ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵਲ੍ਲਿਕੈਰ੍ ਦੇਵਿ ਜਾਤਰੂਪਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ ਯਮਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਬੇਲੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਾਲੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਲੁਪ੍ਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੀਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ—
ਯੋ ਭੂਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ ਤਸ੍ਯੈ ਭਗਵਾਨ੍ ਪੁਰਾ
ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਗਮਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਸਾਦਕਰਣਂ ਤਥਾ
ਇੰਦਰਦੁਯੁਮਨ ਦਾ ਜਾਣਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੇਖਣਾ, ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਤੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ—
ਹਯਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜਨਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਏਵ ਚ ਲਵਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਥਾ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਨਾ, ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲੱਕੜ ਵੇਖਣਾ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਰਾਜਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਸ੍ ਤੁ ਯਥਾਵਰ੍ਣਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਵਰਣੀ।
ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਭੁਵਨੋਤ੍ਤਮੇ ਯਾਤ੍ਰਾਕਾਲੇ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਕਲ੍ਪਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਉੱਚੀ ਭਵਨ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਲਪ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਃ
ਮਾਰਕੰਡੇ ਦੀ ਕਥਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ — ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਟਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਬਲਦੇਵਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਵਟ ਵ੍ਰੱਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਵਰਨੇ ਵਾਲੇ, ਬਲਦੇਵ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ, ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਧਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਅਨੰਤਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਸਵਰਗਦਵਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਦਧੇਰ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਏਵ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਤਰਪਣ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਵਰਨੇ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਚੈਵ ਮਹਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਥੈਵ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਹਲਿਨਃ ਪਰ੍ਵਯਾਤ੍ਰਾਫਲਂ ਤਥਾ
ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ, ਵੱਡਾ ਜੈਸ਼ਠ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਲਧਾਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਤੇ ਪਰਵ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਉਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਨਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯੈ ਸ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਰਨੀ, ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਦੇਵ ਕਥਾਸ਼ੇषਂ ਮਹੀਪਤੇਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇਃ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ੍ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਨਦੀ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਾਦਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤ੍ਰੋਪਲੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਨਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ, 'ਸਵਿੱਤ੍ਰੋਪਲਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਗਙ੍ਗਾਤੁਲ੍ਯਾ ਮਹਾਸ੍ਰੋਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਣਵਗਾਮਿਨੀ ਮਹਾਨਦੀਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ, ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ, 'ਮਹਾਨਦੀ' ਨਾਮ ਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਰ੍ ਗਰ੍ਭਂ ਗਤਾਵਰ੍ਤਾਤਿਸ਼ੋਭਿਤਾ ਉਭਯੋਸ੍ ਤਟਯੋਰ੍ ਯਸ੍ਯਾ ਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਘੁੰਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸੁਸਸ੍ਯਾਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਥੇ ਉਪਜਾਊ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਮ੍ਬੂਲਪੂਰ੍ਣਵਦਨਾ ਮਾਲਾਦਾਮਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਵੇਦਪੂਰ੍ਣਮੁਖਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸषਡਙ੍ਗਪਦਕ੍ਰਮਾਃ
ਤਾਂਬੂਲ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮੂੰਹ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੈਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਪਦਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਔਪਾਸਨਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾ ਯਜ੍ਵਾਨੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
ਕੁਝ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਕੁਝ ਉਪਾਸਨਾ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਕਰਦੇ, ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਨੀ।
ਚਤ੍ਵਾਰੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ ਸਭਾਮਣ੍ਡਲਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ
ਚੌਂਕਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਸਭਾ ਮੰਡਲਾਂ, ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ,
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵੇਦਾਃ ਸਾਙ੍ਗਾਃ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਕਾਵ੍ਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕਥਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਚ ਮਹਾਜਨੈਃ
ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੇ ਕਾਵਿ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ ਤਦ੍ਦੇਸ਼ਵਾਸਿਨ੍ਯੋ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ ਸਂਪੂਰ੍ਣਲਕ੍ਸ਼ਣੋਪੇਤਾ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼੍ਰੋਣਿਮਣ੍ਡਲਾਃ
ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ, ਚੌੜੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਸਰੋਰੁਹਮੁਖਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਸ੍ਤਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਚਾਰੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਮਲ ਵਰਗੇ, ਰੰਗ ਸਾਵਲਾ, ਚਿਹਰਾ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਭਰੀਆਂ ਤੇ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਵਲਯਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ ਕਦਲੀਗਰ੍ਭਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਪਦ੍ਮਕਿਞ੍ਜਲ੍ਕਸਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਿਮ੍ਬਾਧਰਪੁਟਾਃ ਕਾਨ੍ਤਾਃ ਕਰ੍ਣਾਨ੍ਤਾਯਤਲੋਚਨਾਃ ਸੁਮੁਖਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਕੇਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਹਾਵਭਾਵਾਵਨਾਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਪੱਕੇ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਜੋ ਕੰਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।