ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮ੍ ਅਥ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ਿਖਾਭਿਤਾਪੋ ਨਾਗਾਨਾਂ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਲਾਜਤੁ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਸਿਰ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਸੱਪਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿਲਾਜਤੂ ਲਈ ਹੈ।
ਅਪਾਂ ਤੁ ਨੀਲਿਕਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਮੋਕੋ ਭੁਜਗੇषੁ ਚ ਖੋਰਕਃ ਸੌਰਭੇਯਾਣਾਮ੍ ਊਖਰਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਜਲ ਲਈ ਨੀਲਿਕਾ, ਸੱਪਾਂ ਲਈ ਨਿਰਮੋਕਾ, ਸੌਰਭੇਯਾਂ ਲਈ ਖੋਰਕਾ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਊਖਰਾ ਜਾਣੋ।
ਸ਼ੁਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਦृष੍ਟਿਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰੋਧਨਮ੍ ਰਨ੍ਧ੍ਰਾਗਤਮ੍ ਅਥਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਸ਼ਿਖੋਦ੍ਭੇਦਸ਼੍ ਚ ਬਰ੍ਹਿਣਾਮ੍
ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਖਾਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮੋਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੋਪ ਦੀ ਚੀਰ ਹੋਣੀ ਹੀ ਖਾਮੀ ਹੈ।
ਨੇਤ੍ਰਰਾਗਃ ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਦ੍ਵੇषਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਜਨਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਭੇਦਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕੋਇਲਾਂ ਵਿਚ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਵੰਡ ਹੋਣੀ ਵੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਿਕ੍ਕਿਕਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਜ੍ਵਰਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰਮੋ ਜ੍ਵਰ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੋਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹਿਕ ਹੋਣੀ ਸੁਣਦੇ ਹੋ; ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਿਚ ਬੁਖਾਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਨੁषੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ ਜ੍ਵਰੋ ਨਾਮੈष ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਮਰਣੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਤਥਾ ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੋ, ਇਸ ਬੁਖਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਮੌਤ, ਜਨਮ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਨ੍ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤੇਜੋ ਜ੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਸੁਦਾਰੁਣਃ ਨਮਸ੍ਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਭਿਰ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਤੇ ਆਦਰਨਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਜ੍ਵਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮ੍ ਅਦੀਨਮਾਨਸਃ ਪਠੇਤ੍ ਸਦਾ ਯਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤੋ ਨਰਃ ਵਿਮੁਕ੍ਤਰੋਗਃ ਸ ਨਰੋ ਮੁਦਾਯੁਤੋ ਲਭੇਤ ਕਾਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਮਨੀषਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਬੁਖਾਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਤਵਂ ਚਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਵਰਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ ਤਥਾ ਸ੍ਤਵੋ ਵਰਿष੍ਠੋ ऽਯਂ ਸ੍ਤਵਾਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਵੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯਸ਼ਃਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਰੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਵਿਤ੍ਤਾਦਿਜਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਸ੍ਤੋਤਵ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਵਿਦ੍ਯਾਕਾਮੈਸ਼੍ ਚ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਯਸ਼, ਸਵਰਗ, ਰਾਜ, ਧਨ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਣ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਣ।
ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਦੁਃਖਿਤੋ ਦੀਨੋ ਨਰੋ ਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ਭਯਾਦਿਭਿਃ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਮਹਤੋ ਭਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗੀ, ਦੁਖੀ, ਗਰੀਬ ਜਾਂ ਡਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰਾਜਕਾਰੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਚ ਦੇਹੇਨ ਗਣਾਨਾਂ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਇਹ ਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਣਰਾਡ੍ ਉਪਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਗਣਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਗਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਵਾ ਨ ਨਾਗਾ ਨ ਵਿਨਾਯਕਾਃ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ ਵਿਘ੍ਨਂ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਤੂਯਤੇ ਭਵਃ
ਜਿੱਥੇ ਭਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾ ਯਕਸ਼, ਨਾ ਪਿਸਾਚ, ਨਾ ਨਾਗ, ਨਾ ਵਿਨਾਇਕ ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾ ਇਦਂ ਨਾਰੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਭਵਭਾਵਿਤਾ ਪਿਤृਪਕ੍ਸ਼ੇ ਭਰ੍ਤृਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪੂਜ੍ਯਾ ਭਵਤਿ ਚੈਵ ਹ
ਜੇ ਕੋਈ ਔਰਤ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਭਵ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਆਦਰਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਘ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਨਸਾ ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਯਚ੍ ਚ ਯਚ੍ ਚ ਵਾਚਾਪ੍ਯ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਤੁਤੀ ਦੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਗੁਹਸ੍ਯਾਥ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ ਬਲਿਂ ਵਿਭਜਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਮੇਨ ਨਿਯਮੇਨ ਚ
ਦੇਵਤਾ ਸਗੁਹਾ, ਦੇਵੀ ਤੇ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਸੰਜਮ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ ਨਾਮਾਨ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ ਈਪ੍ਸਿਤਾਂਲ੍ ਲਭਤੇ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਫਿਰ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਲਵੇ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਨ, ਰਾਜ ਤੇ ਭੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਤਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਸਮਾਵृਤਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸੁਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ।
ਪਠਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਕृਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਮृਤਸ਼੍ ਚ ਗਣਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਜੋ ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵृषੇਣ ਵਿਨਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵਿਮਾਨੇਨ ਵਿਰਾਜਤੇ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਸ੍ਥਾਯੀ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨੁਚਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਬਲਦ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਵਿਗੜਣ ਤੱਕ ਠੀਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਭਗਵਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਸਃ ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਨੈਤਦ੍ ਵੇਦਯਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਨੈਤਚ੍ ਛ੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਚ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਵਿਅਾਸ ਨੇ ਆਖੀ; ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਣੀ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਮਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਯੇ ऽਪਿ ਸ੍ਯੁਃ ਪਾਪਯੋਨਯਃ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਇਹ ਉੱਚਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵਾਲੇ, ਵੈਸ਼, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਯਸ਼੍ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸਦਾ ਪਰ੍ਵਸੁ ਪਰ੍ਵਸੁ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨਿਸਚਿਤ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਵੈ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਕਥਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਰੁਦ੍ਰਕ੍ਰੋਧੋਦ੍ਭਵਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਵਦਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਉਪਜੀ, ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਅਾਸ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਰੋषਂ ਕ੍ਰੋਧਂ ਸ਼ਂਭੋਸ਼੍ ਚ ਦੁਃਸਹਮ੍ ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਭਦ੍ਰਕਾਲ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸਂਭਵਮ੍
ਉਹ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਕ੍ਰੋਧ, ਵੀਰਭਦਰ ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਤੇ ਭਦਰਕਾਲੀ ਦੀ ਉਪਜ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ਂਭੋਸ੍ ਤਥਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਅਜੋਬਾ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਮੁੜ, ਮਹਾਨ ਦਕਸ਼ ਦੀ ਦਇਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਫਲਂ ਕ੍ਰਤੋਃ ਹृष੍ਟਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸਂਪ੍ਰੀਤਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਦਕਸ਼ ਦੇ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ; ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਹ ਖੁਸ਼, ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਰ੍ ਵ੍ਯਾਸਂ ਕਥਾਸ਼ੇषਂ ਤਥਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪृष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਾਨ੍ ਵ੍ਯਾਸਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮ੍ ਏਕਾਮ੍ਰਕਂ ਪੁਨਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮੁੜ ਵਿਅਾਸ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਬਾਕੀ ਹਿੱਸੇ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ; ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵਿਅਾਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਇਕਾਮਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।