ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍

ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਮਾਂ ਧਾਰਯੇਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਧਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ

ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੇ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣੇ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਕਾਰਣਂ ਯਤ੍ ਤਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਸਦਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪੁਰੁषਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਅਪ੍ਰਗਟ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੈ, ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ।

ਤਂ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਮ੍

ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਅਹਂਕਾਰਸ੍ ਤੁ ਮਹਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭੂਤਾਨਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਭੂਤਭੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਭੂਤੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਸਰ੍ਗਃ ਸਨਾਤਨਃ

ਮਹਤ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਭੂਤ ਬਣੇ; ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਇਹੀ ਸਦਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ।

ਵਿਸ੍ਤਰਾਵਯਵਂ ਚੈਵ ਯਥਾਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍

ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਮਝ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਸ੍ਥਿਰਕੀਰ੍ਤੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਇਹ ਕਥਾ ਸਥਿਰ ਯਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪੋ-ਆਪ ਬਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।

ਅਪ ਏਵ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਤਾਸੁ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਸृਜਤ੍ ਆਪੋ ਨਾਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਆਪੋ ਵੈ ਨਰਸੂਨਵਃ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ। ਪਾਣੀ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਨਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।

ਅਯਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਦ੍ ਅਣ੍ਡਮ੍ ਉਦਕੇਸ਼ਯਮ੍

ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਠਿਕਾਣਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਨਾਰਾਯਣ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅੰਡਾ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਤੈਰਦਾ ਜਨਮਿਆ।

ਤਤ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍

ਉਸ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਆਪੋ-ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 'ਸਵਯੰਭੂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੱਸਿਆ।

ਤਦ੍ ਅਣ੍ਡਮ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਦ੍ਵੈਧਂ ਦਿਵਂ ਭੁਵਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਚ ਤਯੋਃ ਸ਼ਕਲਯੋਰ੍ ਮਧ੍ਯ ਆਕਾਸ਼ਮ੍ ਅਕਰੋਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਉਸ ਅੰਡੇ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ; ਅਤੇ ਦੋਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਰਚਿਆ।

ਅਪ੍ਸੁ ਪਾਰਿਪ੍ਲਵਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਦਧੇ ਤਤ੍ਰ ਕਾਲਂ ਮਨੋ ਵਾਚਂ ਕਾਮਂ ਕ੍ਰੋਧਮ੍ ਅਥੋ ਰਤਿਮ੍

ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਥੇ ਹੀ ਕਾਲ, ਮਨ, ਬੋਲ, ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਰਸ ਬਣਾਏ।

ਸਸਰ੍ਜ ਸृष੍ਟਿਂ ਤਦ੍ਰੂਪਾਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨ੍ ਮਰੀਚਿਮ੍ ਅਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸੌ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍

ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੁ।

ਵਸਿष੍ਠਂ ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸੋ ऽਸृਜਤ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਾਨਸਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਗਤਾਃ

ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਵੀ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਹ ਸੱਤ 'ਬ੍ਰਹਮਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਾਨਾਂ ਤੁ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ਤਤੋ ऽਸृਜਤ੍ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਰੋषਾਤ੍ਮਸਂਭਵਮ੍

ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸੱਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਨਾਰਾਯਣ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚੋਂ ਰੁਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।

ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਵਿਭੁਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਮ੍ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵ੍ ਏਤਾ ਅਜਾਯਨ੍ਤ ਪ੍ਰਜਾ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ

ਉਸ ਨੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਸੱਤ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।

ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ ਚ ਤੇਜਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਃ ਤੇषਾਂ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਵਂਸ਼ਾ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵਗਣਾਨ੍ਵਿਤਾਃ

ਸਕੰਦਾ ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਕਠੀ ਕਰਕੇ, ਟਿਕੇ ਰਹੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਵੱਡੀਆਂ ਵੰਸ਼ਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ।

ਕ੍ਰਿਯਾਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ऽਸ਼ਨਿਮੇਘਾਂਸ਼੍ ਚ ਰੋਹਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਧਨੂਂषਿ ਚ

ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ; ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ, ਗਰਜਣ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ, ਲਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੀ ਬਣਾਏ।

ਵਯਾਂਸਿ ਚ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਂ ਚ ਸਸਰ੍ਜ ਹ ऋਚੋ ਯਜੂਂषਿ ਸਾਮਾਨਿ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਯਜ੍ਞਸਿਦ੍ਧਯੇ

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੰਛੀ ਬਣਾਏ, ਫਿਰ ਪਾਰਜਨਿਆ, ਮੀਂਹ ਦੇਵਤਾ। ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਮੰਤ੍ਰ ਬਣਾਏ।

ਸਾਧ੍ਯਾਨ੍ ਅਜਨਯਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਅਨੁਸਂਜਗੁਃ ਉਚ੍ਚਾਵਚਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਗਾਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਿਰੇ

ਉਸ ਨੇ ਸਾਧਿਆ ਦੇਵਤੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।

ਆਪਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗਂ ਸृਜਤੋ ਹਿ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਸृਜ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾ ਨੈਵ ਵਿਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਯਦਾ ਤਦਾ

ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੇ ਜੀਵ ਵਧੇ ਨਹੀਂ।

ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਨੋ ਦੇਹਮ੍ ਅਰ੍ਧੇਨ ਪੁਰੁषੋ ऽਭਵਤ੍ ਅਰ੍ਧੇਨ ਨਾਰੀ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸੋ ऽਸृਜਦ੍ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ; ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਪੁਰਖ ਬਣਿਆ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਨਾਰੀ। ਉਸ ਨਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।

ਦਿਵਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚੈਵ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਿਰਾਜਮ੍ ਅਸृਜਦ੍ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੋ ऽਸृਜਤ੍ ਪੁਰੁषਂ ਵਿਰਾਟ੍

ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵਿਰਾਟ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਇਆ।

ਪੁਰੁषਂ ਤਂ ਮਨੁਂ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਮਾਨਸਸ੍ਯੈਤਨ੍ ਮਨੋਰ੍ ਅਨ੍ਤਰਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ

ਉਸ ਵਿਆਪਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ 'ਮਨੂ' ਜਾਣੋ; ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ 'ਮਨਵੰਤਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਸਮਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਮਨੂ ਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਵੈਰਾਜਃ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗਂ ਸਸਰ੍ਜ ਪੁਰੁषਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਨਾਰਾਯਣਵਿਸਰ੍ਗਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਯੋਨਿਜਾਃ

ਉਹ ਵੈਰਾਜਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੀ, ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ ਸੀ।

ਆਯੁष੍ਮਾਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਜਾਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ ਆਦਿਸਰ੍ਗਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵੇਮਂ ਯਥੇष੍ਟਾਂ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ ਗਤਿਮ੍

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਆਦਿ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਸ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਏਵਮ੍ ਆਪਵੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਲੇਭੇ ਵੈ ਪੁਰੁषਃ ਪਤ੍ਨੀਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾਮ੍ ਅਯੋਨਿਜਾਮ੍

ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਪਵਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਨਮੀ ਸੀ।

ਆਪਵਸ੍ਯ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਤੁ ਦਿਵਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਃ ਧਰ੍ਮੇਣੈਵ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ

ਆਪਵਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਖੜਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੇ ਜਰੀਏ ਜਨਮੀ।

ਸਾ ਤੁ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਪਰਮਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਦੀਪ੍ਤਤਪਸਂ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ

ਉਹ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਸ ਵੈ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਰੁषੋ ਮਨੁਰ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯੈਕਸਪ੍ਤਤਿਯੁਗਂ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਮ੍ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ

ਉਹ ਆਪ ਜਨਮੇ ਪੁਰੁਸ਼, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਮਨੁ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਇਕਹੱਤਰ ਯੁਗਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮਨਵੰਤਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।