ਤੇषਾਂ ਪਾਤ੍ਰਵਿਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ ਵਤ੍ਸਕ੍ਸ਼ੀਰਵਿਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ ਚ ਦੋਗ੍ਧਾਰਂ ਚਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸੁਵ੍ਰਤ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਾਤਰਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੱਝਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ ਚ ਕਾਰਣਾਤ੍ ਪਾਣਿਰ੍ ਵੇਣਸ੍ਯ ਮਥਿਤਃ ਪੁਰਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੈਰ੍ ਮਹਰ੍षਿਭਿਸ੍ ਤਾਤ ਕਾਰਣਂ ਤਚ੍ ਚ ਕੀਰ੍ਤਯ
ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਵੈਨਾ ਦਾ ਹੱਥ ਕ੍ਰੋਧੀ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਕਾਰਨ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਪਿਆਰੇ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪृਥੋਰ੍ ਵੈਣ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਏਕਾਗ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਯਤਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਵੈਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਉੱਤਮ ਦਵਿਜੋ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ।
ਨਾਸ਼ੁਚੇਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮਨਸੋ ਨਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਚ ਕੀਰ੍ਤਯੇਯਮ੍ ਇਦਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕृਤਘ੍ਨਾਯਾਹਿਤਾਯ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਥਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਜੋ ਅਸ਼ੁਧ, ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਗੈਰ-ਸ਼ਿਸ਼, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ-ਰਹਿਤ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਜਾਂ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਮ੍ ਆਯੁष੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਵੇਦੈਸ਼੍ ਚ ਸਂਮਿਤਮ੍ ਰਹਸ੍ਯਮ੍ ऋषਿਭਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵੈ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਇਹ ਸੁਵਰਗ ਦਾਇਕ, ਯਸ਼ ਦਾਇਕ, ਆਯੁ ਦਾਇਕ, ਧਨ ਦਾਇਕ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਰਾਜ ਹੈ—ਇਸ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਸੁਣੋ।
ਯਸ਼੍ ਚੇਮਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪृਥੋਰ੍ ਵੈਣ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨ ਸ ਸ਼ੋਚੇਤ੍ ਕृਤਾਕृਤਮ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਿਥੂ ਵੈਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਲਈ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਆਸੀਦ੍ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਂਗੋਪ੍ਤਾ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਅਤ੍ਰਿਸਮਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਅਤ੍ਰਿਵਂਸ਼ੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਙ੍ਗੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਅਤਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਅੰਗ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ ਵੇਣੋ ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਕੋਵਿਦਃ ਜਾਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਸੁਤਾਯਾਂ ਵੈ ਸੁਨੀਥਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੈਨਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧੀਕ ਨਿਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਧੀ ਸੁਨੀਥਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ।
ਸ ਮਾਤਾਮਹਦੋषੇਣ ਤੇਨ ਕਾਲਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ਮਜਃ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਂ ਪृष੍ਠਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਮਲੋਭੇष੍ਵ੍ ਅਵਰ੍ਤਤ
ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਲੋਭ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਭੇਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਧਰ੍ਮੋਪੇਤਾਂ ਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਵੇਦਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੋ ऽਧਰ੍ਮਨਿਰਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਉਲੰਘ ਕੇ, ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੌ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਨ ਪਪੁਃ ਸੋਮਂ ਹੁਤਂ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਵਾਧਿਆਇ ਜਾਂ ਵਸ਼ਟ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਨਹੀਂ ਪਿਆ, ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।
ਨ ਯष੍ਟਵ੍ਯਂ ਨ ਹੋਤਵ੍ਯਮ੍ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਆਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਕ੍ਰੂਰੇਯਂ ਵਿਨਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਸ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਨੀਅਤ ਆਈ: 'ਕੋਈ ਯਜਨਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਹਵਨ ਨਾ ਹੋਵੇ,' ਜਦੋਂ ਨਾਸ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਹਮ੍ ਇਜ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਯष੍ਟਾ ਚ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ ਚੇਤਿ ਭृਗੂਦ੍ਵਹ ਮਯਿ ਯਜ੍ਞੋ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯੋ ਮਯਿ ਹੋਤਵ੍ਯਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਹੀ ਪੂਜਾ ਹਾਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਯਜਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਮ੍ ਅਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਰ੍ਯਾਦਮ੍ ਆਦਦਾਨਮ੍ ਅਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ਊਚੁਰ੍ ਮਹਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਰੀਚਿਪ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਰੀਚੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਹੱਦਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਵਯਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਗਣਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍ ਅਧਰ੍ਮਂ ਕੁਰੁ ਮਾ ਵੇਣ ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਅਸੀਂ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵ੍ਰਤ ਲਵਾਂਗੇ; ਤੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾ ਕਰ, ਵੇਣਾ, ਇਹ ਸਦਾ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ।
ਨਿਧਨੇ ऽਤ੍ਰੇਃ ਪ੍ਰਸੂਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ ਚ ਪਾਲਯਿष੍ਯੇ ऽਹਮ੍ ਇਤੀਹ ਸਮਯਃ ਕृਤਃ
ਤੂੰ ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਨਿਧਨ ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਇੱਥੇ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਬ੍ਰੁਵਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਮਹਰ੍षੀਨ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਦਾ ਵੇਣਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਇਮਮ੍ ਅਰ੍ਥਮ੍ ਅਨਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਵੇਣਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਵੀਰ੍ਯਤਪਃਸਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਯਾ ਵਾ ਕਃ ਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਧਰਮ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਮੈਂ ਕਿਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾਂ? ਵਿਦਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤਪ ਤੇ ਸਚਾਈ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੌਣ ਹੈ?
