ਦੇਵਿ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਵਰਯਿਤ੍ਰੀ ਯਂ ਸ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ
ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਵਯੰਵਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪ ਚੁਣੇਗੀ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚੁਣੇਗੀ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਦ੍ ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਾਨਨੇ ਰੂਪਵਨ੍ਤਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵृਣੋष੍ਯ੍ ਅਸਦृਸ਼ਂ ਕਥਮ੍
ਹੁਣ, ਤੇਰਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਅਯੋਗ ਨੂੰ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹੈਂ?
ਤੇਨੋਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਭਾਵਯਨ੍ਤੀ ਤਦੀਰਿਤਮ੍ ਭਾਵਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਨਿਹਿਤਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਮਨਸਸ੍ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ, ਜੋ ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਭਾਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਥੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯੋਵਾਚ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਮਾ ਤੇ ऽਭੂਦ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਅਨ੍ਯਥਾ ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਾਦ੍ਭੁਤਂ ਤੁ ਕਥਂਚਨ
ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਡੋਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਾਂਗੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।'
ਅਥਵਾ ਤੇ ऽਸ੍ਤਿ ਸਂਦੇਹੋ ਮਯਿ ਵਿਪ੍ਰ ਕਥਂਚਨ ਇਹੈਵ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਵਰਯਾਮਿ ਮਨੋਗਤਮ੍
ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹੀ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤਬਕਂ ਸਾ ਤੁ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਸ਼ਂਭੋਃ ਸਮਾਧਾਯ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਾਹ ਵृਤੋ ऽਸਿ ਮੇ
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਕੰਧੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਤੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਦੇਵਸ੍ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵृਤਸ੍ ਤਦਾ ਉਵਾਚ ਤਮ੍ ਅਸ਼ੋਕਂ ਵੈ ਵਾਚਾ ਸਂਜੀਵਯਨ੍ਨ੍ ਇਵ
ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕੇ, ਆਖਿਆ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਵ ਸੁਪੁਣ੍ਯੇਨ ਸ੍ਤਬਕੇਨ ਵृਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਰਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਮਰਃ ਸਂਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਕਾਮਰੂਪੀ ਕਾਮਪੁष੍ਪਃ ਕਾਮਦੋ ਦਯਿਤੋ ਮਮ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਪੁष੍ਪਫਲੋਪਗਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕੇਂਗਾ, ਮਨਚਾਹੇ ਫੁੱਲ ਲੈ ਆਵੇਂਗਾ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਂਗਾ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਲੈ ਆਵੇਂਗਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਭਕ੍ਸ਼ਕਸ਼੍ ਚੈਵ ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦ ਏਵ ਚ ਸਰ੍ਵਗਨ੍ਧਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਦृਢਪ੍ਰਿਯਃ
ਤੂੰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਖਾ ਸਕੇਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਸੁਆਦ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਨਿਰ੍ਭਯਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤਃ ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਵੇਦਮ੍ ਅਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੇਰਾ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਮਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯੋ ਹਿ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਯਸ੍ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਵੇਗਾ। ਤੇ ਜੋ ਇੱਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ਼੍ ਚਾਤ੍ਰ ਨਿਯਮੈਰ੍ ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ ਸ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਗਣਪਤਿਰ੍ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਇੱਥੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ-ਸਾਹ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਂਗਣਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਦੇਵ ਆਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਹਿਮਵਤ੍ਸੁਤਾਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਜਗਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਪ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਪਿ ਦੇਵੀ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਭਗਵਤ੍ਯ੍ ਅਮਿਤਾਤ੍ਮਨਿ ਤਤ ਏਵੋਨ੍ਮੁਖੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਸਂਬਭੂਵ ਹ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਮਿਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਾਤਾ ਉਥੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਉਨ੍ਮੁਖੀ ਸਾ ਭਵੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹੇਸ਼ੇ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੌ ਨਿਸ਼ੇਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਰਹਿਤਾ ਨ ਬਭੌ ਵਿਮਨਾਸ੍ ਤਦਾ
