ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਤੁਲ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਮਾਤਾ ਦੇਵ ਨ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਜ੍ਯਾਯਸਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਨੀਯਾਂਸਂ ਬੁਭੂषਤਿ
ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਛੋਟੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਿਹਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਮਯੋਦ੍ਯਤਃ ਪਾਦੋ ਨ ਤੁ ਦੇਹੇ ਨਿਪਾਤਿਤਃ ਬਾਲ੍ਯਾਦ੍ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਮੋਹਾਤ੍ ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਪੈਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਠਾਇਆ ਸੀ, ਮਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ। ਚਾਹੇ ਬਚਪਨ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੋ।
ਸ਼ਪ੍ਤੋ ऽਹਂ ਤਾਤ ਕੋਪੇਨ ਜਨਨ੍ਯਾ ਤਨਯੋ ਯਤਃ ਤਤੋ ਮਨ੍ਯੇ ਨ ਜਨਨੀਮ੍ ਇਮਾਂ ਵੈ ਤਪਤਾਂ ਵਰ
ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ ਚਰਣੋ ਭਗਵਨ੍ ਨ ਪਤੇਦ੍ ਯਥਾ ਮਾਤृਸ਼ਾਪਾਦ੍ ਅਯਂ ਮੇ ऽਦ੍ਯ ਤਥਾ ਚਿਨ੍ਤਯ ਗੋਪਤੇ
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੈਰ ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅੱਜ ਨਾ ਡਿੱਗੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਮਹਤ੍ ਪੁਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍ ਯੇਨ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਆਵਿਸ਼ਤ੍ ਕ੍ਰੋਧੋ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਅਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਆਇਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਵ ਸ਼ਾਪਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤੋ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨ ਤੁ ਮਾਤ੍ਰਾਭਿਸ਼ਪ੍ਤਾਨਾਂ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਛਾਪਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਹਰ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਉਪਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮ੍ ਏਤਨ੍ ਮਿਥ੍ਯਾ ਤੁ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਾਤੁਰ੍ ਵਚਸ੍ ਤਵ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਤੇ ऽਹਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ ਅਨੁਗ੍ਰਹਮ੍
ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਵਧੀਆ ਦਿਉਂਗਾ।
ਕृਮਯੋ ਮਾਂਸਮ੍ ਆਦਾਯ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹੀਤਲਮ੍ ਕृਤਂ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਰਾਤੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਕੀੜੇ ਮਾਸ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ; ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੱਚ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ ਛਾਯਾਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਨਯੇषੁ ਵੈ ਤੁਲ੍ਯੇष੍ਵ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਧਿਕਃ ਸ੍ਨੇਹ ਏਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਕृਤਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਛਾਇਆ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: ਤੇਰੇ ਸਭ ਬੱਚੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਹੀ ਵਧੇਰੇ ਪਿਆਰ ਕਿਉਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ?
ਨੂਨਂ ਨੈषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਜਨਨੀ ਸਂਜ੍ਞਾ ਕਾਪਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਆਗਤਾ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇष੍ਵ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਪਤ੍ਯੇषੁ ਮਾਤਾ ਸ਼ਾਪਂ ਨ ਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਪੱਕਾ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਮਾਂ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਹੋਰ ਰੂਪ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਂ ਕਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ।
ਸਾ ਤਤ੍ਪਰਿਹਰਨ੍ਤੀ ਚ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ ਭੀਤਾ ਤਦਾ ਰਵੇਃ ਕਥਯਾਮ੍ ਆਸ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਸ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਟਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਤਂ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮ੍ ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਰਵਿਮ੍ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੁਕਾਮਂ ਰੋषੇਣ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਾਨਸ੍ ਤਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਤਵਾਤਿਤੇਜਸਾ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮ੍ ਇਦਂ ਰੂਪਂ ਸੁਦੁਃਸਹਮ੍ ਅਸਹਨ੍ਤੀ ਤੁ ਤਤ੍ ਸਂਜ੍ਞਾ ਵਨੇ ਚਰਤਿ ਵੈ ਤਪਃ
ਤੇਰੇ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਇਹ ਰੂਪ ਬੜਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਣ ਕਰਕੇ, ਸੰਜਨਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ ਅਦ੍ਯ ਸ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭਚਾਰਿਣੀਮ੍ ਰੂਪਾਰ੍ਥਂ ਭਵਤੋ ऽਰਣ੍ਯੇ ਚਰਨ੍ਤੀਂ ਸੁਮਹਤ੍ ਤਪਃ
ਅੱਜ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਨੇਕ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਵ ਤੇਜੋਵਰੋਧਨੇ ਰੂਪਂ ਨਿਰ੍ਵਰ੍ਤਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਤਵ ਕਾਨ੍ਤਂ ਦਿਵਸ੍ਪਤੇ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ ਹਨ ਕਿ ਤੇਰੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ; ਅੱਜ, ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਰੂਪ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
