ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸੁਸਸ੍ਯਾਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਥੇ ਉਪਜਾਊ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਪੂਰ੍ਣਵਦਨਾ ਮਾਲਾਦਾਮਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਵੇਦਪੂਰ੍ਣਮੁਖਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸषਡਙ੍ਗਪਦਕ੍ਰਮਾਃ
ਤਾਂਬੂਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮੂੰਹ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੈਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਪਦਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਔਪਾਸਨਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਕੁਝ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਕੁਝ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਕਰਦੇ, ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਨੀ।
ਚਤ੍ਵਾਰੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ ਸਭਾਮਣ੍ਡਲਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਚੌਂਕਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਸਭਾ ਮੰਡਲਾਂ, ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵੇਦਾਃ ਸਾਙ੍ਗਾਃ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਕਾਵ੍ਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਜਨੈਃ
ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਕਾਵਿ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ ਤਦ੍ਦੇਸ਼ਵਾਸਿਨ੍ਯੋ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਣੋਪੇਤਾ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼੍ਰੋਣਿਮਣ੍ਡਲਾਃ
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰੋਰੁਹਮੁਖਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਸ੍ਤਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਮਲ ਵਰਗੇ, ਰੰਗ ਸਾਵਲਾ, ਚਿਹਰਾ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਵਲਯਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ ਕਦਲੀਗਰ੍ਭਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਪਦ੍ਮਕਿਞ੍ਜਲ੍ਕਸਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਿਮ੍ਬਾਧਰਪੁਟਾਃ ਕਾਨ੍ਤਾਃ ਕਰ੍ਣਾਨ੍ਤਾਯਤਲੋਚਨਾਃ ਸੁਮੁਖਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਹਾਵਭਾਵਾਵਨਾਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਪੱਕੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜੋ ਕੰਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਦ੍ਮਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਇਨ੍ਦੀਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਦਸ਼ਨਾਸ੍ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਦੇਹ ਪਤਲੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਟਿਲਾਲਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੀਮਨ੍ਤੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਾਃ ਗ੍ਰੀਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਾਲ੍ਯਦਾਮਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਵੰਕੀਆਂ ਲਟਾਂ ਨਾਲ, ਸੀਂਮਤ 'ਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਗਲ ਦੇ ਗਹਣੇ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਕੁਣ੍ਡਲੈ ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਣਪੂਰੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਦੇਵਯੋषਿਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਰਤਨ ਜੜੇ ਕੁੰਡਲ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਕੰਨ-ਗਹਣੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀਤ।
ਦਿਵ੍ਯਗੀਤਵਰੈਰ੍ ਧਨ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਚ ਪਣਵੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਗੋਮੁਖੈਃ
ਚੰਗੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਧਨਵੰਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਣਵਾ ਤੇ ਗੋਮੁਖ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ ਤਾਃ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੰਡੀ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਮਨਮੋਹਣੇ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮਾਦਿ ਤਥਾਨੇਕਗੀਤਵਾਦ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਾਮੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਵੈਖਾਨਸੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸ੍ਨਾਤਕੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ ਤਪਃਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਯਜ੍ਞਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਭਿਖਸ਼ੂ, ਵਨਵਾਸੀ, ਸਿਧ, ਸਨਾਤਕ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਮੰਤ੍ਰ, ਤਪ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਅਤ੍ਰੈਵਾਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਖੇਤਰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਂ ਪਰਂ ਦੇਵਂ ਪਰਂ ਪਾਰਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਮ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਗਤ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਢਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਸਭ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਜੈ।
ਇਦਂ ਤਨ੍ਮਾਨਸਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਤਂ ਮੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਕਾਯੋ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਹੀ ਉਹ ਮਨ ਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ, ਮਹਾਨ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਨਯਗਰੋਧ ਖੜਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਾਖ੍ਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੇਨ ਗੋਪਿਤਾ ਨ ਚਾਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਥੇ ਇੰਦਰਨੀਲ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ।
ਤਥਾ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾ ਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਮ ਚਾਭ੍ਯੇਤਿ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਜਤਨ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਜਗਤ-ਪਤੀ, ਸੱਚੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ।
ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਦਾਨੈਸ੍ ਤਪੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਹੋਮੈਰ੍ ਧ੍ਯਾਨੈਸ੍ ਤਥਾਰ੍ਚਨੈਃ ਉਪਵਾਸੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਧਿਵਚ੍ ਚਰੇਯਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਹਵਨ, ਧਿਆਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਨਿਭਾਵਾਂਗਾ।
ਅਨਨ੍ਯਮਨਸਾ ਚੈਵ ਤਨ੍ਮਨਾ ਨਾਨ੍ਯਮਾਨਸਃ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਯਤਨਵਿਨ੍ਯਾਸੇ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਂ ਚ ਕਰੋਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਮੈਂ ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਸ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਸ਼੍ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਰ੍ਥਂ ਹਰੇਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਥੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਬਣਾਉਟ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਆਨਾਯ੍ਯ ਗਣਕਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਚਾਰ੍ਯਾਞ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਾਰਗਾਨ੍ ਭੂਮਿਂ ਸਂਸ਼ੋਧ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਰਾਜਾ ਤੁ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ
ਸਾਰੇ ਗਣਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ ਜ੍ਞਾਨਸਂਪਨ੍ਨੈਰ੍ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗੈਃ ਅਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਾਸ੍ਤੁਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਵੇਦ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਅਤੇ ਵਾਸਤੁ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਸੁਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਦਿਨੇ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਤਾਰਾਸਂਯੋਗੇ ਗ੍ਰਹਾਨੁਕੂਲ੍ਯਸਂਯੁਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ ਸੁਭ ਮੂਹੂਰਤ 'ਚ, ਚੰਗੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ-ਤਾਰੇ ਦੀ ਜੋੜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਜਯਮਙ੍ਗਲਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਗੀਤੈਃ ਸੁਮਧੁਰਸ੍ਵਰੈਃ
ਵਿਜੈ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਹਣੇ ਵਾਦਯਾਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ,
ਪੁष੍ਪਲਾਜਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੂਰ੍ਣਕੁਮ੍ਭੈਃ ਸਦੀਪਕੈਃ ਦਦਾਵ੍ ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਫੁੱਲ, ਲਾਜ, ਅਕਸ਼ਤ, ਸੁਗੰਧ, ਪੂਰੇ ਘੜੇ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ।