ਨृਤ੍ਯਜਪ੍ਯਨਮਸ੍ਕਾਰੈਰ੍ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦੈਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦੇਵਦੇਵਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਮ੍
ਨ੍ਰਿਤ, ਜਪ, ਨਮਸਕਾਰ, ਜੈਕਾਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਃ ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਇਕੀਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸੌਵਰ੍ਣੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਮਾਲਿਨਾ ਉਪਗੀਯਮਾਨੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਉੱਡਦੀ ਰਥ ਵਿਚ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਸੁਖਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਨਸਃ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤਲ੍ਲੋਕਵਾਸਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਤਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਇਹਾਯਾਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਉਹ ਉਥੇ ਉਸ ਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਲੈ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਅੰਤ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੇਹੇ ਚਤੁਰ੍ਵੇਦੀ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਯੋਗਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਉੱਚ ਕੋਟਿ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯਨੋਤ੍ਥਾਪਨੇ ਚੈਵ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਯਾਮ੍ ਅਯਨੇ ਤਥਾ ਅਸ਼ੋਕਾਖ੍ਯਾਂ ਤਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣੇ ਤਥਾ
ਸੋਣਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਠਣ ਸਮੇਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਾਲ ਬਦਲਣ ਤੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਬਦਲਾਵ ਤੇ, ਅਸ਼ੋਕ ਨਾਂ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਤੇ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ—
ਯੇ ਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਂ ਦੇਵਂ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਸਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਉੱਚਤਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਚਮੜੀ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਵਿਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਕਾਲੇ ऽਪਿ ਤਂ ਦੇਵਂ ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸੁਮੇਧਸਃ ਤੇ ऽਪਿ ਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਥਾ ਯੋਜਨਦ੍ਵਿਤਯਂ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੱਛਮ, ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ ਤੇ ਉੱਤਰ, ਦੋ ਅਤੇ ਅੱਧ ਯੋਜਨ ਤੱਕ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਭਾਸ੍ਕਰੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੁ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੁਣ੍ਡੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਭਾਸਕਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—
ਆਦਿਤ੍ਯੇਨਾਰ੍ਚਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਾਨਵਰਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਉਪਗੀਯਮਾਨਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਮੁਦਿਤਾਃ ਕਲ੍ਪਮ੍ ਏਕਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਭੋਗਾਞ੍ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਨੋਰਮਾਨ੍ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾਦ੍ ਇਹਾਯਾਤਾ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਰੇ ਕੁਲੇ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਭੋਗ ਮਾਣ ਕੇ, ਜਦ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੇਹੇ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਃ ਉਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਾਃ
ਜਾਂ ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਵੈਦ ਤੇ ਵੈਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਉੱਚਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਬੁਦ੍ਧਯਃ ਯੋਗਂ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਹਰ ਥਾਂ ਸਮਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਯੋਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਲਿਙ੍ਗਂ ਯਦ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਪੂਜ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਨੇ ਰਥ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਉਸ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂ ਨਾ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਂ ਰਸਤੇ ਦੇ ਪਾਸ—
ਚਤੁष੍ਪਥੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰ ਚ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਲ੍ ਲਿਙ੍ਗਮ੍ ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਚੌਰਾਹੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਲਿੰਗ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵਿਅਗ੍ਰਤਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ—
ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਧੂਪੈਰ੍ ਦੀਪੈਃ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਸ੍ ਤਥਾ ਸ੍ਤਵੈਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਭੋਗ, ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ—
ਦਣ੍ਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦਿਭਿਸ੍ ਤਥਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯੈਵਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ ਨਰਃ
ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ, ਨਾਚ, ਗੀਤ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਫਲਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਗੁਣਾਨ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸਮਗ੍ਰਾਨ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਰਸ੍ਯਾਥ ऋਤੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮੇ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਪਿ ਵਾ ਮਾਧਵਾਦਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਨਰੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾਙ੍ਗਨਾ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮਾਧਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਆਦਮੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਿਥੌ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਬਿਨ੍ਦੁਸਰੋਮ੍ਭਸਿ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ ਦੇਵਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਵਰਦਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਬਿੰਦੁਸਰੋਵਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਦੇਵ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਿਵਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ—
ਗਣਂ ਚਣ੍ਡਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇਯਂ ਗਣੇਸ਼ਂ ਵृषਭਂ ਤਥਾ ਕਲ੍ਪਦ੍ਰੁਮਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
—ਚੰਡਾ ਗਣ, ਕਾਰਤਿਕ, ਗਣੇਸ਼, ਵੱਢ, ਕਲਪਵ੍ਰਖ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਪਿਲੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਤਾਨ੍ ਕਾਮਾਞ੍ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਕਪਿਲਾ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਕਰੋਤਿ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਕੁਲੈਕਵਿਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਤੰਭ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇਕੀਹ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਮ੍ਰਕੇ ਸ਼ਿਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਾਰਾਣਸੀਸਮੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਏਕਾਮਰਾ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਜੋ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਜੇ ਵਿਰਜਾ ਮਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤ੍ਯ੍ ਆਸਪ੍ਤਮਂ ਕੁਲਮ੍
ਵਿਰਜਾ, ਮਾਤਾ ਵਿਰਜਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਸੱਤ ਪੀੜੀਆਂ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਨਰਃ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਮ ਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਉੱਧਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।