ਪ੍ਰਭਵਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਸਂਮੂਢਾ ਨ ਵਿਦੁਰ੍ ਨੂਨਂ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮਾਂ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਭਟਕ ਗਏ ਹੋ ਤੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਹਸਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਨ੍ ਦਹੇਯਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਪ੍ਲਾਵਯੇਯਂ ਜਲੈਸ੍ ਤਥਾ ਦ੍ਯਾਂ ਵੈ ਭੁਵਂ ਚ ਰੁਨ੍ਧੇਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਚਾਹਾਂ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਡੁਬੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹਾਂ—ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਯਦਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਮੋਹਾਦ੍ ਅਵਲੇਪਾਚ੍ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਅਪਨੇਤੁਂ ਤਦਾ ਵੇਣਸ੍ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਦੋਂ ਮਾਇਆ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਾਰਨ ਰਾਜਾ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੇਣਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋ ਗਏ।
ਤਂ ਨਿਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਵਿਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਤਤੋ ऽਸ੍ਯ ਸਵ੍ਯਮ੍ ਊਰੁਂ ਤੇ ਮਮਨ੍ਥੁਰ੍ ਜਾਤਮਨ੍ਯਵਃ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਵੇਣਾ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਰਾਣ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਥਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਿਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਵੈ ਰਾਜ੍ਞ ਊਰੌ ਤੁ ਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ ਹ੍ਰਸ੍ਵੋ ऽਤਿਮਾਤ੍ਰਃ ਪੁਰੁषਃ ਕृष੍ਣਸ਼੍ ਚੇਤਿ ਬਭੂਵ ਹ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰਾਣ ਮਥੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਤੇ ਕਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਭੀਤਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਥਿਵਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤਮ੍ ਅਤ੍ਰਿਰ੍ ਵਿਹ੍ਵਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿषੀਦੇਤ੍ਯ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਦਾ
ਉਹ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤ੍ਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਬੈਠ ਜਾ।'
ਨਿषਾਦਵਂਸ਼ਕਰ੍ਤਾਸੌ ਬਭੂਵ ਵਦਤਾਂ ਵਰਾਃ ਧੀਵਰਾਨ੍ ਅਸृਜਚ੍ ਚਾਪਿ ਵੇਣਕਲ੍ਮषਸਂਭਵਾਨ੍
ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਦ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਬਣਿਆ, ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਵੇਣਾ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਧੀਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਨਿਲਯਾਸ੍ ਤਥਾ ਪਰ੍ਵਤਸਂਸ਼੍ਰਯਾਃ ਅਧਰ੍ਮਰੁਚਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਵੈ ਵੇਣਕਲ੍ਮषਾਃ
ਜੋ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਿਂਧਿਆ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਵੀ ਵੇਣਾ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਹਨ।
ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਾਣਿਂ ਵੇਣਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ਅਰਣੀਮ੍ ਇਵ ਸਂਰਬ੍ਧਾ ਮਮਨ੍ਥੁਰ੍ ਜਾਤਮਨ੍ਯਵਃ
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੇਣਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਅਰਣੀ ਵਾਂਗ ਮਥਣ ਲਗੇ।
ਪृਥੁਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਕਰਾਜ੍ ਜ੍ਵਲਨਸਂਨਿਭਃ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਵਪੁषਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਇਵ ਜ੍ਵਲਨ੍
ਉਸ ਹੱਥ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਥ ਸੋ ऽਜਗਵਂ ਨਾਮ ਧਨੁਰ੍ ਗृਹ੍ਯ ਮਹਾਰਵਮ੍ ਸ਼ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕਵਚਂ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਭਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅਜਗਵ ਨਾਮ ਦਾ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਧਨੁਸ਼, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਵਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ ਜਾਤੇ ऽਥ ਭੂਤਾਨਿ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਸਮਾਪੇਤੁਰ੍ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵੇਣਸ੍ ਤੁ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਯਯੌ
ਜਦ ਉਹ ਜੰਮਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਵੈਣਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।