ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਮੇਨਿਰੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵੀ ਤਦਾ ਹृष੍ਟਾ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗੇ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਪਾਦਯੋਃ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ੍ਰਙ੍ਮਾਲਾਮ੍ ਅਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਤੇ ਹੋਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪੁਨਰ੍ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਣਗਣ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ' ਕਿਹਾ।
ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਮਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ ਭੂਤਲਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ ਅਥਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਅਨ੍ਤਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਮ੍ ਅਹਂ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਲਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਮਹਾਸ਼ੈਲਮ੍ ਉਕ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਮ੍ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਨ੍ ਅਸਿ
ਮੈਂ ਹਿਮਵੰਤ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਤੇ ਵੰਦਨ ਯੋਗ ਹੈਂ; ਸਭ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਵੱਡਾ ਹੈਂ।'
ਸ਼ਰ੍ਵੇਣ ਸਹ ਸਂਬਨ੍ਧੋ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ऽਭ੍ਯੁਦਯੋ ਮਹਾਨ੍ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚਾਰੁਰ੍ ਉਦ੍ਵਾਹਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥੀਯਤੇ ਪਰਮ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਹਿਮਵਾਂਸ੍ ਤਦਾ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਜਿਸ ਦਾ ਸ਼ਰਵ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਫਿਰ ਕਿਸ ਲਈ ਠਹਿਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚੇ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਿਮਵੰਤ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਕਾਰਣਂ ਦੇਵ ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੋਦਯੇ ਮਮ ਪ੍ਰਸਾਦਃ ਸਹਸੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਹੇਤੁਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਹਿ ਉਦ੍ਵਾਹਸ੍ ਤੁ ਯਦਾ ਯਾਦृਕ੍ ਤਦ੍ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਪਿਤਾਮਹ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਉਤਥਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈਂ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਗੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਐਸਾ ਕਰ।
ਤਤ ਏਵਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਰਾਜਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਉਦ੍ਵਾਹਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਦੇਵ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਚੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਵਿਭੁਮ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ।'
ਮਾਮ੍ ਆਹ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੇਵੋ ਯਥੇष੍ਟਮ੍ ਇਤਿ ਲੋਕਪਃ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਚ੍ ਚ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੁਰਮ੍
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।' ਤੇ ਉਸੀ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ।
ਉਦ੍ਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਮਣਯਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਾ ਹੇਮਮੌਕ੍ਤਿਕਮ੍ ਏਵ ਚ
ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਰਤਨ, ਮਣੀ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਮੋਤੀ ਸੀ।
ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤ ਉਪਾਗਮ੍ਯ ਅਲਂਚਕ੍ਰੁਃ ਪੁਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਚਿਤ੍ਰਾ ਮਾਰਕਤੀ ਭੂਮਿਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤਮ੍ਭਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਸਾਕਾਰ ਜੀਵ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ; ਉਸ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਰਕਤ ਨਾਲ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਭਾਸ੍ਵਤ੍ਸ੍ਫਟਿਕਭਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਪ੍ਰਲਮ੍ਬਿਤਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੁਰੇ ਰਮ੍ਯ ਉਦ੍ਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸਫਟਿਕ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲਟਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ; ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸੋਮਾਦਿਤ੍ਯੌ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਤਾਪਯਨ੍ਤੌ ਮਹਾਮਣੀ
ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਾ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਇਕੱਠੇ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸੌਰਭੇਯਂ ਮਨੋਰਮ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਮ੍ ਆਦਾਯ ਮਾਰੁਤਃ ਪ੍ਰਵਵੌ ਸੁਖਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਭਵਭਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਇੱਕ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਮਨੋਹਰ ਹਵਾ, ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲੈ ਕੇ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਵਹੀ, ਭਵ ਦੇ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਦੇਵਨਦ੍ਯੋ ਮਹਾਨਦ੍ਯਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਮੁਨਯ ਏਵ ਚ
ਉਥੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਦੇਵ ਨਦੀਆਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਸਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾ ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਔਦਕਾਃ ਖੇਚਰਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕਿਂਨਰਾ ਦੇਵਚਾਰਣਾਃ
ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼, ਜਲ ਦੇ ਜੀਵ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਦੇਵ ਚਾਰਣ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤੁਮ੍ਬੁਰੁਰ੍ ਨਾਰਦੋ ਹਾਹਾ ਹੂਹੂਸ਼੍ ਚੈਵ ਤੁ ਸਾਮਗਾਃ ਰਮ੍ਯਾਣ੍ਯ੍ ਆਦਾਯ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤਤ੍ਰਾਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤਦਾ ਪੁਰਮ੍
ਤੁੰਬੁਰੂ, ਨਾਰਦ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ ਤੇ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਜੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆਏ।
ऋषਯਸ੍ ਤੁ ਕਥਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਵੇਦਗੀਤਾਸ੍ ਤਪੋਧਨਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ ਵੈਵਾਹਿਕਾਨ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਞ੍ ਜੇਪੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਕਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵੇਦ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਗਤੋ ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਹਰ੍षਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਉਦ੍ਵਾਹੇ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵ ਕੁੜੀਆਂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ऋਤਵਃ षਟ੍ ਸਮਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਸੁਖਾਵਹਾਃ ਉਦ੍ਵਾਹਃ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯੇਤਿ ਮੂਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤ ਉਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਸੁਖ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਸਾਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਈਆਂ ਤੇ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ: 'ਇਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੈ।'
ਨੀਲਜੀਮੂਤਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਧ੍ਵਨਿਪ੍ਰਹਰ੍षਿਭਿਃ ਕੇਕਾਯਮਾਨੈਃ ਸ਼ਿਖਿਭਿਰ੍ ਨृਤ੍ਯਮਾਨੈਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਨੀਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਮੋਰ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਨੱਚ ਰਹੇ ਤੇ ਕੂਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਲੋਲਪਿਙ੍ਗਲਸ੍ਪष੍ਟਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲੇਖਾਵਿਹਾਸਿਤਾ ਕੁਮੁਦਾਪੀਡਸ਼ੁਕ੍ਲਾਭਿਰ੍ ਬਲਾਕਾਭਿਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਚੰਬੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਸਫੈਦ ਬਗਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਹਾਸੀ ਨਾਲ, ਭੂਰੇ ਤੇ ਚਲਾਕ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਸਂਜਾਤਸ਼ਿਲੀਨ੍ਧ੍ਰਕਨ੍ਦਲੀ ਲਤਾਦ੍ਰੁਮਾਦ੍ਯੁਦ੍ਗਤਪਲ੍ਲਵਾ ਸ਼ੁਭਾ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ਬੁਧਾਰਾਪ੍ਰਣਯਪ੍ਰਬੋਧਿਤੈਰ੍ ਮਹਾਲਸੈਰ੍ ਭੇਕਗਣੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਦਿਤਾ
