ਮਾਰ੍ਗਗਦ੍ਵਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਿਤਪ੍ਰਾਕਾਰਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਘੈਸ਼੍ ਚ ਪਰਿਖਾਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚਿੱਟੇ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਖਾਈਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਿਤਰਕ੍ਤੈਸ੍ ਤਥਾ ਪੀਤੈਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਯਾਮੈਸ਼੍ ਚ ਵਰ੍ਣਕੈਃ ਸਮੀਰਣੋਦ੍ਧਤਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਪਤਾਕਾਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ, ਪੀਲੇ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜੋਰ ਨਾਲ ਲਹਿਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਨਿਤ੍ਯੋਤ੍ਸਵਪ੍ਰਮੁਦਿਤਂ ਨਾਨਾਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਸ੍ਵਨੈਃ ਵੀਣਾਵੇਣੁਮृਦਙ੍ਗੈਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੀਭਿਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਉਥੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੇਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ—ਵੀਣਾ, ਬਾਂਸਰੀ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ—ਤੇ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰੋਦ੍ਯਾਨਮਣ੍ਡਿਤੈਃ ਪੂਜਾਵਿਚਿਤ੍ਰਰਚਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਰ ਥਾਂ ਦੇਵ ਮੰਦਰਾਂ, ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗੀਨ ਸਜਾਵਟਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮਾਃ ਹਾਰੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਗ੍ਰੀਵਾਃ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਥੇ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼, ਪਤਲੇ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਾਂ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਤੇ ਕੰਵਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ।
ਪੀਨੋਨ੍ਨਤਕੁਚਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾਃ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨਾਃ ਸ੍ਥਿਰਾਲਕਾਃ ਸੁਕਪੋਲਾਃ ਕਾਞ੍ਚੀਨੂਪੁਰਨਾਦਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਛਾਤੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸੀ, ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਚਿਹਰਾ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਵਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਨ, ਗੱਲਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਤੇ ਕਮਰਬੰਦ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਜੇਬਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਤੇ ਝੰਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸੁਕੇਸ਼੍ਯਸ਼੍ ਚਾਰੁਜਘਨਾਃ ਕਰ੍ਣਾਨ੍ਤਾਯਤਲੋਚਨਾਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਕਮਰ ਸੋਹਣੀ, ਅੱਖਾਂ ਕੰਨ ਤੱਕ ਲੰਬੀਆਂ, ਹਰ ਚੰਗੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਦਿਵ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਾਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਕਾਞ੍ਚਨਸਂਨਿਭਾਃ ਹਂਸਵਾਰਣਗਾਮਿਨ੍ਯਃ ਕੁਚਭਾਰਾਵਨਾਮਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਕੁਝ ਹੰਸ ਤੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਚਲਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਛਾਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕਦੇ ਸਨ।
ਦਿਵ੍ਯਗਨ੍ਧਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਾਃ ਕਰ੍ਣਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ ਮਦਾਲਸਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹਸਿਤਾਨਨਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਹਿਣੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਢੀਲੀਆਂ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ।
ਈषਦ੍ਵਿਸ੍ਪष੍ਟਦਸ਼ਨਾ ਬਿਮ੍ਬੌष੍ਠਾ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਾਃ ਤਾਮ੍ਬੂਲਰਞ੍ਜਿਤਮੁਖਾ ਵਿਦਗ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਿਖਦੇ, ਹੋਠ ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਆਵਾਜ਼ ਮਿੱਠੀ, ਮੂੰਹ ਪਾਨ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਤੁਰ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਦਿੱਖ ਵਾਲੀਆਂ।
ਸੁਭਗਾਃ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ ਦਿਵ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਦਾ ਚਾਰਿਤ੍ਰਮਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਭ ਦਿਵ੍ਯ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਿ ਤਾਃ ਸਦਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਸਰਸੋਪਮਾਃ ਸ੍ਵੇ ਸ੍ਵੇ ਗृਹੇ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਾ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਰਾਨਨਾਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਅਪਸਰਾ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਸਦਾ ਉਥੇ ਖੇਡਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ।
ਪੁਰੁषਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰੂਪਯੌਵਨਗਰ੍ਵਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾਃ ਸੁਮृष੍ਟਮਣਿਕੁਣ੍ਡਲਾਃ
ਉਥੇ ਮਰਦ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ, ਹਰ ਚੰਗੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮ 'ਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਵਸਦੇ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵਾਰਮੁਖ੍ਯਾਃ ਸੁਲੋਚਨਾਃ ਘृਤਾਚੀਮੇਨਕਾਤੁਲ੍ਯਾਸ੍ ਤਥਾ ਸਮਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਮੁੱਖ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਖੜੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਜੋ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਤੇ ਮੇਨਕਾ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਤਿਲੋਤਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਸਨ।
