ਅਨਨ੍ਤਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਧਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਅਨੰਤਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਸਵਰਗਦਵਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਦਧੇਰ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਏਵ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਤਰਪਣ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਵਰਨੇ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਚੈਵ ਮਹਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਥੈਵ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਹਲਿਨਃ ਪਰ੍ਵਯਾਤ੍ਰਾਫਲਂ ਤਥਾ
ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ, ਵੱਡਾ ਜੈਸ਼ਠ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਲਧਾਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਤੇ ਪਰਵ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਉਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਨਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯੈ ਸ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਰਨੀ, ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਦੇਵ ਕਥਾਸ਼ੇषਂ ਮਹੀਪਤੇਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇਃ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ੍ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਨਦੀ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਾਦਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤ੍ਰੋਪਲੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਨਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ, 'ਸਵਿੱਤ੍ਰੋਪਲਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਗਙ੍ਗਾਤੁਲ੍ਯਾ ਮਹਾਸ੍ਰੋਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਣਵਗਾਮਿਨੀ ਮਹਾਨਦੀਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ, ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ, 'ਮਹਾਨਦੀ' ਨਾਮ ਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਰ੍ ਗਰ੍ਭਂ ਗਤਾਵਰ੍ਤਾਤਿਸ਼ੋਭਿਤਾ ਉਭਯੋਸ੍ ਤਟਯੋਰ੍ ਯਸ੍ਯਾ ਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਘੁੰਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸੁਸਸ੍ਯਾਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਥੇ ਉਪਜਾਊ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਪੂਰ੍ਣਵਦਨਾ ਮਾਲਾਦਾਮਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਵੇਦਪੂਰ੍ਣਮੁਖਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸषਡਙ੍ਗਪਦਕ੍ਰਮਾਃ
ਤਾਂਬੂਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮੂੰਹ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੈਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਪਦਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਔਪਾਸਨਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਕੁਝ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਕੁਝ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਕਰਦੇ, ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਨੀ।
ਚਤ੍ਵਾਰੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ ਸਭਾਮਣ੍ਡਲਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਚੌਂਕਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਸਭਾ ਮੰਡਲਾਂ, ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵੇਦਾਃ ਸਾਙ੍ਗਾਃ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਕਾਵ੍ਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਜਨੈਃ
ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਕਾਵਿ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ ਤਦ੍ਦੇਸ਼ਵਾਸਿਨ੍ਯੋ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਣੋਪੇਤਾ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼੍ਰੋਣਿਮਣ੍ਡਲਾਃ
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰੋਰੁਹਮੁਖਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਸ੍ਤਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਮਲ ਵਰਗੇ, ਰੰਗ ਸਾਵਲਾ, ਚਿਹਰਾ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਵਲਯਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ ਕਦਲੀਗਰ੍ਭਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਪਦ੍ਮਕਿਞ੍ਜਲ੍ਕਸਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਿਮ੍ਬਾਧਰਪੁਟਾਃ ਕਾਨ੍ਤਾਃ ਕਰ੍ਣਾਨ੍ਤਾਯਤਲੋਚਨਾਃ ਸੁਮੁਖਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਹਾਵਭਾਵਾਵਨਾਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਪੱਕੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜੋ ਕੰਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪਦ੍ਮਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਇਨ੍ਦੀਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਦਸ਼ਨਾਸ੍ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਪਰਾਃ
ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਦੇਹ ਪਤਲੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਟਿਲਾਲਕਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸੀਮਨ੍ਤੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਾਃ ਗ੍ਰੀਵਾਭਰਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮਾਲ੍ਯਦਾਮਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਵੰਕੀਆਂ ਲਟਾਂ ਨਾਲ, ਸੀਂਮਤ 'ਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਗਲ ਦੇ ਗਹਣੇ ਤੇ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਕੁਣ੍ਡਲੈ ਰਤ੍ਨਸਂਯੁਕ੍ਤੈਃ ਕਰ੍ਣਪੂਰੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਦੇਵਯੋषਿਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਰਤਨ ਜੜੇ ਕੁੰਡਲ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਕੰਨ-ਗਹਣੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਦੇਵੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀਤ।
ਦਿਵ੍ਯਗੀਤਵਰੈਰ੍ ਧਨ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਚ ਪਣਵੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਗੋਮੁਖੈਃ
ਚੰਗੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਧਨਵੰਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਦਿਵਿਆ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਪਣਵਾ ਤੇ ਗੋਮੁਖ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ ਤਾਃ ਸਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੰਡੀ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਤੇ ਹੋਰ ਮਨਮੋਹਣੇ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਮਾਦਿ ਤਥਾਨੇਕਗੀਤਵਾਦ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਾਮੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਵੈਖਾਨਸੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਸ੍ਨਾਤਕੈਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧੈਸ੍ ਤਪਃਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਯਜ੍ਞਸਿਦ੍ਧੈਰ੍ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਭਿਖਸ਼ੂ, ਵਨਵਾਸੀ, ਸਿਧ, ਸਨਾਤਕ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਮੰਤ੍ਰ, ਤਪ ਤੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦਦृਸ਼ੇ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਅਤ੍ਰੈਵਾਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਖੇਤਰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਂ ਪਰਂ ਦੇਵਂ ਪਰਂ ਪਾਰਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਮ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਜਗਤ ਦਾ ਗੁਰੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੰਢਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਸਭ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਜੈ।
ਇਦਂ ਤਨ੍ਮਾਨਸਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਜ੍ਞਾਤਂ ਮੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਕਾਯੋ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਹੀ ਉਹ ਮਨ ਦਾ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ, ਮਹਾਨ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਨਯਗਰੋਧ ਖੜਾ ਹੈ।