ਨਵੀਂ ਕਲੀਆਂ, ਬੇਲਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਗੀਆਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਚੰਗੀ ਬਰਸਾਤ ਦੀ ਛੁਹ ਨਾਲ ਜਾਗੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਡੱਡੂਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀ।
ਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਮਾਨੋਦ੍ਧਤਮਾਨਸਾਨਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀਨਾਮ੍ ਅਪਿ ਕਾਮਿਨੀਨਾਮ੍ ਮਯੂਰਕੇਕਾਭਿਰੁਤੈਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਮਨੋਹਰੈਰ੍ ਮਾਨਵਿਭਙ੍ਗਹੇਤੁਭਿਃ
ਪਿਆਰੇ ਨਾਲ ਰੁੱਸੀਆਂ, ਗਰੂਰ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ, ਮਯੂਰਾਂ ਦੀ ਮੋਹਣੀ ਤੇ ਛੋਟੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗਰੂਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਮੋਹ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਵਿਵਰ੍ਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਚਾਰੁਮੂਰ੍ਤਿਨਾ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਲੇਖਾਕੁਟਿਲੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਯੋਦਸਂਘਾਤਸਮੀਪਵਰ੍ਤਿਨਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਚਾਪੇਨ ਭृਸ਼ਂ ਵਿਰਾਜਿਤਾ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੰਗੀਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਕਰੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੇੜੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਪੁष੍ਪਾਮ੍ਬੁਭਵੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਰ੍ ਘਨਾਮ੍ਬੁਸਂਪਰ੍ਕਤਯਾ ਸੁਸ਼ੀਤਲੈਃ ਵਿਕਮ੍ਪਯਨ੍ਤੀ ਪਵਨੈਰ੍ ਮਨੋਹਰੈਃ ਸੁਰਾਙ੍ਗਨਾਨਾਮ੍ ਅਲਕਾਵਲੀਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਘਣੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਛੁਹ ਕੇ ਠੰਡੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਹਵਾ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ, ਸੁੰਦਰ ਪਵਨ ਜਿਹੜਾ ਸੁਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜੱਟੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ।
ਗਰ੍ਜਤ੍ਪਯੋਦਸ੍ਥਗਿਤੇਨ੍ਦੁਬਿਮ੍ਬਾ ਨਵਾਮ੍ਬੁਸਿਕ੍ਤੋਦਕਚਾਰੁਦੂਰ੍ਵਾ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸਾਦਰਮ੍ ਉਤ੍ਸੁਕਾਭਿਰ੍ ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਧੂਮ੍ਰਂ ਪਥਿਕਾਙ੍ਗਨਾਭਿਃ
ਗੱਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਨਵੀਂ ਤੇ ਹਰੀ ਘਾਹ, ਜੋ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੱਕੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਧੂੰਏਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਹਂਸਨੂਪੁਰਸ਼ਬ੍ਦਾਢ੍ਯਾ ਸਮੁਨ੍ਨਤਪਯੋਧਰਾ ਚਲਦ੍ਵਿਦ੍ਯੁਲ੍ਲਤਾਹਾਰਾ ਸ੍ਪष੍ਟਪਦ੍ਮਵਿਲੋਚਨਾ
ਹੰਸਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉੱਠੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਕਮਲ-ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਅਸਿਤਜਲਦਧੀਰਧ੍ਵਾਨਵਿਤ੍ਰਸ੍ਤਹਂਸਾ ਵਿਮਲਸਲਿਲਧਾਰੋਤ੍ਪਾਤਨਮ੍ਰੋਤ੍ਪਲਾਗ੍ਰਾ ਸੁਰਭਿਕੁਸੁਮਰੇਣੁਕॣਪ੍ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ਼ੋਭਾ ਗਿਰਿਦੁਹਿਤृਵਿਵਾਹੇ ਪ੍ਰਾਵृਡ੍ ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ
ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਵਿਆਹ 'ਤੇ ਬਰਸਾਤ ਆਈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਹੰਸ ਡਰ ਗਏ, ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੇ ਕਮਲ ਉਠਾ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਹਰ ਅੰਗ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਰੇਣੂ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ।
ਮੇਘਕਞ੍ਚੁਕਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਪਦ੍ਮਕੋਸ਼ੋਦ੍ਭਵਸ੍ਤਨੀ ਹਂਸਨੂਪੁਰਨਿਹ੍ਰਾਦਾ ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਦਿਗਨ੍ਤਰਾ
ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਕਮਲ ਦੀ ਕਲੀ ਵਾਂਗ ਖਿੜੀਆਂ, ਹੰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਭਰਵਾਂਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ।
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਪੁਲਿਨਸ਼੍ਰੋਣੀ ਕੂਜਤ੍ਸਾਰਸਮੇਖਲਾ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲੇਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਵਿਲੋਚਨਮਨੋਹਰਾ
ਚੌੜੀਆਂ ਰੇਤਲੀ ਕਿਨਾਰੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਗਲੇ ਦੀ ਕੁਜ ਨਾਲ ਪੱਟੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ।