ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੁਣ੍ਡੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਭਾਸਕਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਆਦਿਤ੍ਯੇਨਾਰ੍ਚਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਉਪਗੀਯਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਮੁਦਿਤਾਃ ਕਲ੍ਪਮ੍ ਏਕਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਭੋਗਾਞ੍ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਨੋਰਮਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਯਾਤਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਰੇ ਕੁਲੇ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਭੋਗ ਮਾਣ ਕੇ, ਜਦ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੇਹੇ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਾਃ
ਜਾਂ ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਵੈਦ ਤੇ ਵੈਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਬੁਦ੍ਧਯਃ ਯੋਗਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਸਮਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਯਦ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਪੂਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਨੇ ਰਥ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਉਸ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂ ਨਾ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਂ ਰਸਤੇ ਦੇ ਪਾਸ—
ਚਤੁष੍ਪਥੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਲ੍ ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਚੌਰਾਹੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਿਅਗ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ—
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਧੂਪੈਰ੍ ਦੀਪੈਃ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ—
ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦਿਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ ਨਰਃ
ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਨਾਚ, ਗੀਤ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸਮਗ੍ਰਾਨ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰਸ੍ਯਾਥ ऋਤੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮੇ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਪਿ ਵਾ ਮਾਧਵਾਦਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਨਰੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਙ੍ਗਨਾ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਿਥੌ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬਿਨ੍ਦੁਸਰੋਮ੍ਭਸਿ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਵਰਦਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਬਿੰਦੁਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੇਵ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਗਣਂ ਚਣ੍ਡਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਗਣੇਸ਼ਂ ਵृषਭਂ ਤਥਾ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
—ਚੰਡਾ ਗਣ, ਕਾਰਤਿਕ, ਗਣੇਸ਼, ਵੱਢ, ਕਲਪਵ੍ਰਖ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਪਿਲੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਤਾਨ੍ ਕਾਮਾਞ੍ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਕਰੋਤਿ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਤੰਭ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਕੀਹ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਮ੍ਰਕੇ ਸ਼ਿਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਾਰਾਣਸੀਸਮੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਏਕਾਮਰਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਜੇ ਵਿਰਜਾ ਮਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤ੍ਯ੍ ਆਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਵਿਰਜਾ, ਮਾਤਾ ਵਿਰਜਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵਿਰਜੇ ਲੋਕਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਦੇਵ੍ਯੋ ਵਰਦਾ ਭਕ੍ਤਿਵਤ੍ਸਲਾਃ
ਵਿਰਜਾ 'ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਦੇਵੀਆਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਸ੍ਤੇ ਵੈਤਰਣੀ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਨਦੀ ਯਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਥੇ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਂਭੂਸ੍ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਰੋਡਰੂਪੀ ਹਰਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਉਥੇ, ਸਵੈ-ਭੂ ਹਰੀ ਖੁਦ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਪਰਮ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਪਿਲੇ ਗੋਗ੍ਰਹੇ ਸੋਮੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚਾਲਾਬੁਸਂਜ੍ਞਿਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯੇ ਕ੍ਰੋਡਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾਸੁਕੇ ਸਿਦ੍ਧਕੇਸ਼੍ਵਰੇ
ਕਪਿਲਾ, ਗੋਗ੍ਰਹ, ਸੋਮ, ਅਲਾਬੂ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ, ਮ੍ਰਿਤਿਉੰਜਯ, ਕ੍ਰੋਧਤੀਰਥ, ਵਾਸੁਕੀ ਅਤੇ ਸਿੱਧਕੇਸ਼ਵਰ—
ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵ੍ ਏਤੇषੁ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਵਿਰਜੇ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਗਤ੍ਵਾष੍ਟਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਕੋਈ, ਸੰਯਮਤ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਨਾਲ, ਵਿਰਜਾ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਠ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਉਪਗੀਯਮਾਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਮਮ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਜੇ ਯੋ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਪਿਣ੍ਡਦਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ ਸ ਕਰੋਤ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਿਰਜਾ, ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਮ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਰਜੇ ਯੇ ਕਲੇਵਰਮ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਾਸ੍ ਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵਿਰਜਾ, ਮੇਰੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਃ ਸਾਗਰੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਕਪਿਲਂ ਹਰਿਮ੍ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਦੇਵੀਂ ਚ ਵਾਰਾਹੀਂ ਸ ਯਾਤਿ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਕਪਿਲਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਰਾਹੀ ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨਸਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਆਯਤਨਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵੇਦਿਤਵ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਵੈ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਹਨ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।