ਉਪਾਸਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਉਸ਼ਨਾ ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਃ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਪਰਮਰ੍षਯਃ
ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਉਸ਼ਨਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਅਙ੍ਗਿਰਃਪ੍ਰਮੁਖਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥਾ ਦੇਵਰ੍षਯੋ ऽਪਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸ੍ ਤਥਾ ਨਾਰਦਪਰ੍ਵਤੌ
ਅੰਗੀਰਸ ਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਗੰਧਰਵ, ਤੇ ਨਾਰਦ ਤੇ ਪਰਵਤ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਸਂਘਾਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ ਵਵੌ ਸੁਖਸ਼ਿਵੋ ਵਾਯੁਰ੍ ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਵਹਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸੰਗਤਾਂ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ; ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਾਂ ਲਿਆਈ।
ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਕੁਸੁਮੋਪੇਤਃ ਪੁष੍ਪਵਨ੍ਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਲੱਦ ਗਏ; ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ, ਸਾਧਿਆ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਮਹਾਦੇਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਭੂਤਾਨਿ ਚ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਥ
ਉਥੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਪਸ਼ੁਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਾਃ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ ਬਹੁਰੂਪਧਰਾ ਧृष੍ਟਾ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਯੁਧਾਃ
ਉਥੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪਿਸਾਚ ਵੀ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਦੇਵਸ੍ਯਾਨੁਚਰਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋਪਮਾਃ ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਥੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਖੜੇ ਸਨ। ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਭੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਸ਼ੂਲਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਗਙ੍ਗਾ ਚ ਸਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਜਲੋਦ੍ਭਵਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਲਦ ਰਹੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਗੰਗਾ, ਸਭ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤ ਤਂ ਦੇਵਂ ਰੂਪਿਣੀ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਏਵਂ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਰ੍षਿਭਿਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਦੇਵੈਸ਼੍ ਚ ਸੁਮਹਾਭਾਗੈਰ੍ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਹਾਦੇਵ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਦਕਸ਼, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆ ਗਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੋ ऽਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਤਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਮਖੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ ਅਥਾਗਮ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਪੇਦਿਰੇ ਤਥਾ ਤੇ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਰ੍ ਜ੍ਵਲਨਪ੍ਰਭਾਃ
ਆਪਣੇ ਸਵਰਗ ਦੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਦਕਸ਼ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਰਥਾਂ 'ਚ ਆਏ।
ਦੇਵਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ऽਗਚ੍ਛਨ੍ ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰਮ੍ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਦ੍ਰੁਮਲਤਾਵृਤਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਤੇ ਕਈ ਰੁੱਖ ਤੇ ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ऋषਿਸਿਦ੍ਧੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਮ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਯੇ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਵਾਸਿਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦਕਸ਼, ਧਰਮ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਥੇ ਸੀ। ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਉਪਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਏ: ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਗਣ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਆਗਤਾ ਯਜ੍ਞਭਾਗਿਨਃ ਊष੍ਮਪਾ ਧੂਮਪਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਆਜ੍ਯਪਾਃ ਸੋਮਪਾਸ੍ ਤਥਾ
ਸਭ ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਏ: ਉਸ਼ਮਪਾ, ਧੂਮਪਾ, ਆਜਯਪਾ ਤੇ ਸੋਮਪਾ ਵੀ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਮਰੁਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਨਾਨਾਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਮਰੁਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਭੂਤ ਗਣ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ।
ਜਰਾਯੁਜਾਣ੍ਡਜਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਸ੍ਵੇਦਜੋਦ੍ਭਿਦਃ ਆਗਤਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਜੋ ਜਣਨੀ, ਅੰਡੇ, ਪਸੀਨੇ ਤੇ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਏ। ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ, ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਵਿਰਾਜਨ੍ਤੇ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਇਵਾਗ੍ਨਯਃ ਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨ੍ਯੁਨਾਵਿष੍ਟੋ ਦਧੀਚਿਰ੍ ਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਧੀਚੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਅਪੂਜ੍ਯਪੂਜਨੇ ਚੈਵ ਪੂਜ੍ਯਾਨਾਂ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਪੂਜਨੇ ਨਰਃ ਪਾਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਹਦ੍ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਅਪੂਜਨਯ ਨੂੰ ਪੂਜਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੂਜਨਯ ਨੂੰ ਨਾ ਪੂਜੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਃ ਪੁਨਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੁੜ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪੂਜ੍ਯਂ ਚ ਪਸ਼ੁਭਰ੍ਤਾਰਂ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਾਰ੍ਚਯਸੇ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਤੂੰ ਪਸ਼ੁਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਪੂਜਨਯ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪੂਜਦਾ?
ਸਨ੍ਤਿ ਮੇ ਬਹਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਾਃ ਕਪਰ੍ਦਿਨਃ ਏਕਾਦਸ਼ਸ੍ਥਾਨਗਤਾ ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਮੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕਈ ਰੂਦਰ ਹਨ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਕਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਮਮੇਸ਼ੋ ਨ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ ਯਥਾਹਂ ਸ਼ਂਕਰਾਦ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੈਵਤਮ੍ ਤਥਾ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਪੁਲੋ ਯਜ੍ਞੋ ऽਯਂ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਭ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਮੰਤਰ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੂ ਸੱਦਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਉਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਦਕਸ਼ ਦਾ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਵੀ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ ਚ ਭਾਗਾ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਸ੍ ਤਥਾ ਚ ਰੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯ ਉਤ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਃ ਅਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਦੇਵਾ ਨਿਜਭਾਗਯੁਕ੍ਤਾ ਦਦਾਮਿ ਭਾਗਂ ਨ ਤੁ ਸ਼ਂਕਰਾਯ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਰੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਗਤਾਸ੍ ਤੁ ਦੇਵਤਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੈਲਰਾਜਸੁਤਾ ਤਦਾ ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਦੇਵਂ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਕੋਲ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਰਵ, ਪਸ਼ੁਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਭਗਵਨ੍ ਕੁਤ੍ਰ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇ ਮਹਾਨ੍ ਅਯਮ੍
ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ? ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਉਠਿਆ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਮ ਮਹਾਭਾਗੇ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਪਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਤਮਃ ਹਯਮੇਧੇਨ ਯਜਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਦਕਸ਼, ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞਮ੍ ਏਤਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨਾਨੁਗਚ੍ਛਸਿ ਕੇਨ ਵਾ ਪ੍ਰਤਿषੇਧੇਨ ਗਮਨਂ ਤੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ? ਕਿਸ ਰੋਕ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਡਾ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ?
ਸੁਰੈਰ੍ ਏਵ ਮਹਾਭਾਗੇ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਤਦ੍ ਅਨੁष੍ਠਿਤਮ੍ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਮਮ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਨ ਭਾਗ ਉਪਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯਜਨਾਂ 'ਚ, ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।