ਪਕ੍ਵਬਿਮ੍ਬਾਧਰਪੁਟਾ ਕੁਨ੍ਦਦਨ੍ਤਪ੍ਰਹਾਸਿਨੀ ਨਵਸ਼੍ਯਾਮਲਤਾਸ਼੍ਯਾਮਰੋਮਰਾਜਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਾ
ਪੱਕੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹੋਠ, ਚੰਬੇ-ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸਦੀ, ਨਵੀਂ ਕਾਲੀ ਬੇਲ ਦੀਆਂ ਨਰਮ ਕਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਹਾਰਵਰ੍ਗੇਣ ਕਣ੍ਠੋਰਸ੍ਥਲਗਾਮਿਨਾ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਯਨ੍ਤੀ ਚੇਤਾਂਸਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਹਾਰ, ਗਲ ਤੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਵਹਿੰਦਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ।
ਸਮਦਾਲਿਕੁਲੋਦ੍ਗੀਤਮਧੁਰਸ੍ਵਰਭਾषਿਣੀ ਚਲਤ੍ਕੁਮੁਦਸਂਘਾਤਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲਸ਼ੋਭਿਨੀ
ਮਸਤ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਗੀਤ-ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੀ, ਹਿਲਦੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਰਕ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪ੍ਰਸ਼ਾਖੋਤ੍ਥਪਲ੍ਲਵਾਙ੍ਗੁਲਿਧਾਰਿਣੀ ਤਤ੍ਪੁष੍ਪਸਂਚਯਮਯੈਰ੍ ਵਾਸੋਭਿਃ ਸਮਲਂਕृਤਾ
ਲਾਲ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਨਰਮ ਪੱਤੇ ਉਂਗਲਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲਾਗ੍ਰਚਰਣਾ ਜਾਤੀਪੁष੍ਪਨਖਾਵਲੀ ਕਦਲੀਸ੍ਤਮ੍ਭਵਾਮੋਰੂਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਵਦਨਾ ਤਥਾ
ਲਾਲ ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪੈਰ, ਜਾਸਵੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਖ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੰਗਾਂ, ਤੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਸ੍ਪृਸ਼ਤਿ ਕਾਨ੍ਤੇਵ ਸਾਨੁਰਾਗਾ ਮਨੋਰਮਾ
ਹਰ ਚੰਗੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ, ਮੋਹਣੀ ਤੇ ਲਗਦੀ ਜਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਕੁੜੀ।
ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸਿਤਮੇਘਕਞ੍ਚੁਕਪਟਾ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਬਿਮ੍ਬਾਨਨਾ ਨੀਲਾਮ੍ਭੋਜਵਿਲੋਚਨਾ ਰਵਿਕਰਪ੍ਰੋਦ੍ਭਿਨ੍ਨਪਦ੍ਮਸ੍ਤਨੀ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਰਜਃਸੁਗਨ੍ਧਿਪਵਨਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਨੀ ਚੇਤਸਾਂ ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ ਕਲਹਂਸਨੂਪੁਰਰਵਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹੇ ਸ਼ਰਤ੍
ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਭਰਿਆ ਚਿਹਰਾ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਛਾਤੀਆਂ, ਕਈ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਰੇਣੂ ਵਾਲੀ ਸੁਗੰਧੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ, ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ ਸਰਤ ਰੁੱਤ ਆਈ।
ਅਤ੍ਯਰ੍ਥਸ਼ੀਤਲਾਮ੍ਭੋਭਿਃ ਪ੍ਲਾਵਯਨ੍ਤੌ ਦਿਸ਼ਃ ਸਦਾ ऋਤੂ ਹੇਮਨ੍ਤਸ਼ਿਸ਼ਿਰੌ ਆਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ ਅਤਿਦ੍ਯੁਤੀ
ਬਹੁਤ ਠੰਡੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰਦੇ, ਦੋ ਚਮਕਦਾਰ ਰੁੱਤਾਂ — ਹੇਮੰਤ ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰ — ਆ ਗਏ।
