍ ਯਤੀਂਸ੍ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਪਸਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਨਵਾਸੀ ਤੇ ਯਤੀ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਸ੍ਨਾਤਕਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰੇ ਸਦਾ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਆਚਾਰ੍ਯੋਪਾਧ੍ਯਾਯਵਰਾਨ੍ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਤਪਸਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਸਨਾਤਕ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਗਨਿ-ਹੋਤਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਚੰਗੇ ਆਚਾਰਯ ਤੇ ਉਪਾਧਿਆਇ, ਜੋ ਪਾਠ ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠ ਹਨ।
ਸਦਸ੍ਯਾਞ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਾਂਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਪਾਵਕਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਉਵਾਚ ਸ੍ਵਂ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ ਵਾਜਿਮੇਧਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੁ ਯਜ੍ਞਿਯਮ੍
ਹੁਣ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਹਨ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਚੱਲਣ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਃ ਸ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ ਹृष੍ਟਃ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਦਾ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਯਯੌ ਪੁਰੋਧਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ੍ਥਪਤਿਭਿਃ ਸਹ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਾਨ੍ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ
ਫਿਰ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਥਪਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਚਲਿਆ।
ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਧੀਵਰਗ੍ਰਾਮਂ ਸਪ੍ਰਤੋਲਿਵਿਟਙ੍ਕਿਨਮ੍ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਿਪ੍ਰੋ ऽਸੌ ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਧੀਵਰਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ, ਜਿੱਥੇ ਗਲੀਆਂ ਤੇ ਰਾਹ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਤਸਂਬਾਧਂ ਮਣਿਪ੍ਰਵਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸਦ੍ਮਨਿਭਂ ਰਮ੍ਯਂ ਹੇਮਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਸੈਂਕੜੇ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਕੀਮਤੀ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ।
ਸ੍ਤਮ੍ਭਾਨ੍ ਕਨਕਚਿਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਤੋਰਣਾਨਿ ਬृਹਨ੍ਤਿ ਚ ਯਜ੍ਞਾਯਤਨਦੇਸ਼ੇषੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਜਨ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਸਤੰਭ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜੇ ਰਖੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਬਣਵਾਏ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਸਮੀਯੁषਾਮ੍ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਿਧਿਵਚ੍ ਛਾਲਾਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ, ਲਈ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਈ ਹਾਲ ਬਣਵਾਏ।
ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਰ੍ ਆਯਯੁਰ੍ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਾਃ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਾਨ੍ਯ੍ ਆਦਾਯ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚਾਯਯੁਰ੍ ਉਤ੍ਸਵੇ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ ਕਈ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵੀ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਆਈਆਂ।
ਤੇषਾਂ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਤਾਂ ਸ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਿਬਿਰੇषੁ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਨਦਤਃ ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਦਿਵਿਸ੍ਪृਗ੍ ਅਭਵਦ੍ ਧ੍ਵਨਿਃ
ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਉਥੇ ਧੁਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਆਸਮਾਨ ਤੱਕ ਗਈ।
ਤੇषਾਮ੍ ਅਭ੍ਯਾਗਤਾਨਾਂ ਚ ਸ ਰਾਜਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ਾਯਤਨਾਨਿ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਉਪਚਾਰਤਃ
ਜੋ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਿਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਘਰ ਤੇ ਸੋਣ ਲਈ ਬਿਸਤਰੇ ਦਿੱਤੇ।
ਭੋਜਨਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਾਲੀਕ੍ਸ਼ੁਯਵਗੋਰਸੈਃ ਉਪੇਤ੍ਯ ਨृਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਸ੍ਵਯਂ ਤਦਾ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਦ ਚਾਵ ਨਾਲ ਚੌਲ, ਗੰਨੇ, ਜੌ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤਥਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਬਹਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ ਯੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਵਾਦਕ ਤੇ ਉੱਚ ਜਾਤੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ।
ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਤਾਨ੍ ਅਨੁਯਯੌ ਯਾਵਦ੍ ਆਵਸਥਾਨ੍ ਇਤਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨ ਤੱਕ ਛੱਡ ਕੇ ਆਇਆ।
ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਤੇਜਾ ਦਮ੍ਭਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਲ੍ਪਂ ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨੋ ऽਨ੍ਯੇ ਚ ਯੇ ਤਦਾ
ਉੱਚ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਖੁਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਯਜ੍ਞਵਿਧਿਂ ਰਾਜ੍ਞੇ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਹृष੍ਟਰੋਮਾਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰਾ ਯਜਨ ਵਿਧੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ; ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਵਾਗ੍ਮਿਨੋ ਹੇਤੁਵਾਦਿਭਿਃ ਹੇਤੁਵਾਦਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਆਹੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਜਿਗੀषਵਃ
ਜਦ ਯਜਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਵਾਦਕ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯੇਵ ਵਿਹਿਤਂ ਰਾਜਸਿਂਹੇਨ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ ਤੋਰਣਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਮਯਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵੇਖੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਬਣਾਏ ਹੋਣ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਵਿਕਾਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਰਤ੍ਨਸਂਚਯਾਨ੍ ਘਟਪਾਤ੍ਰੀਕਟਾਹਾਨਿ ਕਲਸ਼ਾਨ੍ ਵਰ੍ਧਮਾਨਕਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਬਿਸਤਰੇ, ਆਸਣ, ਸੋਫੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਘੜੇ, ਬਰਤਨ, ਕਟੋਰੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਕਲਸ਼ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਨਹਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਅਸੌਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ ਯੂਪਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਠਿਤਾਨ੍ ਦਾਰਵਾਨ੍ ਹੇਮਭੂषਿਤਾਨ੍
ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ; ਯਜਨ ਦੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪੋਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਉਪਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਨ੍ ਯਥਾਕਾਲਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭੂਰਿਵਰ੍ਚਸਃ ਸ੍ਥਲਜਾ ਜਲਜਾ ਯੇ ਚ ਪਸ਼ਵਃ ਕੇਚਨ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਰੀਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆਏ ਗਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਏਵ ਸਮਾਨੀਤਾਨ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਨृਪਾਃ ਗਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਹਿषੀਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪਿ ਚ
ਉਥੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਸਨ: ਗਾਂ, ਮਹਿਸੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਉਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ।
ਔਦਕਾਨਿ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਸ਼੍ਵਾਪਦਾਨਿ ਵਯਾਂਸਿ ਚ ਜਰਾਯੁਜਾਣ੍ਡਜਾਤਾਨਿ ਸ੍ਵੇਦਜਾਨ੍ਯ੍ ਉਦ੍ਭਿਦਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਪੰਛੀ, ਜਿਹੜੇ ਪੇਟ, ਅੰਡੇ, ਪਸੀਨੇ ਜਾਂ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਖੇ।