ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਦ੍ਮਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਇਨ੍ਦੀਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਦਸ਼ਨਾਸ੍ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਦੇਹ ਪਤਲੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਟਿਲਾਲਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੀਮਨ੍ਤੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਾਃ ਗ੍ਰੀਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਾਲ੍ਯਦਾਮਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਵੰਕੀਆਂ ਲਟਾਂ ਨਾਲ, ਸੀਂਮਤ 'ਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਗਲ ਦੇ ਗਹਣੇ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਕੁਣ੍ਡਲੈ ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਣਪੂਰੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਦੇਵਯੋषਿਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਰਤਨ ਜੜੇ ਕੁੰਡਲ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਕੰਨ-ਗਹਣੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀਤ।
ਦਿਵ੍ਯਗੀਤਵਰੈਰ੍ ਧਨ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਚ ਪਣਵੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਗੋਮੁਖੈਃ
ਚੰਗੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਧਨਵੰਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਣਵਾ ਤੇ ਗੋਮੁਖ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ ਤਾਃ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੰਡੀ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਮਨਮੋਹਣੇ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮਾਦਿ ਤਥਾਨੇਕਗੀਤਵਾਦ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਾਮੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਵੈਖਾਨਸੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸ੍ਨਾਤਕੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ ਤਪਃਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਯਜ੍ਞਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਭਿਖਸ਼ੂ, ਵਨਵਾਸੀ, ਸਿਧ, ਸਨਾਤਕ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਮੰਤ੍ਰ, ਤਪ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਅਤ੍ਰੈਵਾਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਖੇਤਰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਂ ਪਰਂ ਦੇਵਂ ਪਰਂ ਪਾਰਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਮ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਗਤ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਢਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਸਭ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਜੈ।
ਇਦਂ ਤਨ੍ਮਾਨਸਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਤਂ ਮੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਕਾਯੋ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਹੀ ਉਹ ਮਨ ਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ, ਮਹਾਨ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਨਯਗਰੋਧ ਖੜਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਾਖ੍ਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਗੋਪਿਤਾ ਨ ਚਾਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਥੇ ਇੰਦਰਨੀਲ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ।
ਤਥਾ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮ ਚਾਭ੍ਯੇਤਿ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਜਤਨ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਜਗਤ-ਪਤੀ, ਸੱਚੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ।
ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਦਾਨੈਸ੍ ਤਪੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਹੋਮੈਰ੍ ਧ੍ਯਾਨੈਸ੍ ਤਥਾਰ੍ਚਨੈਃ ਉਪਵਾਸੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਧਿਵਚ੍ ਚਰੇਯਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਹਵਨ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ।
ਅਨਨ੍ਯਮਨਸਾ ਚੈਵ ਤਨ੍ਮਨਾ ਨਾਨ੍ਯਮਾਨਸਃ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਯਤਨਵਿਨ੍ਯਾਸੇ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਂ ਚ ਕਰੋਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਮੈਂ ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਸ਼੍ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਹਰੇਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਥੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਬਣਾਉਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਆਨਾਯ੍ਯ ਗਣਕਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਚਾਰ੍ਯਾਞ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਨ੍ ਭੂਮਿਂ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਰਾਜਾ ਤੁ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਸਾਰੇ ਗਣਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੈਰ੍ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗੈਃ ਅਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਾਸ੍ਤੁਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅਤੇ ਵਾਸਤੁ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸੁਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਦਿਨੇ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਾਸਂਯੋਗੇ ਗ੍ਰਹਾਨੁਕੂਲ੍ਯਸਂਯੁਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਸੁਭ ਮੂਹੂਰਤ 'ਚ, ਚੰਗੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਤਾਰੇ ਦੀ ਜੋੜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਜਯਮਙ੍ਗਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਗੀਤੈਃ ਸੁਮਧੁਰਸ੍ਵਰੈਃ
ਵਿਜੈ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਹਣੇ ਵਾਦਯਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪਲਾਜਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭੈਃ ਸਦੀਪਕੈਃ ਦਦਾਵ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਫੁੱਲ, ਲਾਜ, ਅਕਸ਼ਤ, ਸੁਗੰਧ, ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਵਮ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਆਨਾਯ੍ਯ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਧਿਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰਮ੍ ਉਤ੍ਕਲਾਧਿਪਤਿਂ ਤਥਾ ਕੋਸ਼ਲਾਧਿਪਤਿਂ ਚੈਵ ਤਾਨ੍ ਉਵਾਚ ਤਦਾ ਨृਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਸ਼ੂਰ ਰਾਜਾ, ਉਤਕਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਲਾਰ੍ਥੇ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਲਾਕਰ੍ਮਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਲਈ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮੁੱਖ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਓ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਚਲਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਬਹੁਕਨ੍ਦਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਨਿਰੂਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਾਨੂਨਿ ਚ੍ਛੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਲਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਸਂਵਾਹ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਚ ਸ਼ਕਟੈਰ੍ ਨੌਕਾਭਿਰ੍ ਮਾ ਵਿਲਮ੍ਬਥ
ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਚੌੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਢਲਾਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਚੰਗੇ ਪੱਥਰ ਕੱਟੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਤੇ ਨਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਲਦੀ ਲਿਆਓ।
ਏਵਂ ਗਨ੍ਤੁਂ ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਾਨ੍ ਨृਪਾਨ੍ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ ਪੁਨਰ੍ ਏਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਾਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ ਸਪੁਰੋਹਿਤਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਾਕ ਦਿੱਤਾ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਦੂਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਮਮਾਜ੍ਞਾਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤੁ ਵੈ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤਾਨ੍ ਸੁਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ
ਦੂਤ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣਾਉਣ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਰਾਜੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਵਣ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਪਾਦਾਤੈਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯੈਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤੈਃ ਗਚ੍ਛਤ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਓ।
ਏਵਂ ਦੂਤਾਃ ਸਮਾਜ੍ਞਾਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਨृਪਾਨ੍ ਊਚੁਰ੍ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਭੂਪਤੇਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੂਤ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਭੂਪਤੀ ਦੇ ਵਾਕ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਦੂਤਾਨਾਂ ਵਚਨਂ ਨृਪਾਃ ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਾਃ
ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਵਾਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਯੇ ਨृਪਾਃ ਸਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਯੇ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਚ ਉਤ੍ਤਰਾਪਥਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਤੋਂ, ਦੱਖਣ ਤੋਂ, ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਰਾਸਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਤ੍ਯਨ੍ਤਵਾਸਿਨੋ ਯੇ ऽਪਿ ਯੇ ਚ ਸਂਨਿਧਿਵਾਸਿਨਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਕੇਚਿਤ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਜੋ ਸਰਹੱਦਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਜੋ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਜੋ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ—ਜੋ ਵੀ ਸਨ।