ਆਹਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਹਯਮੇਧਾਦਿਕृਤ੍ ਤਥਾ ਦਾਨੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੈਸ੍ ਤਪੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ, ਹੇਮੈਧ ਯਜਨ ਸਮੇਤ, ਕਰਦਾ ਸੀ; ਦਾਨ, ਯਜਨ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗਜਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਚ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਯਾਗੇ ਯਾਗੇ ਮਹਾਧਨਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ, ਮਣੀ, ਮੋਤੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਬੜੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕਮ੍ਬਲਾਜਿਨਵਾਸਸਾਮ੍ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਉੱਤਮ ਕੰਬਲਾਂ, ਚਮੜੇ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਰਤਨਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਧਨੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਮਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍ ਕਥਮ੍ ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ: 'ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਹਰਿ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ?'
ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਨ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਆਗਮਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਤੰਤਰ, ਆਗਮਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜ਼ਿਕਰ, ਮਹਾਂਕਾਵੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਿਯਮਾਨ੍ ऋषਿਭਾषਿਤਾਨ੍ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਨਿਯਮ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗੁਰੁਂ ਸਂਸੇਵ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਆਧਾਯ ਪਰਮਾਂ ਕਾष੍ਠਾਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ ਅਤੀਤਸ੍ ਤੁ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਦੇ ਅਟੱਲ ਸਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਭਟਕਣ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਥਮ੍ ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਨਾਤਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ?
ਵਨਮਾਲਾਵृਤੋਰਸ੍ਕਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸੋਰਃਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਮੁਕੁਟਾਙ੍ਗਦਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ, ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਮਕੁਟ ਤੇ ਅੰਗਦਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ।
ਸ੍ਵਪੁਰਾਤ੍ ਸ ਤੁ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤ ਉਜ੍ਜਯਿਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਭृਤ੍ਯਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਉੱਜੈਨੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ।
ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤੁ ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਰਥਿਨਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ ਰਥੈਰ੍ ਵਿਮਾਨਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸੇਵਿਤੈਃ
ਸਾਰੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਥ ਆਕਾਸ਼ੀ ਵਾਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਝੰਡਿਆਂ ਤੇ ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਸਾਦਿਨਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਸਤੋਮਰਪਾਣਯਃ ਅਸ਼੍ਵੈਃ ਪਵਨਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤੁ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਸਾਰੇ ਘੋੜਸਵਾਰ ਵੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਬਰਛੇ ਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ।
ਹਿਮਵਤ੍ਸਂਭਵੈਰ੍ ਮਤ੍ਤੈਰ੍ ਵਾਰਣੈਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮੈਃ ਈषਾਦਨ੍ਤੈਃ ਸਦਾ ਮਤ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡੈਃ षष੍ਟਿਹਾਯਨੈਃ
ਹਿਮਾਚਲ ਤੋਂ ਆਏ, ਮਸਤ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਵਕਰੀ ਸੂੰਡ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਸਤ ਤੇ ਤੀਖੇ, ਸਠ ਸਾਲ ਦੇ ਹਾਥੀ,
ਹੇਮਕਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਪਤਾਕੈਰ੍ ਘਣ੍ਟਾਰਵਵਿਭੂषਿਤੈਃ ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ ਚ ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਗਜਯੁਦ੍ਧਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਵਚ, ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੰਗੀਤ, ਸਾਰੇ ਹਾਥੀ-ਯੋਧੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਅਸਂਖ੍ਯੇਯਾਸ਼੍ ਚ ਪਾਦਾਤਾ ਧਨੁष੍ਪ੍ਰਾਸਾਸਿਪਾਣਯਃ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਅਣਗਿਣਤ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ, ਧਨੁ, ਬਰਛੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਮਾਲਾ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਸੁਗੰਧ ਲਗਾ ਕੇ,
ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ ਚ ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਵਾਨੋ ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਦਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮਲਾਲਸਾਃ
ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ, ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਨਿਵਾਸਿਨ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ ਬਿਮ੍ਬੌष੍ਠਚਾਰੁਦਸ਼ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ, ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ ਹੋਠ, ਸੋਹਣੇ ਦੰਦ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ,
ਦਿਵ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਾਃ ਸ਼ਰਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਦੇਵਤਮ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਦੇਵਤਮ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ, ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸ਼ਰਤ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ,
ਸੁਮਧ੍ਯਮਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਵੇषਾਸ਼੍ ਚਾਰੁਕਰ੍ਣਾਲਕਾਞ੍ਚਿਤਾਃ ਤਾਮ੍ਬੂਲਰਞ੍ਜਿਤਮੁਖਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਸ਼੍ ਚ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ, ਸੋਹਣੀ ਪੋਸ਼ਾਕ, ਸੋਹਣੇ ਘੁੰਮਾਏ ਵਾਲ, ਤਾਂਬੂਲ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਮੂੰਹ, ਸਾਰੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ,
ਯਾਨੈਰ੍ ਉਚ੍ਚਾਵਚੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਰ੍ ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਭੂषਿਤੈਃ ਉਪਗੀਯਮਾਨਾਸ੍ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗਾਯਨੈਃ ਸ੍ਤੁਤਿਪਾਠਕੈਃ
ਉੱਚੇ-ਨੀਵੇਂ, ਚਮਕਦੇ, ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ, ਸਾਰੇ ਗਾਇਕ ਤੇ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।
ਵੇष੍ਟਿਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਹਸ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ ਚ ਤਂ ਨृਪਮ੍
ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੰਬੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਵੀ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ।
ਵਣਿਗ੍ਗ੍ਰਾਮਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਨਾਪੁਰਨਿਵਾਸਿਨਃ ਧਨੈ ਰਤ੍ਨੈਃ ਸੁਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਸਦਾਰਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਪਾਰੀ ਗਰਾਮ ਤੇ ਜਥੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਆਪਣੀ ਧਨ, ਰਤਨ ਤੇ ਸੋਨਾ ਨਾਲ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ,
ਅਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਾਮ੍ਬੂਲਪਣ੍ਯਜੀਵਿਨਃ ਤृਣਵਿਕ੍ਰਯਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਾष੍ਠਵਿਕ੍ਰਯਕਾਰਕਾਃ
ਹਥਿਆਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂਬੂਲ ਵੇਚ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਘਾਹ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਲੱਕੜ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ,
ਰਙ੍ਗੋਪਜੀਵਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਂਸਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ ਤਥਾ ਤੈਲਵਿਕ੍ਰਯਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਕਾਸ੍ ਤਥਾ
ਰੰਗਮੰਚ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਲ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਕਪੜੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ,
ਫਲਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ ਚੈਵ ਪਤ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ ਤਥਾ ਤਥਾ ਜਵਸਹਾਰਾਸ਼੍ ਚ ਰਜਕਾਸ਼੍ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਫਲ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਪੱਤੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਧੋਬੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 'ਚ,
ਗੋਪਾਲਾ ਨਾਪਿਤਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸੂਚਕਾਃ ਮੇषਪਾਲਾਸ਼੍ ਚਾਜਪਾਲਾ ਮृਗਪਾਲਾਸ਼੍ ਚ ਹਂਸਕਾਃ
ਗੋਪਾਲ, ਨਾਈ, ਹੋਰ ਕਪੜੇ ਸਿਉਣ ਵਾਲੇ, ਭੇਡ ਤੇ ਬਕਰੀ ਚਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਹਿਰਣਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਹੰਸਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ,
ਧਾਨ੍ਯਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਕ੍ਤੁਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਗੁਡਵਿਕ੍ਰਯਿਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥਾ ਲਵਣਜੀਵਿਨਃ
ਅਨਾਜ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਤੂ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਗੁੜ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਲੂਣ ਵੇਚ ਕੇ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ,
ਗਾਯਨਾ ਨਰ੍ਤਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਙ੍ਗਲਪਾਠਕਾਃ ਸ਼ੈਲੂषਾਃ ਕਥਕਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਗਾਇਕ, ਨਰਤਕ, ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ।