ਯੇ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਨਦੀਦੁਰ੍ਗੇ ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇषੁ ਗੋष੍ਠੇषੁ ਕਾਨ੍ਤਾਰਗਹਨੇषੁ ਚ
ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੜਾਂ, ਗੋਸ਼ਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਹਨ,
ਚਤੁष੍ਪਥੇषੁ ਰਥ੍ਯਾਸੁ ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਸਭਾਸੁ ਚ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਰਥਸ਼ਾਲਾਸੁ ਜੀਰ੍ਣੋਦ੍ਯਾਨਾਲਯੇषੁ ਚ
ਜੋ ਚੌਰਾਹਿਆਂ, ਗਲੀਆਂ, ਚੌਕਾਂ, ਸਭਾਵਾਂ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ, ਤੇ ਉਜੜੇ ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਹਨ,
ਯੇषੁ ਪਞ੍ਚਸੁ ਭੂਤੇषੁ ਦਿਸ਼ਾਸੁ ਵਿਦਿਸ਼ਾਸੁ ਚ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਯੋਰ੍ ਮਧ੍ਯਗਤਾ ਯੇ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਰਸ਼੍ਮਿषੁ
ਜੋ ਪੰਜ ਭੂਤਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਮੱਧ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਚ ਹਨ,
ਰਸਾਤਲਗਤਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਰਂ ਗਤਾਃ ਨਮਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜੋ ਰਸਾਤਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਗੋ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਤਿਰ੍ ਭਵਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾ ਚ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਨ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਹਰ ਜੀਵ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਚੇਜ੍ਯਸੇ ਦੇਵ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਵਿਵਿਧਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਕਰ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਨ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਪੂਜਾ ਹੋਦੀ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਅਥਵਾ ਮਾਯਯਾ ਦੇਵ ਮੋਹਿਤਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਯਾ ਤਵ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੁ ਕਾਰਣਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਨ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਪ੍ਰਭੂ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਖਮ ਮਾਇਆ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ; ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਮ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਰਣਂ ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਨ ਚਾਨ੍ਯੋ ऽਸ੍ਤੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਤੇ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵੈਵਂ ਸ ਮਹਾਦੇਵਂ ਵਿਰਰਾਮ ਮਹਾਮਤਿਃ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਪਿ ਸੁਪ੍ਰੀਤਃ ਪੁਨਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ; ਭਗਵਾਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਸ੍ਤਵੇਨਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤ ਬਹੁਨਾ ਤੁ ਕਿਮ੍ ਉਕ੍ਤੇਨ ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਦਕ੍ਸ਼, ਤੇਰੇ ਇਸ ਸਤਿ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ, ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਂਗਾ।
ਤਥੈਵਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ ਭਵਃ ਕृਤ੍ਵਾਸ਼੍ਵਾਸਕਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਸਂਹਿਤਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਭਵ ਨੇ, ਇਉਂ ਹੀ ਬੋਲਿਆ, ਆਸ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਗਿਆਨ ਭਰੇ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ ਦੁਃਖਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂ ਪ੍ਰਤਿ ਅਹਂ ਯਜ੍ਞਹਨਸ੍ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦृष੍ਟਮ੍ ਏਤਤ੍ ਪੁਰਾਨਘ
ਦਕ੍ਸ਼, ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ; ਮੈਂ ਹੀ ਯਜਨ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵੇਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਭੂਯਸ਼੍ ਚ ਤ੍ਵਂ ਵਰਮ੍ ਇਮਂ ਮਤ੍ਤੋ ਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਸੁਵ੍ਰਤ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਸੁਮੁਖੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਮੈਕਾਗ੍ਰਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁ
ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਵਰ ਲੈ; ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਵੇ, ਮਨ ਇੱਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਸੁਣ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾਜਪੇਯਸ਼ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਫਲਭਾਗੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਤੇ ਸੌ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗਾ।
ਵੇਦਾਨ੍ षਡਙ੍ਗਾਨ੍ ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗਾਂਸ਼੍ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ ਤਪਸ਼੍ ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਸ਼੍ਚਰਂ ਦੇਵਦਾਨਵੈਃ
ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ, ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਵੀ; ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਅਬ੍ਦੈਰ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਗੂਢਮ੍ ਅਪ੍ਰਜ੍ਞਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਕृਤੈਰ੍ ਧਰ੍ਮੈਰ੍ ਵਿਨੀਤਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਸਧਾਰਨ, ਕਦੇ ਇੱਥੇ ਕਦੇ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ।
ਸਮਾਗਤਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤਂ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਾਣਾਂ ਚ ਮਯਾ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਵਰਤ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਇਕੱਠਾ ਤੇ ਨਿਰਣੇ ਕਰਕੇ।
ਉਤ੍ਪਾਦਿਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ ਸ਼ੁਭਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਮੋਚਨਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਚੀਰ੍ਣਸ੍ਯ ਯਤ੍ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਪੁष੍ਕਲਮ੍ ਤਚ੍ ਚਾਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਭਾਗ ਮਾਨਸਸ੍ ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਂ ਜ੍ਵਰਃ
ਦਕ੍ਸ਼, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੇਹੜਾ ਫਲ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਸਹਾਨੁਗਃ ਅਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦਕ੍ਸ਼, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਬੇਅੰਤ ਸੀ, ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਵਾਪ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਭਾਗਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਚੋਮਯਾ ਭਵਃ ਜ੍ਵਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਬਹੁਧਾ ਵ੍ਯਭਜਤ੍ ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਭਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਲਿਆ; ਜੋ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਫੀਵਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮ੍ ਅਥ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼ਿਖਾਭਿਤਾਪੋ ਨਾਗਾਨਾਂ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਂ ਸ਼ਿਲਾਜਤੁ
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਸੁਣੋ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ; ਸਿਰ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਸੱਪਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸ਼ਿਲਾਜਤੂ ਲਈ ਹੈ।
ਅਪਾਂ ਤੁ ਨੀਲਿਕਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਮੋਕੋ ਭੁਜਗੇषੁ ਚ ਖੋਰਕਃ ਸੌਰਭੇਯਾਣਾਮ੍ ਊਖਰਃ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਜਲ ਲਈ ਨੀਲਿਕਾ, ਸੱਪਾਂ ਲਈ ਨਿਰਮੋਕਾ, ਸੌਰਭੇਯਾਂ ਲਈ ਖੋਰਕਾ, ਧਰਤੀ ਲਈ ਊਖਰਾ ਜਾਣੋ।
ਸ਼ੁਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਦृष੍ਟਿਪ੍ਰਤ੍ਯਵਰੋਧਨਮ੍ ਰਨ੍ਧ੍ਰਾਗਤਮ੍ ਅਥਾਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਸ਼ਿਖੋਦ੍ਭੇਦਸ਼੍ ਚ ਬਰ੍ਹਿਣਾਮ੍
ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ, ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਖਾਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮੋਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੋਪ ਦੀ ਚੀਰ ਹੋਣੀ ਹੀ ਖਾਮੀ ਹੈ।
ਨੇਤ੍ਰਰਾਗਃ ਕੋਕਿਲਾਨਾਂ ਦ੍ਵੇषਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਜਨਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਭੇਦਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਕੋਇਲਾਂ ਵਿਚ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੈਰ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਵੰਡ ਹੋਣੀ ਵੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕਾਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਿਕ੍ਕਿਕਾ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਜ੍ਵਰਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਵੈ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼੍ਰਮੋ ਜ੍ਵਰ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੋਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹਿਕ ਹੋਣੀ ਸੁਣਦੇ ਹੋ; ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਿਚ ਬੁਖਾਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਨੁषੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ ਜ੍ਵਰੋ ਨਾਮੈष ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ਮਰਣੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਤਥਾ ਮਧ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੋ, ਇਸ ਬੁਖਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਮੌਤ, ਜਨਮ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਨ੍ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤੇਜੋ ਜ੍ਵਰੋ ਨਾਮ ਸੁਦਾਰੁਣਃ ਨਮਸ੍ਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਭਿਰ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਤੇ ਆਦਰਨਯੋਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਇਮਾਂ ਜ੍ਵਰੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਮ੍ ਅਦੀਨਮਾਨਸਃ ਪਠੇਤ੍ ਸਦਾ ਯਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤੋ ਨਰਃ ਵਿਮੁਕ੍ਤਰੋਗਃ ਸ ਨਰੋ ਮੁਦਾਯੁਤੋ ਲਭੇਤ ਕਾਮਾਂਸ਼੍ ਚ ਯਥਾਮਨੀषਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਮਨ ਨਾਲ, ਇਸ ਬੁਖਾਰ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਤਵਂ ਚਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਸ਼ੁਭ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਵੇषੁ ਵਰਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਵਃ ਤਥਾ ਸ੍ਤਵੋ ਵਰਿष੍ਠੋ ऽਯਂ ਸ੍ਤਵਾਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਦਕਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਵੀ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।