ਜੁਹ੍ਵਾਨਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਸਰ੍ਗ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਮਾਨਸਾਨ੍
ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਤ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।
ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਪਿਤਾਮਹਃ ਤਤੋ ਵਿਰੋਧੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ।
ਦਿਤਿਰ੍ ਵਿਨष੍ਟਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈ ਤੋषਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਸ਼੍ਯਪਮ੍ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ ਤੁ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਆਰਾਧਿਤਸ੍ ਤਯਾ
ਦਿਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਕਸ਼ਯਪ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਵਰੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਾ ਚ ਵਵ੍ਰੇ ਵਰਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਸਮਰ੍ਥਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ। ਦਿਤੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਸ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਰਮ੍ ਅਤ੍ਯੁਗ੍ਰੋ ਮਾਰੀਚਃ ਸਮਭਾषਤ
ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਿਆਨਕ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਿਹਨ੍ਤਾ ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਵੈ ਸ਼ਰਦਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਯਦਿ ਧਾਰਯਸੇ ਸ਼ੌਚਤਤ੍ਪਰਾ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇਗਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਸੋਚ ਤੇ ਸਾਫ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰੇਗੀ।
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਅਭਿਹਿਤੋ ਭਰ੍ਤਾ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹਾਤਪਾਃ ਧਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਗਰ੍ਭਂ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਗਰਭ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਤੋ ऽਭ੍ਯੁਪਾਗਮਦ੍ ਦਿਤ੍ਯਾਂ ਗਰ੍ਭਮ੍ ਆਧਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਰੋਧਯਨ੍ ਵੈ ਗਣਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਫਿਰ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਦਿਤੀ ਵਿਚ ਗਰਭ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਗਣ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ।
ਤੇਜਃ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮ੍ ਅਵਧ੍ਯਮ੍ ਅਮਰੈਰ੍ ਅਪਿ ਜਗਾਮ ਪਰ੍ਵਤਾਯੈਵ ਤਪਸੇ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਅਮਰ ਲੋਕ ਵੀ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਤੇ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਡਟ ਕੇ, ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ ਚੈਵਾਨ੍ਤਰਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰ੍ ਅਭਵਤ੍ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ ਜਾਤੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇ ਚਾਸ੍ਯਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਃ
ਇੰਦਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਸੌ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਚਲ ਨੇ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਵੇਖਿਆ।
ਅਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਂ ਦਿਤਿਃ ਸ਼ਯਨਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਤ੍ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚਾਹਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਃ
ਦਿਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸੌਣ ਲਈ ਪਲੰਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਤੀ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਸ੍ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਤਂ ਨ੍ਯਕृਨ੍ਤਯਤ੍ ਸ ਪਾਟ੍ਯਮਾਨੋ ਗਰ੍ਭੋ ऽਥ ਵਜ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਰੁਰੋਦ ਹ
ਫਿਰ ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਵਜਰ ਨਾਲ ਗਰਭ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗਾ।
ਮਾ ਰੋਦੀਰ੍ ਇਤਿ ਤਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੋ ऽਭਵਤ੍ ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ ਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੁषਿਤਃ ਪੁਨਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੋ ਨਾ'। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰਭ ਸੱਤ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਵੰਡਿਆ।
ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਚਕ੍ਰੇ ਵਜ੍ਰੇਣੈਵਾਰਿਕਰ੍षਣਃ ਮਰੁਤੋ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਜਰ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਵੰਡਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਮਰੁਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵੈ ਮਘਵਤਾ ਤਥੈਵ ਮਰੁਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚੈਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ ਸਹਾਯਾ ਵਜ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਘਵਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੁਤ ਦੇਵਤੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਇਕਵੰਜਾ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਗਏ।
ਤੇषਾਮ੍ ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਰੋਚਯਨ੍ ਵੈ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਓਹ ਜੀਵ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਨਿਕਾਯੇषੁ ਨਿਕਾਯੇषੁ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨ੍ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ ਤਾਨਿ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਪृਥੁਪੂਰ੍ਵਾਣਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਰ ਇਕ ਗਣ ਵਿਚ, ਹਰੀ ਨੇ ਥੋੜਾ-ਥੋੜਾ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜ।
ਸ ਹਰਿਃ ਪੁਰੁषੋ ਵੀਰਃ ਕृष੍ਣੋ ਜਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਸ੍ ਤਪਨੋ ऽਨਨ੍ਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਜਗਤ੍
ਉਹ ਹਰੀ, ਜੋ ਵਿਰਲਾ ਪੁਰਖ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਰਜਨਯ, ਤਪਨ ਤੇ ਅਨੰਤ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਸੀ ਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤਸਰ੍ਗਮ੍ ਇਮਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਜਾਨਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਨਾਵृਤ੍ਤਿਭਯਮ੍ ਅਸ੍ਤੀਹ ਪਰਲੋਕਭਯਂ ਕੁਤਃ
ਜੋ ਇਸ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਪਰਲੋਕ ਦਾ ਡਰ ਤਾਂ ਹੋਣ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਅਭਿषਿਚ੍ਯਾਧਿਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪृਥੁਂ ਵੈਣ੍ਯਂ ਪਿਤਾਮਹਃ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਵ੍ਯਾਦੇष੍ਟੁਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਵੈਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਥੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਰਾਜ ਵੰਡਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵੀਰੁਧਾਂ ਚੈਵ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਯੋਸ੍ ਤਥਾ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਤਪਸਾਂ ਚੈਵ ਸੋਮਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਬੂਟੀਆਂ, ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਤਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਅਪਾਂ ਤੁ ਵਰੁਣਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਂ ਪਤਿਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਸੂਨਾਮ੍ ਅਥ ਪਾਵਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਪਾਵਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਨਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਮਰੁਤਾਮ੍ ਅਥ ਵਾਸਵਮ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਹ੍ਰਾਦਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਦਕਸ਼ ਨੂੰ, ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਵਾਸਵ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿੱਤਾ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਯਮਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਂ ਗਿਰੀਸ਼ਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍ ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਚ ਨਦੀਨਾਮ੍ ਅਥ ਸਾਗਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਰੀਸ਼ਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ; ਹਿਮਵਤ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕੀਤਾ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਮ੍ ਅਧਿਪਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਨਾਗਾਨਾਂ ਵਾਸੁਕਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮ੍ ਅਥ ਤਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਚਿਤਰਰਥ ਨੂੰ, ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਤਕਸ਼ਕ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਵਾਰਣਾਨਾਂ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਐਰਾਵਤਮ੍ ਅਥਾਦਿਸ਼ਤ੍ ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਸਮ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਗਰੁਡਂ ਚੈਵ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਐਰਾਵਤ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਉੱਚੈਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ, ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਕੀਤਾ।
ਮृਗਾਣਾਮ੍ ਅਥ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਗੋਵृषਂ ਤੁ ਗਵਾਂ ਪਤਿਮ੍ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਂ ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਏਵਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਖ ਬਲਦ ਨੂੰ, ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਲਕਸ਼ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਏਵਂ ਵਿਭਜ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਪਿਤਾਮਹਃ ਦਿਸ਼ਾਂ ਪਾਲਾਨ੍ ਅਥ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਰਾਜ ਵੰਡ ਕੇ, ਕਦਮ-ਕਦਮ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ।
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਦਿਸ਼ਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵੈਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਦਿਸ਼ਃ ਪਾਲਂ ਸੁਧਨ੍ਵਾਨਂ ਰਾਜਾਨਂ ਸੋ ऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਉਸ ਨੇ ਵੈਰਾਜ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁਧਨਵਨ ਨੂੰ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।