ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਕੂਟਸ੍ਥਮ੍ ਅਚਲਂ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਜ੍ਯੋਤੀਰੂਪਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ, ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਟੱਲ, ਅਡੋਲ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਕਮਣ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਾਵਾਭਾਵਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਵ੍ਯਾਪਿਨਂ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਮ੍ ਨਮਸ੍ਯਾਮਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਂ ਸੁਖਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਹ ਭਾਵ ਤੇ ਅਭਾਵ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ ਤੁ ਪੁਰਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸਂਨਿਧੌ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਣਾਮਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਵੱਡੇ ਬੋਹੜ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪ੍ਰਣਤਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਦੇਵਿ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ ਅਹਮ੍ ਅਨ੍ਤਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਿਵਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ, ਅੰਤਕ, ਉਸਤਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਦੇਵੋਤ੍ਤਮੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ੍ਤੁਤਵਾਨ੍ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਤ੍ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਵੀਹਿ ਮੇ
ਹੇ ਵੈਵਸਵਤ, ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ? ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਆਯਤਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਮਯੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੀ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਉਥੇ ਨੀਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਭਾਵੇਨੈਕੇਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਖ੍ਯਂ ਭਵਨਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿष੍ਕਾਮਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਹ ਮੂਰਤੀ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਕਾਗ੍ਰ ਭਾਵ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, 'ਚਿੱਟਾ' ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਵ੍ਯਾਪਾਰਮ੍ ਅਰਿਸੂਦਨ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸੁਮਹਾਦੇਵ ਸਂਹਰ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿਭੋ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਵੱਡੇ ਦੇਵ, ਮਾਲਕ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਲਵੋ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਏਤਦ੍ ਉਵਾਚ ਹ ਯਮ ਤਾਂ ਗੋਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਿਕਤਾਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਇਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਤਤਃ ਸਾ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਦੇਵਿ ਵਲ੍ਲਿਭਿਰ੍ ਗੋਪਿਤਾ ਮਯਾ ਯਥਾ ਤਤ੍ਰ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਬੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਣ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਵਲ੍ਲਿਕੈਰ੍ ਦੇਵਿ ਜਾਤਰੂਪਪਰਿਚ੍ਛਦੈਃ ਯਮਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ੍ਵਾਂ ਪੁਰੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਬੇਲੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਾਲੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਲੁਪ੍ਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਂ ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੀਲੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੁਕਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ—
ਯੋ ਭੂਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ ਤਸ੍ਯੈ ਭਗਵਾਨ੍ ਪੁਰਾ
ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਾਪਰਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਗਮਨਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਥਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਸਾਦਕਰਣਂ ਤਥਾ
ਇੰਦਰਦੁਯੁਮਨ ਦਾ ਜਾਣਾ, ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੇਖਣਾ, ਉਸ ਥਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਤੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣਾ—
ਹਯਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜਨਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਏਵ ਚ ਲਵਣਸ੍ਯੋਦਧੇਸ੍ ਤੀਰੇ ਕਾष੍ਠਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਥਾ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਨਾ, ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲੱਕੜ ਵੇਖਣਾ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਰਾਜਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਯਾਸ੍ ਤੁ ਯਥਾਵਰ੍ਣਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ, ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਵਰਣੀ।
ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਭੁਵਨੋਤ੍ਤਮੇ ਯਾਤ੍ਰਾਕਾਲੇ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਕਲ੍ਪਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤਥਾ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਉੱਚੀ ਭਵਨ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਲਪ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਃ
ਮਾਰਕੰਡੇ ਦੀ ਕਥਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ — ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਟਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਬਲਦੇਵਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਵਟ ਵ੍ਰੱਖ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਦੋਵੇਂ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਵਰਨੇ ਵਾਲੇ, ਬਲਦੇਵ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਰਸਿਂਹਸ੍ਯ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਸਂਕੀਰ੍ਤਨਂ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮਹਿਮਾ, ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪਾਠ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗੁਣਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਧਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਅਨੰਤਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਸ਼੍ਵੇਤਮਾਧਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਸਵਰਗਦਵਾਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਦਧੇਰ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਏਵ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਤਰਪਣ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਇੰਦਰਦੁਯਮਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਵਰਨੇ ਵਾਲੇ।
ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਚੈਵ ਮਹਾਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤਥੈਵ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਹਲਿਨਃ ਪਰ੍ਵਯਾਤ੍ਰਾਫਲਂ ਤਥਾ
ਪੰਜ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ, ਵੱਡਾ ਜੈਸ਼ਠ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹਲਧਾਰੀ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਤੇ ਪਰਵ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਉਥੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਨਂ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਿਤਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯੈ ਸ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਰਨੀ, ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਦੇਵ ਕਥਾਸ਼ੇषਂ ਮਹੀਪਤੇਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਚਕਾਰ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ; ਉਸ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਸਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਕृਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਭੂਪਤੇਃ
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਪਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਰਿਤਸ੍ ਤਥਾ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ।
ਨਦੀ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਪਾਦਵਿਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸ੍ਵਿਤ੍ਤ੍ਰੋਪਲੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਨਦੀ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ, 'ਸਵਿੱਤ੍ਰੋਪਲਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਗਙ੍ਗਾਤੁਲ੍ਯਾ ਮਹਾਸ੍ਰੋਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਣਵਗਾਮਿਨੀ ਮਹਾਨਦੀਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਾ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ, ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀ, ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ, 'ਮਹਾਨਦੀ' ਨਾਮ ਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯੋਦਧੇਰ੍ ਗਰ੍ਭਂ ਗਤਾਵਰ੍ਤਾਤਿਸ਼ੋਭਿਤਾ ਉਭਯੋਸ੍ ਤਟਯੋਰ੍ ਯਸ੍ਯਾ ਗ੍ਰਾਮਾਸ਼੍ ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਘੁੰਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।