ਤਾਭ੍ਯਾਮ੍ ऋਤੁਭ੍ਯਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਹਿਮਵਾਨ੍ ਸ ਨਗੋਤ੍ਤਮਃ ਪ੍ਰਾਲੇਯਚੂਰ੍ਣਵਰ੍षਿਭ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰੌਪ੍ਯਹਰੋ ਬਭੌ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਰੁੱਤਾਂ ਆਈਆਂ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਹਿਮਾਵਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਤਲੇ ਪਾਊਡਰ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਲੇਯਵਰ੍षੇਣ ਘਨੇਨੈਵ ਹਿਮਾਲਯਃ ਅਗਾਧੇਨ ਤਦਾ ਰੇਜੇ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦ ਇਵ ਸਾਗਰਃ
ਉਹ ਗਾੜੀ ਬਰਫ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਹਿਮਾਲਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਥਾਹ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ।
ऋਤੁਪਾਰ੍ਯਯਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਸ ਮਹਾਗਿਰਿਃ ਸਾਧੂਪਚਾਰਾਤ੍ ਸਹਸਾ ਕृਤਾਰ੍ਥ ਇਵ ਦੁਰ੍ਜਨਃ
ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਬਦਲਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਚੰਗੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਏ।
ਪ੍ਰਾਲੇਯਪਟਲਚ੍ਛਨ੍ਨੈਃ ਸ਼ृਙ੍ਗੈਸ੍ ਤੁ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਨਗਃ ਛਤ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਇਵ ਮਹਾਭਾਗੈਃ ਪਾਣ੍ਡਰੈਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀਾਂ 'ਤੇ ਬਰਫ ਦੇ ਪਟਲੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੇ ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ।
ਮਨੋਭਵੋਦ੍ਰੇਕਕਰਾਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸੁਰਾਙ੍ਗਨਾਨਾਂ ਚ ਮੁਹੁਃ ਸਮੀਰਾਃ ਸ੍ਵਚ੍ਛਾਮ੍ਬੁਪੂਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਨਲਿਨ੍ਯਃ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਾਨਾਂ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ ਉਪੇਤਾਃ
ਹਵਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਗਦੀ ਸੀ; ਤੇ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਿਵਾਹੇ ਗੁਰੁਕਨ੍ਯਾਯਾ ਵਸਨ੍ਤਃ ਸਮਗਾਦ੍ ऋਤੁਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ ਵਸੰਤ ਰੁੱਤ ਆ ਗਈ।
ਈषਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭਿਨ੍ਨਪਯੋਧਰਾਗ੍ਰਾ ਨਾਰ੍ਯੋ ਯਥਾ ਰਮ੍ਯਤਰਾ ਬਭੂਵੁਃ ਨਾਤ੍ਯੁष੍ਣਸ਼ੀਤਾਨਿ ਪਯਃਸਰਾਂਸਿ ਕਿਞ੍ਜਲ੍ਕਚੂਰ੍ਣੈਃ ਕਪਿਲੀਕृਤਾਨਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਤਨ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਝੀਲਾਂ, ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਠੰਡੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੰਗੀ ਹੋਈਆਂ।
ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੂਸ਼੍ ਚੂਤਤਰਵਸ਼੍ ਚੂਤਾਂਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗਵਃ ਤਰ੍ਜਯਨ੍ਤ ਇਵਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਞ੍ਜਰੀਭਿਸ਼੍ ਚਕਾਸ਼ਿਰੇ
ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ ਦੇ ਬੂਟੇ ਤੇ ਆਮ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ, ਤੇ ਆਮ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯੰਗੂ, ਆਪਣੀਆਂ ਮੰਜਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਸਨ।
ਹਿਮਸ਼ृਙ੍ਗੇषੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇषੁ ਤਿਲਕਾਃ ਕੁਸੁਮੋਤ੍ਕਰਾਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੁਃ ਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵृਦ੍ਧਾ ਇਵ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਚਿੱਟੀਆਂ ਬਰਫੀਲੇ ਚੋਟੀਾਂ 'ਤੇ ਤਿਲਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਕਸਦ ਲਈ ਵੱਡੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਫੁਲ੍ਲਾਸ਼ੋਕਲਤਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਰੇਜਿਰੇ ਸ਼ਾਲਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਕਾਮਿਨ੍ਯ ਇਵ ਕਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਕਣ੍ਠਾਲਮ੍ਬਿਤਬਾਹਵਃ
ਉਥੇ, ਫੁੱਲੀ ਹੋਈ ਅਸ਼ੋਕ ਦੀ ਲਤਾ ਸ਼ਾਲ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਕੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਮੀਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਬਾਂਹਾਂ ਪਾ ਲੈਂ।
ਅਸ਼ੋਕਸਰ੍ਜਾਰ੍ਜੁਨਕੋਵਿਦਾਰਾਃ ਪੁਂਨਾਗਨਾਗੇਸ਼੍ਵਰਕਰ੍ਣਿਕਾਰਾਃ ਲਵਙ੍ਗਤਾਲਾਗੁਰੁਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣਾ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ਼ੋਭਾਞ੍ਜਨਨਾਰਿਕੇਲਾਃ
ਅਸ਼ੋਕ, ਸਰਜ, ਅਰਜੁਨ, ਕੋਵਿਦਾਰ, ਪੁੰਨਾਗ, ਨਾਗੇਸ਼ਵਰ, ਕਰਣਿਕਾਰ, ਲਵੰਗ, ਤਾਲ, ਅਗਰ, ਸਤਪਰਨ, ਵਟ, ਸ਼ੋਭਾਂਜਨ ਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਫਲਪੁष੍ਪਵਨ੍ਤੋ ਦृਸ਼੍ਯਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸੁਮਨੋਹਰਾਙ੍ਗਾਃ ਜਲਾਸ਼ਯਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਸੁਵਰ੍ਣਤੋਯਾਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਾਙ੍ਗਕਾਰਣ੍ਡਵਹਂਸਜੁष੍ਟਾਃ
ਹੋਰ ਦਰਖ਼ਤ, ਫਲ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ; ਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਚਕਰਵਾਕ, ਕਾਰੰਡਵ ਤੇ ਹੰਸ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ।
ਕੋਯष੍ਟਿਦਾਤ੍ਯੂਹਬਲਾਕਯੁਕ੍ਤਾ ਦृਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਮੀਨਪੂਰ੍ਣਾਃ ਖਗਾਸ਼੍ ਚ ਨਾਨਾਵਿਧਭੂषਿਤਾਙ੍ਗਾ ਦृਸ਼੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਸੁਚਿਤ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ਾਃ
ਉਥੇ ਝੀਲਾਂ ਕਮਲ, ਨੀਲੋਫਰ ਤੇ ਮੱਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਕੋਯ, ਦਾਤਯੂਹ ਤੇ ਬਲਾਕਾ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ; ਤੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ 'ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੰਛੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਕ੍ਰੀਡਾਸੁ ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਅਥ ਤਰ੍ਜਯਨ੍ਤਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਮਦਨੇਰਿਤਾਙ੍ਗਾਃ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗਿਰਾਵ੍ ਅਦ੍ਰਿਸੁਤਾਵਿਵਾਹੇ ਵਵੁਸ਼੍ ਚ ਵਾਤਾਃ ਸੁਖਸ਼ੀਤਲਾਙ੍ਗਾਃ
ਖੇਡਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੇ, ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ; ਉਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਹੌਲੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਠੰਡੀ ਹਵਾਵਾਂ ਵਗੀਆਂ।
ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਪਾਤਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ ਨਗੇਭ੍ਯੋ ਮਲਯਾਦ੍ਰਿਜਾਤਾਃ ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ऋਤਵਸ਼੍ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਕਾਸ਼ਿਰੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਙ੍ਗਾਃ
