ਤਤ੍ਰੈਵਾਵਸ੍ਥਿਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਦ੍ ਅਹਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਵਿਮੂਢਾਸ੍ ਤਾਮਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਤਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਵੱਸਦੇ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਵੈ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਸ੍ ਤਮੋਨੁਦਃ ਧ੍ਯਾਨਯੋਗੇਨ ਚਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਵਿਜ੍ਞਾਤਃ ਸਵਿਤਾ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਤੇ ਜੋਗ ਨਾਲ ਉਸ ਸਵੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਰ੍ ਦੇਵਃ ਸ੍ਤੁਤੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ ਤਦੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਆਦਿਦੇਵੋ ऽਸਿ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਚ੍ ਚ ਤ੍ਵਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਆਦਿਕਰ੍ਤਾਸਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਦੇਵੋ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਦੇਵ, ਦਿਨ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਜੀਵਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ ਮੁਨਿਕਿਂਨਰਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤਥੈਵੋਰਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈਂ—ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼, ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿੰਨਰ, ਸਿੱਧ, ਨਾਗ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਵੀ।
ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਵਾਯੁਰ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ ਚ ਸੋਮਸ਼੍ ਚ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ ਵਰੁਣਸ੍ ਤਥਾ
ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਹਾਦੇਵ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ, ਵਿਵਸਵਾਨ ਤੇ ਵਰੁਣ ਵੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਕਾਲਃ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸ਼ੈਲਾ ਵਿਦ੍ਯੁਦਿਨ੍ਦ੍ਰਧਨੂਂषਿ ਚ
ਤੂੰ ਸਮਾਂ ਹੈਂ, ਰਚਨਹਾਰ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈਂ। ਦਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼—all ਤੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਪ੍ਰਲਯਃ ਪ੍ਰਭਵਸ਼੍ ਚੈਵ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਨਾਤਨਃ ਈਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਪਰਤੋ ਵਿਦ੍ਯਾ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾਃ ਪਰਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਨਾਸ ਤੇ ਉਤਪੱਤੀ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ। ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸ਼ਿਵ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਤ੍ ਪਰਤਰੋ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸਰ੍ਵਤਃਪਾਣਿਪਾਦਾਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਤੋਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋਮੁਖਃ
ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਾਲਕ। ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਸਿਰ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸਹਸ੍ਰਾਸ੍ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਭੂਤਾਦਿਰ੍ ਭੂਰ੍ ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਸ਼੍ ਚ ਮਹਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਪੋ ਜਨਃ
ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਿਹਰਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਰ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈਂ—ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ, ਮਹਾਨ ਲੋਕ, ਸੱਚ, ਤਪ ਤੇ ਜਨ ਲੋਕ।
ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਦੀਪਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜੋ ਚਮਕਦਾ, ਰੋਸ਼ਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਰਸਿਦ੍ਧਗਣੈਰ੍ ਜੁष੍ਟਂ ਭृਗ੍ਵਤ੍ਰਿਪੁਲਹਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਂ ਪਰਮਮ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੂ, ਅਤ੍ਰੀ, ਪੁਲਹਾ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵੇਦ੍ਯਂ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਤਿਦੇਵਸ੍ਯ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਹੈ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕृਦ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਭੂਤਂ ਚ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਚ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਅਕਲਪਨੀਆ ਹੈ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰਂ ਯਜ੍ਞਾਤ੍ ਪਰਂ ਵੇਦਾਤ੍ ਪਰਂ ਲੋਕਾਤ੍ ਪਰਂ ਦਿਵਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮੇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਖ੍ਯਾਤਂ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜੋ ਯਜਨ ਤੋਂ, ਵੇਦ ਤੋਂ, ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਵਿਜ੍ਞੇਯਮ੍ ਅਨਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯਮ੍ ਅਧ੍ਯਾਨਗਤਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍ ਅਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਚੈਵ ਯਦ੍ ਰੂਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਜੋ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਵੇਖਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ—ਉਸ ਰੂਪ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮੋ ਨਮਃ ਕਾਰਣਕਾਰਣਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ ਪਾਪਵਿਮੋਚਨਾਯ ਨਮੋ ਨਮਸ੍ ਤੇ ਦਿਤਿਜਾਰ੍ਦਨਾਯ ਨਮੋ ਨਮੋ ਰੋਗਵਿਮੋਚਨਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।
ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਵਰਪ੍ਰਦਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਸੁਖਪ੍ਰਦਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਧਨਪ੍ਰਦਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਮਤਿਪ੍ਰਦਾਯ
ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਾਰੇ ਵਰਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਾਰੇ ਸੁਖਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ; ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਸਾਰੀ ਬੁਧੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ।
ਸ੍ਤੁਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਏਵਂ ਤੈਜਸਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਉਵਾਚ ਵਾਚਾ ਕਲ੍ਯਾਣ੍ਯਾ ਕੋ ਵਰੋ ਵਃ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸੁਭ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ? ਜੋ ਚਾਹੋ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।'
ਤਵਾਤਿਤੈਜਸਂ ਰੂਪਂ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਸੋਢੁਮ੍ ਉਤ੍ਸਹੇਤ੍ ਸਹਨੀਯਂ ਤਦ੍ ਭਵਤੁ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੇਰਾ ਪਰਮ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਕੋਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਰੂਪ ਜਗਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਹਿਣਯੋਗ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਏਵਮ੍ ਅਸ੍ਤ੍ਵ੍ ਇਤਿ ਸੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਆਦਿਕृਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ਲੋਕਾਨਾਂ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਘਰ੍ਮਵਰ੍षਹਿਮਪ੍ਰਦਃ
ਭਗਵਾਨ, ਆਦਿ ਰਚਨਹਾਰ, ਕਿਹਾ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਦੇ ਹੋ' ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹ ਗਰਮੀ, ਮੀਂਹ ਤੇ ਠੰਡੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਾਂਖ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਯੋਗਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਧ੍ਯਾਯਿਨੋ ਦੇਵਂ ਹृਦਯਸ੍ਥਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਫਿਰ ਜੋ ਸੰਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਪੰਥੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਵਾਕਰ (ਸੂਰਜ) ਨੂੰ, ਜੋ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਹੀਨੋ ऽਪਿ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤਰਤੇ ਪਾਪਂ ਦੇਵਮ੍ ਅਰ੍ਕਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਰੇ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਅਰਕ (ਸੂਰਜ) ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ ਚ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਭਾਨੋਰ੍ ਭਕ੍ਤਿਨਮਸ੍ਕਾਰਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਵੇਦ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਵੀ ਭਾਨੁ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਭਕਤੀ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਸਭ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਕਾਰੀ; ਸਭ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ—ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਂ ਦੇਵਂ ਯੇ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਭਾਸਕਰ (ਸੂਰਜ) ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਚਿਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ਨਾਮ੍ਨਾਮ੍ ਅष੍ਟਸ਼ਤਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਤ੍ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਰਵੇਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਅਠ ਸੌ ਨਾਮ ਸੁਣਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸੇ ਸਨ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪਰਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵाणी ਤੋਂ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਭਾਸਕਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਨਾਮ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਹਨ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ।
ੴ ਸੂਰ੍ਯੋ ऽਰ੍ਯਮਾ ਭਗਸ੍ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੂषਾਰ੍ਕਃ ਸਵਿਤਾ ਰਵਿਃ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਅਜਃ ਕਾਲੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਧਾਤਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ
ਉਹੀ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਅਰਯਮਾਨ, ਭਗਾ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅਰਕ, ਸਵਿਤਾ, ਰਵੀ, ਗਭਸਤਿਮਾਨ, ਅਜ, ਕਾਲ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਧਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯ੍ ਆਪਸ਼੍ ਚ ਤੇਜਸ਼੍ ਚ ਖਂ ਵਾਯੁਸ਼੍ ਚ ਪਰਾਯਣਮ੍ ਸੋਮੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਬੁਧੋ ऽਙ੍ਗਾਰਕ ਏਵ ਚ
ਉਹੀ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਆਕਾਸ਼, ਹਵਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਜ਼ਿਲ, ਸੋਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸ਼ੁਕਰ, ਬੁਧ ਤੇ ਅੰਗਾਰਕਾ ਹੈ।