ਹ੍ਰਸ੍ਵੋ ऽਤਿਮਾਤ੍ਰੋ ਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹਰਿਚ੍ਛ੍ਮਸ਼੍ਰੁਰ੍ ਵਿਭੀषਣਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ੋ ऽਤਿਰੋਮਾਙ੍ਗਃ ਸ਼ੋਣਕਰ੍ਣਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਛੋਟਾ ਪਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ, ਪੀਲੀ ਦਾਡੀ, ਡਰਾਉਣਾ, ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਵਾਲ, ਮੋਟਾ ਸਰੀਰ, ਤੇ ਲਾਲ ਕੰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕਰਾਲਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਸ਼੍ ਚ ਰਕ੍ਤਵਾਸਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵੋ ऽਦਹਤ੍ ਕਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਇਵਾਨਲਃ
ਉਹ ਕਰਾਲ ਤੇ ਕਾਲਾ ਰੰਗ, ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾ ਭੀਤਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਤੇਨ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਚਰਤਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤਦਾ ਤੁ ਵੈ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਕੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਜਦ ਉਹ ਐਸੇ ਜੋਰ ਨਾਲ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪृਥਿਵੀ ਵ੍ਯਚਲਤ੍ ਸਰ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਮਹਾਭੂਤੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਦੇਵਲੋਕਭਯਂਕਰੇ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੰਬ ਗਈ, ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੀਵ ਕਰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਲੋਕ ਵੀ ਡਰ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਚਾਹਂ ਮਹਾਦੇਵਮ੍ ਅਬ੍ਰਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯਨ੍ ਭਵਤੇ ऽਪਿ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਾਗਂ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ: 'ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣਗੇ।'
ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸਂਹਾਰਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਵਯਾ ਇਮਾਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ऋषਯਸ਼੍ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
'ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਹੋਵੇ; ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ...'
ਤਵ ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ ਮਹਾਦੇਵ ਨ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮ੍ ਉਪਲੇਭਿਰੇ ਯਸ਼੍ ਚੈष ਪੁਰੁषੋ ਜਾਤਃ ਸ੍ਵੇਦਜਸ੍ ਤੇ ਸੁਰਰ੍षਭ
ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ, ਇਹ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਤੇਰੇ ਰੋਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਜ੍ਵਰੋ ਨਾਮੈष ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਲੋਕੇषੁ ਪ੍ਰਚਰਿष੍ਯਤਿ ਏਕੀਭੂਤਸ੍ਯ ਨ ਹ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਧਾਰਣੇ ਤੇਜਸਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹ ਜੀਵ 'ਜਵਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ। ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਇਕਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਸਮਰ੍ਥਾ ਸਕਲਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਬਹੁਧਾ ਸृਜ੍ਯਤਾਮ੍ ਅਯਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਃ ਸ ਮਯਾ ਦੇਵੋ ਭਾਗੇ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਸਮਰਥ ਹੈ; ਇਹ ਜੀਵ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣੇ। ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਭਗਵਾਨ੍ ਮਾਂ ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਦੇਵਦੇਵਃ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ ਪਰਾਂ ਚ ਪ੍ਰੀਤਿਮ੍ ਅਗਮਤ੍ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹੈਂ, ਹੋ ਜਾਵੇ।' ਉਹ ਖੁਦ, ਪਿਨਾਕ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋ ऽਪਿ ਮਨਸਾ ਦੇਵਂ ਭਵਂ ਸ਼ਰਣਮ੍ ਅਨ੍ਵਗਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨੌ ਸਮਾਰੁਧ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸ੍ਥਾਨੇ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਵ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਸ਼ਰਨ ਗਿਆ।
ਵਿਧਾਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦृष੍ਟਿਂ ਬਹੁਦृष੍ਟਿਰ੍ ਅਮਿਤ੍ਰਜਿਤ੍ ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ
ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਰੋਕ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਸ਼੍ਰਾਵਿਤੇ ਚ ਮਹਾਖ੍ਯਾਨੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ ਤਮ੍ ਉਵਾਚਾਞ੍ਜਲਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਭੀਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਚਿਤ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਸਬਾष੍ਪਵਦਨੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ, ਦਕ੍ਸ਼, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਿੰਤਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਸੂ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਦਿ ਵਾਹਂ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਃ ਯਦਿ ਚਾਹਮ੍ ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਮਮ
ਜੇ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—
ਯਦ੍ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪੀਤਂ ਤ੍ਰਾਸਿਤਂ ਯਚ੍ ਚ ਨਾਸ਼ਿਤਮ੍ ਚੂਰ੍ਣੀਕृਤਾਪਵਿਦ੍ਧਂ ਚ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਮ੍ ਈਦृਸ਼ਮ੍
ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ ਗਿਆ, ਪੀਤਾ ਗਿਆ, ਡਰਾਇਆ ਗਿਆ ਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਪੀਸ ਕੇ ਫੈਂਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਸਮੱਗਰੀ—
ਦੀਰ੍ਘਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਚ ਸਂਚਿਤਮ੍ ਨ ਚ ਮਿਥ੍ਯਾ ਭਵੇਨ੍ ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਰੋ ਹਰਃ ਧਰ੍ਮਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹਦਾ ਹੈਂ, ਹੋ ਜਾਵੇ,' ਭਗਵਾਨ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ।
ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਨੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭਵਾਦ੍ ਵਰਮ੍ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਚਾष੍ਟਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ੍ਤੁਤਵਾਨ੍ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਗੁਡਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਭਵ ਤੋਂ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ ਵੀਰ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਤੋਤੁਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਕ੍ਸ਼, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਨਮਸ੍ ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ ਤੇ ऽਨ੍ਧਕਸੂਦਨ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਬਲਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਵਦਾਨਵਪੂਜਿਤ
ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਦੇਵ ਦੇਵਤਾ; ਨਮਸਕਾਰ ਤੇਰੇ ਨੂੰ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਯਕ੍ਸ਼ਾਧਿਪਪ੍ਰਿਯ ਸਰ੍ਵਤਃਪਾਣਿਪਾਦਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਤੋਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋਮੁਖਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਤੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਿਹਰਾ, ਅੱਖਾਂ, ਸਿਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤਃਸ਼੍ਰੁਤਿਮਾਂਲ੍ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਸਿ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਕਰ੍ਣਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ऽਰ੍ਣਵਾਲਯਃ
ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈਂ। ਸ਼ੰਖ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੰਨ, ਵੱਡੇ ਕੰਨ, ਘੜੇ ਵਰਗੇ ਕੰਨ, ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।
ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਕਰ੍ਣੋ ਗੋਕਰ੍ਣਃ ਸ਼ਤਕਰ੍ਣੋ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ਤੋਦਰਃ ਸ਼ਤਾਵਰ੍ਤਃ ਸ਼ਤਜਿਹ੍ਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਹਾਥੀ ਦੇ ਕੰਨ, ਗਾਂ ਦੇ ਕੰਨ, ਸੌ ਕੰਨ—ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਸੌ ਪੇਟ, ਸੌ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਜੀਭਾਂ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਹੈਂ।
ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰਿਣੋ ਅਰ੍ਚਯਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਕਮ੍ ਅਰ੍ਕਿਣਃ ਦੇਵਦਾਨਵਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇਰੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੇਵ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦਰ) ਹੈਂ।
ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਂਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰਃ ਸਰਸਾਂ ਨਿਧਿਃ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾ ਹਿ ਗਾਵੋ ਗੋष੍ਠ ਇਵਾਸਤੇ
ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸ਼ਰੀਰੇ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸੋਮਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਜਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਥ ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸੋਮ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਦਿਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਕ੍ਰਿਯਾ ਕਰਣਕਾਰ੍ਯੇ ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਕਾਰਣਮ੍ ਏਵ ਚ ਅਸਚ੍ ਚ ਸਦਸਚ੍ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਭਵਾਵ੍ਯਯੌ
ਕਿਰਿਆ, ਸਾਧਨ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਾਰਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਸਤਿਤਵ ਤੇ ਅਨਸਤਿਤਵ, ਉਤਪਤੀ ਤੇ ਅਟੱਲਤਾ ਹੈਂ।
ਨਮੋ ਭਵਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਚੈਵ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਧਕਘਾਤਿਨੇ
ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਰੁਦਰ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਅੰਧਕ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਜਟਾਯ ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਾਯ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵਰਧਾਰਿਣੇ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਤਿੰਨ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਵਧੀਆ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਸ਼੍ ਚਣ੍ਡਾਯ ਮੁਣ੍ਡਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਚਣ੍ਡਧਰਾਯ ਚ ਦਣ੍ਡਿਨੇ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਾਯ ਦਣ੍ਡਿਦਣ੍ਡਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਚੰਡ, ਮੁੰਡ, ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਡਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੰਡ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।