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀਸਦृਸ਼ਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਨਿਭਾਸ੍ ਤਥਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਚੀਸਹਜਨ੍ਯਾਭਾਃ ਪ੍ਰਮ੍ਲੋਚਾਸਦृਸ਼ਾਸ੍ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਉਰਵਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਕੁਝ ਪ੍ਰਮਲੋਚਾ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਾਃ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਹਸਿਤਾਨਨਾਃ ਕਲਾਕੌਸ਼ਲਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਾ ਗੁਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਹਾਸਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਏਵਂ ਪਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੀਗੁਣਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਔਰਤਾਂ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹਨ; ਉਹ ਉਥੇ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਲਾਪਕੁਸ਼ਲਾਃ ਸੁਨ੍ਦਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ ਨ ਰੂਪਹੀਨਾ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਨ ਪਰਦ੍ਰੋਹਕਾਰਿਕਾਃ
ਉਹ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮੰਦੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ।
ਯਾਸਾਂ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਪਾਤੇਨ ਮੋਹਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ਨ ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਧਨਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਨ ਮੂਰ੍ਖਾ ਨ ਪਰਦ੍ਵਿषਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਝਲਕ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਨ ਰੋਗਿਣੋ ਨ ਮਲਿਨਾ ਨ ਕਦਰ੍ਯਾ ਨ ਮਾਯਿਨਃ ਨ ਰੂਪਹੀਨਾ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਨ ਪਰਦ੍ਰੋਹਕਾਰਿਣਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਰੋਗੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਗੰਦੇ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਕੰਜੂਸ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਨਹੀਂ; ਕੋਈ ਰੂਪ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮੰਦੀ ਚਾਲ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਜਗਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸੁਖਸਂਚਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਖਦਾਈ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਨਾਨਾਜਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਪਨਸੈਸ਼੍ ਚਮ੍ਪਕੈਰ੍ ਨਾਗਕੇਸਰੈਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਫਸਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪਨਸਾ, ਚੰਪਕ ਤੇ ਨਾਗਕੇਸਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਪਾਟਲਾਸ਼ੋਕਬਕੁਲੈਃ ਕਪਿਤ੍ਥੈਰ੍ ਬਹੁਲੈਰ੍ ਧਵੈਃ ਚੂਤਨਿਮ੍ਬਕਦਮ੍ਬੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪਜਾਤਿਭਿਃ
ਪਾਟਲਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਬਕੁਲ, ਕਪਿੱਥ, ਵਾਫਰ ਧਵਾ, ਆਮ, ਨਿੰਬ, ਕਦੰਬ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ।
ਨੀਪਕੈਰ੍ ਧਵਖਦਿਰੈਰ੍ ਲਤਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ ਸ਼ਾਲੈਸ੍ ਤਾਲੈਸ੍ ਤਮਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਰਿਕੇਲੈਃ ਸ਼ੁਭਾਞ੍ਜਨੈਃ
ਨੀਪਾ, ਧਵਾ, ਖਦੀਰ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਾਲੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਨਾਰੀਅਲ ਤੇ ਸੁਭ ਅੰਜਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ।
ਅਰ੍ਜੁਨੈਃ ਸਮਪਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਕੋਵਿਦਾਰੈਃ ਸਪਿਪ੍ਪਲੈਃ ਲਕੁਚੈਃ ਸਰਲੈਰ੍ ਲੋਧ੍ਰੈਰ੍ ਹਿਨ੍ਤਾਲੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ
ਅਰਜੁਨ, ਸਮਪਰਨ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਪਿੱਪਲ, ਲਕੁਚ, ਸਰਲ, ਲੋਧਰ, ਹਿੰਤਾਲ ਤੇ ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ।
ਪਲਾਸ਼ੈਰ੍ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦੈਸ਼੍ ਚ ਪਾਰਿਜਾਤੈਃ ਸਕੁਬ੍ਜਕੈਃ ਕਦਲੀਵਨਖਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਜਮ੍ਬੂਪੂਗਫਲੈਸ੍ ਤਥਾ
ਪਲਾਸ਼, ਮੁਚੁਕੁੰਦ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਕੁਬਜਕ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਜੰਗਲ, ਤੇ ਜੰਬੂ ਤੇ ਸੁਪਾਰੀ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ।
ਕੇਤਕੀਕਰਵੀਰੈਸ਼੍ ਚ ਅਤਿਮੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਕਿਂਸ਼ੁਕੈਃ ਮਨ੍ਦਾਰਕੁਨ੍ਦਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪਜਾਤਿਭਿਃ
ਕੇਤਕੀ, ਕਰਵੀਰ, ਅਤਿਮੁਕਤ, ਕਿੰਸ਼ੁਕ, ਮੰਦਾਰ ਤੇ ਕੁੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਦਾਰ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ।
ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਰੁਤੈਃ ਸੇਵ੍ਯੈਰ੍ ਉਦ੍ਯਾਨੈਰ੍ ਨਨ੍ਦਨੋਪਮੈਃ ਫਲਭਾਰਾਨਤੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰੈਃ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਨੰਦਨ ਵਾਂਗ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ, ਤੇ ਹਰ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ।
ਚਕੋਰੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਭृਙ੍ਗਰਾਜੈਸ਼੍ ਚ ਕੋਕਿਲੈਃ ਕਲਵਿਙ੍ਕੈਰ੍ ਮਯੂਰੈਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰੈਃ ਸ਼ੁਕੈਸ੍ ਤਥਾ
ਚਕੋਰਾ, ਸੌਪੱਤਰਾ, ਭ੍ਰਿੰਗਰਾਜ, ਕੋਕਿਲ, ਕਲਵਿੰਕ, ਮੋਰ, ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੋਤਾ, ਤੇ ਮੈਨਾ।