ਮਾਤਾ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਪ੍ਰਭੂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰ-ਰਹਿਤ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਥ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਚ ਬਾਲਸ੍ਯਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਜਾ ਸਰਸ੍ਯ੍ ਉਦਕਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਸਮੀਪੇ ਚਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਇਕ ਦੁਖੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਾਲਰੂਪਂ ਤੁ ਦੇਵਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਿਵਃ ਕ੍ਰੀਡਾਹੇਤੋਃ ਸਰੋਮਧ੍ਯੇ ਗ੍ਰਾਹਗ੍ਰਸ੍ਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਖੇਡ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਧਾਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਯੋਗਮਾਯਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚੋਦ੍ਭਵਕਾਰਣਮ੍ ਤਦ੍ ਰੂਪਂ ਸਰਸੋ ਮਧ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵੈਵਂ ਸਮਭਾषਤ
ਯੋਗ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਤ੍ਰਾਤੁ ਮਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਗ੍ਰਾਹੇਣ ਹृਤਚੇਤਸਮ੍ ਧਿਕ੍ ਕष੍ਟਂ ਬਾਲ ਏਵਾਹਮ੍ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਰ੍ਥਮਨੋਰਥਃ
ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਦੀ ਪਕੜ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, 'ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ!' ਚੀਖਿਆ। 'ਹਾਏ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖ! ਮੈਂ ਬੱਚਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਆਸਾਂ ਤੇ ਮਨ ਦੇ ਇੱਛਾ ਅਧੂਰੀ ਰਹਿ ਗਈ।'
ਪ੍ਰਯਾਮਿ ਨਿਧਨਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਗ੍ਰਾਹਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਨ ਸ੍ਵਕਂ ਦੇਹਂ ਗ੍ਰਾਹਗ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
'ਮੈਂ ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਮਗਰਮੱਛ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮਗਰਮੱਛ ਦੀ ਪਕੜ ਵਿਚ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਨਹੀਂ ਰੋ ਰਿਹਾ।'
ਯਥਾ ਸ਼ੋਚਾਮਿ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ਗ੍ਰਾਹਗृਹੀਤਂ ਮਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨਿਧਨਮ੍ ਉਤ੍ਸੁਕੌ
'ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਪਸਵੀ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣ ਲਿਆ ਕਿ ਮਗਰਮੱਛ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਮੇਰਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਣਗੇ।'
ਪ੍ਰਿਯਪੁਤ੍ਰਾਵ੍ ਏਕਪੁਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਨੂਨਂ ਤ੍ਯਜਿष੍ਯਤਃ ਅਹੋ ਬਤ ਸੁਕष੍ਟਂ ਵੈ ਯੋ ऽਹਂ ਬਾਲੋ ऽਕृਤਾਸ਼੍ਰਮਃ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗ੍ਰਾਹੇਣ ਗ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਿਧਨਂ ਕਿਲ
'ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਪੁੱਤ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਣਗੇ। ਹਾਏ, ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁਖ! ਮੈਂ ਬੱਚਾ ਹਾਂ, ਅਜੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਗਰਮੱਛ ਦੀ ਪਕੜ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵੀ ਤਂ ਨਾਦਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੋਭਨਾ ਉਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯ੍ ਅਸੌ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੁਖੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਠ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਚਲੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬੱਚਾ ਸੀ।
ਸਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਇਨ੍ਦੁਵਦਨਾ ਬਾਲਕਂ ਚਾਰੁਰੂਪਿਣਮ੍ ਗ੍ਰਾਹਸ੍ਯ ਮੁਖਮ੍ ਆਪਨ੍ਨਂ ਵੇਪਮਾਨਮ੍ ਅਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਚੰਦ੍ਰ-ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਗਰਮੱਛ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਫਸਿਆ, ਕੰਬਦਾ ਤੇ ਬੇਬਸ ਵੇਖਿਆ।
ਸੋ ऽਪਿ ਗ੍ਰਾਹਵਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀਮ੍ ਉਪਾਗਤਾਮ੍ ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਤਂ ਯਾਤੋ ਮਧ੍ਯਂ ਸਰਸ ਏਵ ਹਿ
ਉਹ ਮਹਾਂ ਮਗਰਮੱਛ, ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ ਕृष੍ਯਮਾਣਸ੍ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਨਾਦਮ੍ ਆਰ੍ਤਂ ਤਦਾਕਰੋਤ੍ ਅਥਾਹ ਦੇਵੀ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਬਾਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹਾਵृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੇਜ਼ਸਵੀ ਬੱਚਾ ਘਸੀਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚੀਖ ਮਾਰੀ। ਮਾਤਾ ਨੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਗਰਮੱਛ ਦੀ ਪਕੜ ਵਿਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਗ੍ਰਾਹਰਾਜ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵ ਬਾਲਕਂ ਹ੍ਯ੍ ਏਕਪੁਤ੍ਰਕਮ੍ ਵਿਮੁਞ੍ਚੇਮਂ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮ
'ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਇਕੱਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ! ਵੱਡੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਛੱਡ!'
ਯੋ ਦੇਵਿ ਦਿਵਸੇ षष੍ਠੇ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਮੁਪੈਤਿ ਮਾਮ੍ ਸ ਆਹਾਰੋ ਮਮ ਪੁਰਾ ਵਿਹਿਤੋ ਲੋਕਕਰ੍ਤृਭਿਃ
'ਮਾਤਾ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਸੋ ऽਯਂ ਮਮ ਮਹਾਭਾਗੇ षष੍ਠੇ ऽਹਨਿ ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਜੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਨੂਨਂ ਨੈਨਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ
'ਇਹ, ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਸੁਭਾਗੀ ਧੀ, ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।'