ਮਲਯਾਚਲ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਵੀ ਝਾੜ ਰਹੀਆਂ; ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਤਾਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਰਲ ਕੇ, ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ।
ਸਮਦਾਲਿਕੁਲੋਦ੍ਗੀਤਸ਼ਿਲਾਕੁਸੁਮਸਂਚਯੈਃ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਹਿ ਮਾਲਤ੍ਯੋ ਭਾਵਯਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਰੇਜਿਰੇ
ਮਾਲਤੀ ਦੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ, ਮਸਤ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ।
ਨੀਲਾਨਿ ਨੀਲਾਮ੍ਬੁਰੁਹੈਃ ਪਯਾਂਸਿ ਗੌਰਾਣਿ ਗੌਰੈਸ਼੍ ਚ ਮृਣਾਲਦਣ੍ਡੈਃ ਰਕ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਭृਸ਼ਂ ਕृਤਾਨਿ ਮਤ੍ਤਦ੍ਵਿਰੇਫਾਵਲਿਜੁष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰੈਃ
ਪਾਣੀ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਨੀਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਮ੍ਰਣਾਲ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿੱਟਾ, ਤੇ ਲਾਲ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਮਸਤ ਮਧੂਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਹੈਮਾਨਿ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਜਲੇषੁ ਕੇषੁਚਿਨ੍ ਨਿਰਨ੍ਤਰਂ ਚਾਰੁਤਰਾਣਿ ਕੇषੁਚਿਤ੍ ਵੈਦੂਰ੍ਯਨਾਲਾਨਿ ਸਰਃਸੁ ਕੇषੁਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪਦ੍ਮਵਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਝੀਲਾਂ 'ਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮਲ ਉਗ ਆਏ; ਕੁਝ ਝੀਲਾਂ 'ਚ ਸੋਹਣੀਆਂ ਵਿਦੂਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਡੰਡੀਆਂ; ਤੇ ਕੁਝ ਝੀਲਾਂ 'ਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਮਲ ਦੇ ਬਾਗ ਉਗ ਪਏ।
ਵਾਪ੍ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰਾਭਵਨ੍ ਰਮ੍ਯਾਃ ਕਮਲੋਤ੍ਪਲਪੁष੍ਪਿਤਾਃ ਨਾਨਾਵਿਹਂਗਸਂਜੁष੍ਟਾ ਹੈਮਸੋਪਾਨਪਙ੍ਕ੍ਤਯਃ
ਉਥੇ ਸੁੰਦਰ ਝੀਲਾਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲ ਉਤਪਲ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਗਿਰੇਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਃ ਸੁਪੁष੍ਪਿਤੈਃ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਵਿਰਲੈਰ੍ ਹੇਮਾਨੀਵ ਬਭੁਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਦੇ ਘਣੇ ਤੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਚੀਆਂ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਈषਦ੍ਵਿਭਿਨ੍ਨਕੁਸੁਮੈਃ ਪਾਟਲੈਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਪਾਟਲਾਃ ਸਂਬਭੂਵੁਰ੍ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਵਨਾਕਮ੍ਪਿਮੂਰ੍ਤਿਭਿਃ
ਪਾਟਲ ਰੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਚਿਰੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਤੇ ਲਾਲ ਪੱਤੀਆਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਝੂਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੰਗ ਭਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਕृष੍ਣਾਰ੍ਜੁਨਾ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਨੀਲਾਸ਼ੋਕਮਹੀਰੁਹਾਃ ਗਿਰੌ ਵਵृਧਿਰੇ ਫੁਲ੍ਲਾਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਯਨ੍ਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਅਰਜੁਨ, ਦਸ ਗੁਣਾ ਨੀਲਾ ਅਸ਼ੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ।