ਸਰ੍ਵੋਪਭੋਗਸਹਿਤੇ ਵਾਸਃ ਕਸ੍ਯ ਨ ਰੋਚਤੇ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕਿਂ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ ਅਧਿਕਂ ਤਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਮਿਲਦੇ ਹੋਣ, ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ? ਕਿਹੜਾ ਦੇਸ਼ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੀ ਹੈ?
ਆਸ੍ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵੋ ਮੁਕ੍ਤਿਦਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ ਤੇ ਵਿਬੁਧਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਯੇ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਕਲੇ ਨਰਾਃ
ਜਿੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਆਪ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਤਕਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨਿਆ ਹਨ।
ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਜਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਨ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਮਾਲਯੇ
ਤੀਰਥ-ਰਾਜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਯੇ ਵਸਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਤ੍ਕਲੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰੀਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇ ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਤੇषਾਮ੍ ਉਤ੍ਕਲਾਨਾਂ ਸੁਮੇਧਸਾਮ੍
ਜੋ ਉਤਕਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਤਕਲ ਦੇ ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੈ।
ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਯਤਲੋਚਨਮ੍ ਚਾਰੁਭ੍ਰੂਕੇਸ਼ਮੁਕੁਟਂ ਚਾਰੁਕਰ੍ਣਾਵਤਂਸਕਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਵਾਲ, ਮੋਹਕ ਮਕੁਟ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕੰਨ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਹਨ, ਦੇਖਦੇ ਹਨ,
ਚਾਰੁਸ੍ਮਿਤਂ ਚਾਰੁਦਨ੍ਤਂ ਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ ਸੁਨਾਸਂ ਸੁਕਪੋਲਂ ਚ ਸੁਲਲਾਟਂ ਸੁਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਮੁਖੜਾ ਪਿਆਰਾ ਮੁਸਕਾਨ, ਚੰਗੇ ਦੰਦ, ਵਧੀਆ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ, ਸੋਹਣੇ ਗਲ, ਉੱਤਮ ਮੱਥਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਨਨ੍ਦਜਨਨਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮੁਖਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਉਹ ਕੰਵਲ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਬਭੂਵ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਚਰਚਾ ਸੀ.
ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ ਰੂਪਵਾਨ੍ ਸੁਭਗਃ ਸ਼ੂਰੋ ਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਪ੍ਰਿਯਂਵਦਃ
ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਤੁਰ, ਸਭ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੋਹਣਾ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਦਾਨੀ, ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ.
ਯष੍ਟਾ ਸਮਸ੍ਤਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇ ਚ ਵੇਦੇ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਨਿਪੁਣਃ ਕृਤੀ
ਉਹ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰੀ, ਸੱਚ ਦਾ ਪੱਕਾ, ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਕਰਤਬਾਂ ਵਿਚ ਮਾਹਿਰ ਸੀ.
ਵਲ੍ਲਭੋ ਨਰਨਾਰੀਣਾਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਸ਼ਸ਼ੀ ਆਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਘਭਯਂਕਰਃ
ਉਹ ਪੁਰਖ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਚਾਂਦ ਵਾਂਗ; ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ.
ਵੈष੍ਣਵਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਅਧ੍ਯੇਤਾ ਯੋਗਸਾਂਖ੍ਯਾਨਾਂ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯੋਗ ਤੇ ਸਾਂਖਿਆ ਦਾ ਪਾਠਕ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ.
ਏਵਂ ਸ ਪਾਲਯਨ੍ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਕਰਃ ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਹਰੇਰ੍ ਆਰਾਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਰਾਜਾ, ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਲੱਗਾ.
ਕਥਮ੍ ਆਰਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ऽਥਵਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਦੀਤੀਰੇ ਤਥਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ? ਕਿਹੜੇ ਖੇਤਰ, ਜਾਂ ਤੀਰਥ, ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ?
ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰਃ ਸੋ ऽਥ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਨਸਾ ਮਹੀਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਥ ਪੁਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਿਰੀਖਣ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਥਾਨ ਵੇਖੇ.
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਜਗਾਮਾਯਤਨਂ ਪੁਨਃ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਆਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਰਸਿੱਧ, ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਸੀ.
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰਂ ਸਮृਦ੍ਧਬਲਵਾਹਨਃ ਅਯਜਚ੍ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਫੌਜ ਤੇ ਸੰਪਤੀ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ.
ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੋਤ੍ਸੇਧਂ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਂਕਰ੍षਣਂ ਕृष੍ਣਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵੱਡਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਦਰ ਬਣਵਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੰਕਰਸ਼ਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ.
ਪਞ੍ਚਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਪਤਿਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਤਪੋ ਹੋਮਂ ਦੇਵਤਾਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਥੇ ਪੰਜ ਤੀਰਥ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਏ, ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਹਵਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ.
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੋਜ਼ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ.
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਂ ਚ ਕृष੍ਣਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਾਗਰੇ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਖ੍ਯੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਲਭੇਦ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਮਾਰਕੰਡੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੰਦਰਦੁਮਨ ਨਾਮਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ ਸ ਨृਪਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ਜਗਾਮ ਪਰਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇੰਦਰਦੁਮਨ, ਜੋ ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਤੇ ਕਿਉਂ ਗਿਆ?
ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਥਂ ਸ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ ਵਾਜਿਮੇਧੇਨ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਇष੍ਟਵਾਨ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ?
ਕਥਂ ਸ ਸਰ੍ਵਫਲਦੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭੇ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਚੇष੍ਟਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਸ ਅਤਿ ਦੁਲਭ ਅਤੇ ਸਭ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮੰਦਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਇਆ?
ਕਥਂ ਸ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਚ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵਾਨ੍ ਕਥਮ੍
ਹੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ?
ਕਥਂ ਤਤ੍ਰ ਮਹੀਪਾਲਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦੇ ਭੁਵਨੋਤ੍ਤਮੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਕृष੍ਣਾਦੀਂਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਚਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਆਦਿ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ?
ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਯਥਾਤਥਮ੍ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषੇਣ ਚਰਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ, ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਛੱਡ ਦੇ, ਦੱਸੋ।
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਾਮਸ੍ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਮृਤੇਨ ਵੈ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਸਾਡੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਤੇਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਕ ਹੈ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧੁ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ, ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਸ਼ਾ ਪੁੱਛਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਕृਤੇ ਯੁਗੇ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਪ੍ਰਯਤਾਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਹੇ ਮੁਨੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਯਤਨ ਨਾਲ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਸੁਣੋ।