ਵਿਵਿਧੈਃ ਪਾਦਪੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ ਉਦ੍ਯਾਨੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ ਤਥਾ ਜਲਸ੍ਥਲਚਰੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਹਗੈਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਵਧਿष੍ਠਿਤੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਾਗਾਂ, ਤੇ ਜਲ-ਥਲ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ,
ਦੇਵਤਾਯਤਨੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾ ਸਾ ਮਹਾਪੁਰੀ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰਿਸ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਦਿਵਯ ਦੇਵ ਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਿਤ ਹੈ; ਉਥੇ ਭਗਵਾਨ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਿਵਕੁਣ੍ਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੇ
ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਸ਼ਿਵਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਹੈ,
ਦੇਵਾਨ੍ ਪਿਤॄਨ੍ ऋषੀਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਬੁਧਃ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਲਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਂਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਧੌਤਵਾਸਾ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਨਾਨੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ ਧੂਪੈਰ੍ ਦੀਪੈਸ਼੍ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ, ਸਾਫ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ ਉਪਹਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਨृਤ੍ਯੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਭੋਜਨ, ਭੇਟ, ਗੀਤ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਨ੍ਰਿਤ, ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਾਕਾਲਂ ਸਕृਚ੍ ਛਿਵਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਹੈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ ਆਰੁਹ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਯਾਤਿ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਤੀਜੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਧਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਃ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਰਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਉੱਥੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉੱਥੇ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਆਪਕ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਃ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਯਾਤਃ ਪ੍ਰਵਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਕੁਲੇ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਜਿੱਥੇ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਭਵੇਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਯੋਗਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨਦੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਪਰਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦਸ੍ਵਾਮਿਨਾਮਾਸੌ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੋ ਹਰਿਃ
ਉੱਥੇ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ, ਸਵਾਮੀ, ਹਰੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਕੁਲਸਂਯੁਤਃ ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਇਕੀਸ ਪੀੜੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧੇਨ ਕਾਮਗੇਨਾਸ੍ਥਿਰੇਣ ਚ ਉਪਗੀਯਮਾਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕੋ ਗਤਜ੍ਵਰਃ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਂ ਯਾਵਤ੍ ਸੁਰੂਪਃ ਸੁਭਗਃ ਸੁਖੀ
ਉਹ ਅਨੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਕਾਲੇਨਾਗਤ੍ਯ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਹੀਤਲੇ ਪ੍ਰਵਰੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੇਹੇ ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੋਗਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਵਾਮਿਨਾਮਾਨਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਯੋਗ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਹੇ ਦੁਜਾਤੀਓ, ਵਿਸ਼ਨੁ 'ਵਿਕ੍ਰਮਸਵਾਮੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰੋ ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਫਲਂ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਂ ਲਭੇਤ੍ ਅਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।
ਮਾਤਰਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾਃ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍ ਏਵਂ ਸਾ ਨਗਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਰਾਜਸਿਂਹੇਨ ਪਾਲਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਰਾਜਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਸਵਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਮਰਾਵਤੀ ਪੁਰਾष੍ਟਾਦਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਚਤੁष੍ਪਥਾ
ਉਹ ਨਗਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਾਂਗ, ਅਠਾਰਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਚੌਕਾਂ ਵਾਲੀ।
ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਾਘੋषਨਿਨਦਾ ਸਿਦ੍ਧਸਂਗਮਭੂषਿਤਾ ਵਿਦ੍ਯਾਵਦ੍ਗਣਭੂਯਿष੍ਠਾ ਵੇਦਨਿਰ੍ਘੋषਨਾਦਿਤਾ
ਉਹ ਨਗਰੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਸਿਧਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉੱਚਾਰਣ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਕਾਵ੍ਯਾਲਾਪਕਥਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ऽਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮਹਾਂਕਾਵੀਆਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਤੇ ਕਵਿਤਾ-ਕਥਾਵਾਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਗੁਣਾਢ੍ਯਾ ਸਾ ਤਦੁਯਿਨੀ?? ਸਮੁਦਾਹृਤਾ ਯਸ੍ਯਾਂ ਰਾਜਾਭਵਤ੍ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰਦੁਮਨੋ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ ਨृਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪਾਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਇਵੌਰਸਾਨ੍
ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਕੀਤੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਕਰਃ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮਝਦਾਰ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਵਾਞ੍ ਸ਼ੀਲਵਾਨ੍ ਦਾਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ ਆਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਤੇਜੋਭੀ ਰੂਪੈਰ੍ ਆਸ਼੍ਵਿਨਯੋਰ੍ ਇਵ
ਉਹ ਸਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਸੁਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਸ਼ਾਰਦੇਨ੍ਦੁਰ੍ ਇਵਾਭਾਤਿ ਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਃ
ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ।