ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਯੋਗਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਪਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਵਾਮਿਨਾਮਾਸੌ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੋ ਹਰਿਃ
ਉੱਥੇ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ, ਸਵਾਮੀ, ਹਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਕੁਲਸਂਯੁਤਃ ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਇਕੀਸ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧੇਨ ਕਾਮਗੇਨਾਸ੍ਥਿਰੇਣ ਚ ਉਪਗੀਯਮਾਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕੋ ਗਤਜ੍ਵਰਃ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਤ੍ ਸੁਰੂਪਃ ਸੁਭਗਃ ਸੁਖੀ
ਉਹ ਅਨੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਕਾਲੇਨਾਗਤ੍ਯ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਹੀਤਲੇ ਪ੍ਰਵਰੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੇਹੇ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਵਾਮਿਨਾਮਾਨਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਯੋਗ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਵਿਸ਼ਨੁ 'ਵਿਕ੍ਰਮਸਵਾਮੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਫਲਂ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਲਭੇਤ੍ ਅਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।
ਮਾਤਰਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਏਵਂ ਸਾ ਨਗਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਰਾਜਸਿਂਹੇਨ ਪਾਲਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਰਾਜਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਸਵਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਮਰਾਵਤੀ ਪੁਰਾष੍ਟਾਦਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਚਤੁष੍ਪਥਾ
ਉਹ ਨਗਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ, ਅਠਾਰਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਚੌਕਾਂ ਵਾਲੀ।
ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਘੋषਨਿਨਦਾ ਸਿਦ੍ਧਸਂਗਮਭੂषਿਤਾ ਵਿਦ੍ਯਾਵਦ੍ਗਣਭੂਯਿष੍ਠਾ ਵੇਦਨਿਰ੍ਘੋषਨਾਦਿਤਾ
ਉਹ ਨਗਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਕਾਵ੍ਯਾਲਾਪਕਥਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮਹਾਂਕਾਵੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਤੇ ਕਵਿਤਾ-ਕਥਾਵਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਗੁਣਾਢ੍ਯਾ ਸਾ ਤਦੁਯਿਨੀ?? ਸਮੁਦਾਹृਤਾ ਯਸ੍ਯਾਂ ਰਾਜਾਭਵਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦੁਮਨੋ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ ਨृਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਾਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਇਵੌਰਸਾਨ੍
ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਕਰਃ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮਝਦਾਰ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਞ੍ ਸ਼ੀਲਵਾਨ੍ ਦਾਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ ਆਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਤੇਜੋਭੀ ਰੂਪੈਰ੍ ਆਸ਼੍ਵਿਨਯੋਰ੍ ਇਵ
ਉਹ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਸੁਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਸ਼ਾਰਦੇਨ੍ਦੁਰ੍ ਇਵਾਭਾਤਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ।
ਆਹਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਹਯਮੇਧਾਦਿਕृਤ੍ ਤਥਾ ਦਾਨੈਰ੍ ਯਜ੍ਞੈਸ੍ ਤਪੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭੂਪਤਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ, ਹੇਮੈਧ ਯਜਨ ਸਮੇਤ, ਕਰਦਾ ਸੀ; ਦਾਨ, ਯਜਨ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੁਵਰ੍ਣਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਗਜਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਚ ਭੂਪਤਿਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਯਾਗੇ ਯਾਗੇ ਮਹਾਧਨਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ, ਮਣੀ, ਮੋਤੀ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ ਬੜੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕਮ੍ਬਲਾਜਿਨਵਾਸਸਾਮ੍ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ, ਉੱਤਮ ਕੰਬਲਾਂ, ਚਮੜੇ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਰਤਨਾਂ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਧਨੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੇਯਂ ਮਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹਰਿਮ੍ ਕਥਮ੍ ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ: 'ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਹਰਿ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ?'
ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਨ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਆਗਮਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਤੰਤਰ, ਆਗਮਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜ਼ਿਕਰ, ਮਹਾਂਕਾਵੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ।
ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਿਯਮਾਨ੍ ऋषਿਭਾषਿਤਾਨ੍ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਿ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਧਰਮ-ਸ਼ਾਸਤਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਨਿਯਮ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗੁਰੁਂ ਸਂਸੇਵ੍ਯ ਯਤ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਵੇਦਪਾਰਗਾਨ੍ ਆਧਾਯ ਪਰਮਾਂ ਕਾष੍ਠਾਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਸੁਦੇਵਾਖ੍ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ ਅਤੀਤਸ੍ ਤੁ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਾਮ ਦੇ ਅਟੱਲ ਸਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਭਟਕਣ ਤੇ ਅਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਥਮ੍ ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸਨਾਤਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਾਂ?