ਇਤਿ ਕੁਸੁਮਵਿਚਿਤ੍ਰਸਰ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਵਿਧਵਿਹਂਗਮਨਾਦਰਮ੍ਯਦੇਸ਼ਾਃ ਹਿਮਗਿਰਿਤਨਯਾਵਿਵਾਹਭੂਤ੍ਯੈ षਡ੍ ਉਪਯਯੁਰ੍ ऋਤਵੋ ਮੁਨਿਪ੍ਰਵੀਰਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਛੇ ਮੌਸਮ ਹਿਮਗਿਰਿ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆ ਪਹੁੰਚੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਤਤ ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸਮਾਗਮੇ ਨਾਨਾਵਾਦ੍ਯਸਮਾਕੀਰ੍ਣੇ ਅਹਂ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਮੈਂ ਵੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਸ਼ੈਲਪੁਤ੍ਰੀਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਯੋਗ੍ਯਾਭਰਣਸਂਪਦਾ ਪੁਰਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਵਾਂਸ੍ ਤਾਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਆਦਾਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਅਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਤਤਸ੍ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ ਏਵੇਸ਼ਮ੍ ਅਹਂ ਚੈਵੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਿਭੁਮ੍ ਹਵਿਰ੍ ਜੁਹੋਮਿ ਵਹ੍ਨੌ ਤੇ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਪਦੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ, ਉਪਾਧਿਆਇ ਦੇ ਪਦ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਦਦਾਸਿ ਮਹ੍ਯਂ ਯਦ੍ਯ੍ ਆਜ੍ਞਾਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ऽਯਂ ਕ੍ਰਿਯਾਵਿਧਿਃ ਮਾਮ੍ ਆਹ ਸ਼ਂਕਰਸ਼੍ ਚੈਵਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ; ਇਉਂ ਹੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਯਦ੍ ਉਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਸੁਰੇਸ਼ਾਨ ਤਤ੍ ਕੁਰੁष੍ਵ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਵਚਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ ਤਵ ਜਗਦ੍ਵਿਭੋ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੀਦਾ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਤਤਸ਼੍ ਚਾਹਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕੁਸ਼ਾਨ੍ ਆਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ਹਸ੍ਤਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਯੋਗਬਨ੍ਧੇਨ ਯੁਕ੍ਤਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਲੈ ਕੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਜੋੜ ਨਾਲ, ਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਏ।
ਜ੍ਵਲਨਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗੀਤੈਰ੍ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਮੂਰ੍ਤਿਮਦ੍ਭਿਰ੍ ਉਪਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਉਥੇ ਅੱਗ ਆਪ ਹੀ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ, ਵੈਦਿਕ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਪਿਸ੍ ਤਦ੍ ਅਮृਤਂ ਹਵਿਃ ਤਤਸ੍ ਤਂ ਜ੍ਵਲਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾਕਸ਼ੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੋਗਂ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਮਾਨਸੈਃ ਸਿਦ੍ਧੈਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਵृਤ੍ਤ ਉਦ੍ਵਾਹਕਾਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵृषਧ੍ਵਜਮ੍ ਯੋਗੇਨੈਵ ਤਯੋਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਦ੍ ਉਮਾਪਰਮੇਸ਼ਯੋਃ
ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਨੂੰ, ਉਮਾ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਵਾਹਃ ਸ ਪਰੋ ਵृਤ੍ਤੋ ਯਂ ਦੇਵਾ ਨ ਵਿਦੁਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਇਤਿ ਵਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮ੍ ਇਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ਉਦ੍ਵਾਹਸ਼੍ ਚੈਵ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਵਯੰਵਰ ਤੇ ਦੇਵ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਵਿਆਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ—ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਵृਤ੍ਤੇ ਵਿਵਾਹੇ ਤੁ ਭਵਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ ਪ੍ਰਹਰ੍षਮ੍ ਅਤੁਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਵਾਗ੍ਭਿਰ੍ ਆਦ੍ਯਾਭਿਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ ਤੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਭਵ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਆ ਗਏ, ਚੰਗੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਮਃ ਪਰ੍ਵਤਲਿਙ੍ਗਾਯ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼ਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਨਮਃ ਪਵਨਵੇਗਾਯ ਵਿਰੂਪਾਯਾਜਿਤਾਯ ਚ ਨਮਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦਾਤ੍ਰੇ ਚ ਸ਼ੁਭਸਂਪਦਾਮ੍
ਪਹਾੜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਅਜਿੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨੀਲਸ਼ਿਖਣ੍ਡਾਯ ਅਮ੍ਬਿਕਾਪਤਯੇ ਨਮਃ ਨਮਃ ਪਵਨਰੂਪਾਯ ਸ਼ਤਰੂਪਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਵਾ ਰੂਪ, ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਭੈਰਵਰੂਪਾਯ ਵਿਰੂਪਨਯਨਾਯ ਚ ਨਮਃ ਸਹਸ੍ਰਨੇਤ੍ਰਾਯ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣਾਯ ਚ
ਭੈਰਵ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵਿਲੱਖਣ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਦੇਵਵਯਸ੍ਯਾਯ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ ਵਿष੍ਟਮ੍ਭਨਾਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ ਵੇਦਾਙ੍ਕੁਰਾਯ ਚ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਚਰਾਚਰਾਧਿਪਤਯੇ ਸ਼ਮਨਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਲਿਲਾਸ਼ਯਲਿਙ੍ਗਾਯ ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ, ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਕਪਾਲਮਾਲਾਯ ਕਪਾਲਸੂਤ੍ਰਧਾਰਿਣੇ ਨਮਃ ਕਪਾਲਹਸ੍ਤਾਯ ਦਣ੍ਡਿਨੇ ਗਦਿਨੇ ਨਮਃ
ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਲੜੀ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੋਪੜੀ, ਡੰਡਾ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਾਯ ਪਸ਼ੁਲੋਕਰਤਾਯ ਚ ਨਮਃ ਖਟ੍ਵਾਙ੍ਗਹਸ੍ਤਾਯ ਪ੍ਰਮਥਾਰ੍ਤਿਹਰਾਯ ਚ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਖਟਵਾਂਗ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਯਜ੍ਞਸ਼ਿਰੋਹਨ੍ਤ੍ਰੇ ਕृष੍ਣਕੇਸ਼ਾਪਹਾਰਿਣੇ ਭਗਨੇਤ੍ਰਨਿਪਾਤਾਯ ਪੂष੍ਣੋ ਦਨ੍ਤਹਰਾਯ ਚ
ਯਜਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵਾਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪੂਸ਼ਣ ਦਾ ਦੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪਿਨਾਕਸ਼ੂਲਾਸਿਖਡ੍ਗਮੁਦ੍ਗਰਧਾਰਿਣੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਤृਤੀਯਨਯਨਾਯ ਚ
ਧਨੁ, ਭਾਲਾ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਾਲ ਦਾ ਕਾਲ, ਤੀਜੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨ੍ਤਕਾਨ੍ਤਕृਤੇ ਚੈਵ ਨਮਃ ਪਰ੍ਵਤਵਾਸਿਨੇ ਸੁਵਰ੍ਣਰੇਤਸੇ ਚੈਵ ਨਮਃ ਕੁਣ੍ਡਲਧਾਰਿਣੇ
ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਬੀਜ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯੋਗਨਾਸ਼ਾਯ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੁਰਵੇ ਨਮਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਾਦਿਤ੍ਯਨੇਤ੍ਰਾਯ ਲਲਾਟਨਯਨਾਯ ਚ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਰਤਯੇ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਵਰਦਾਯ ਚ ਨਮੋ ਦੈਵਤਨਾਥਾਯ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਸਾਧਵੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਟਿਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ ਨਮੋ ਮੁਣ੍ਡਾਰ੍ਧਮੁਣ੍ਡਾਯ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਘਰ-ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਸਾਧੂ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਟਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਅੱਧਾ ਮੁੰਡੇ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਮੁੰਡੇ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸਲਿਲੇ ਤਪ੍ਯਮਾਨਾਯ ਯੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯ ਚ ਨਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਦਾਨ੍ਤਾਯ ਪ੍ਰਲਯੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਾਰਿਣੇ
ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਦੇ, ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਯਮੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਲੈ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਨੁਗ੍ਰਹਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸ੍ਥਿਤਿਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋ ਨਮਃ ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਵਸਵ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਨਮਃ
ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮਃ ਪਿਤ੍ਰੇ ऽਥ ਸਾਂਖ੍ਯਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਯ ਵੈ ਨਮਃ ਨਮਃ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਉਗ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਰਦਾਯ ਚ
ਪਿਤਾ, ਸਾਂਖਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਸ਼ਰਵਾ, ਉਗ੍ਰ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ਭੀਮਾਯ ਸੇਨਾਨ੍ਯੇ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ ਸ਼ੁਚਯੇ ਵੈਰਿਹਾਨਾਯ ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਭੀਮ, ਸੈਨਾਪਤੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪਵਿੱਤਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਦਯੋਜਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।