ਤਤਸ੍ ਤਥੇਤਿ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਰਵਿਃ ਤਤੋ ਵਿਵਸ੍ਵਤੋ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਾਗ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪਰਿਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਫਿਰ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਧਨਵੰਤ ਸੂਰਜ ਨੇ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਰ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪੇ ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ ਭ੍ਰਮਿਮ੍ ਆਰੋਪ੍ਯ ਤਤ੍ਤੇਜਃਸ਼ਾਤਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ ਵਿਚ, ਉਸ ਤੇਜ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੀ।
ਭ੍ਰਮਤਾਸ਼ੇषਜਗਤਾਂ ਨਾਭਿਭੂਤੇਨ ਭਾਸ੍ਵਤਾ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ਰਿਵਨੋਪੇਤਾ ਤ੍ਵ੍ ਆਰੁਰੋਹ ਮਹੀ ਨਭਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਵੀ ਨਾ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਤੇਜ, ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਗਗਨਂ ਚਾਖਿਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਚਨ੍ਦ੍ਰਗ੍ਰਹਤਾਰਕਮ੍ ਅਧੋਗਤਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਬਭੂਵਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮ੍ ਆਕੁਲਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼, ਚੰਦ, ਗ੍ਰਹ, ਤਾਰੇ ਸਮੇਤ, ਹੇਠਾਂ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਲਝਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸਲਿਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ ਚ ਤਥਾਰ੍ਣਵਾਃ ਵ੍ਯਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਸ਼ੈਲਾਃ ਸ਼ੀਰ੍ਣਸਾਨੁਨਿਬਨ੍ਧਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉਲਝ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ, ਆਪਣੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਨੀਂਹ ਸਮੇਤ, ਟੁੱਟ ਕੇ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ।
ਧ੍ਰੁਵਾਧਾਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੇषਾਣਿ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾਨਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤ੍ਰੁਟ੍ਯਦ੍ਰਸ਼੍ਮਿਨਿਬਨ੍ਧੀਨਿ ਬਨ੍ਧਨਾਨਿ ਅਧੋ ਯਯੁਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਧ੍ਰੂਵ ਤੇ ਆਸਥਾਨ, ਜੋ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਟੁੱਟ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਵੇਗਭ੍ਰਮਣਸਂਪਾਤਵਾਯੁਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਵ੍ਯਸ਼ੀਰ੍ਯਨ੍ਤ ਮਹਾਮੇਘਾ ਘੋਰਾਰਾਵਵਿਰਾਵਿਣਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ, ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਉਲਝ ਕੇ, ਡਿੱਗ ਗਏ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੇ।
ਭਾਸ੍ਵਦ੍ਭ੍ਰਮਣਵਿਭ੍ਰਾਨ੍ਤਭੂਮ੍ਯਾਕਾਸ਼ਰਸਾਤਲਮ੍ ਜਗਦ੍ ਆਕੁਲਮ੍ ਅਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤਦਾਸੀਨ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਪਾਤਾਲ, ਤੇਜ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਉਲਝ ਗਏ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਆਕੁਲਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਭ੍ਰਮਮਾਣਂ ਸੁਰਰ੍षਯਃ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਮ੍ ਅਭਿਤੁष੍ਟੁਵੁਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਲਝਣ ਵਿਚ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਮੇਤ, ਚਮਕਦੇ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰਿਆ।
ਆਦਿਦੇਵੋ ऽਸਿ ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਾਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਭੂਤਯੇ ਭੁਵਃ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਲੇषੁ ਤ੍ਰਿਧਾ ਭੇਦੇਨ ਤਿष੍ਠਸਿ
ਤੂੰ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਪਾਲਣਾ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਘਰ੍ਮਵਰ੍षਦਿਵਾਕਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਯਸ੍ ਤਦਾ ਦੇਵਾ ਲਿਖ੍ਯਮਾਨਮ੍ ਅਥਾਸ੍ਤੁਵਨ੍
ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਹੀ ਧੁੱਪ ਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹੈਂ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਬਣ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾ।
ਜਯ ਦੇਵ ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਞ੍ ਜਯਾਸ਼ੇषਜਗਤ੍ਪਤੇ ऋषਯਸ਼੍ ਚ ਤਤਃ ਸਪ੍ਤ ਵਸਿष੍ਠਾਤ੍ਰਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਤੇਰੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੇਰੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਫਿਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਅਤ੍ਰਿ ਆਦਿ ਸੱਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤੀਤਿਵਾਦਿਨਃ ਵੇਦੋਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ ਅਥਾਗ੍ਰ੍ਯਾਭਿਰ੍ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਕਹਿ ਕੇ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਾ। ਵਾਲਖਿਲਯ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ ਆਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਲਿਖ੍ਯਮਾਨਂ ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ ਤ੍ਵਂ ਨਾਥ ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਧ੍ਯੇਯਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਧ੍ਯਾਨਿਨਾਂ ਪਰਃ
ਅੱਗ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਤੇਰੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੇ ਨਾਥ, ਤੂੰ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਿਆਨ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਕਾਣ੍ਡਵਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍ ਸਂਪੂਜ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਂ ਨੋ ऽਸ੍ਤੁ ਜਗਤਾਂ ਪਤੇ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੈਂ, ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਸਾਰੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।